เรียน ทุกภาคส่วนของสังคม องค์กรระหว่างประเทศ นักประวัติศาสตร์ และมิตรสันติภาพทุกท่าน

ในวันนี้ เราขอส่งหนังสือเรียกร้องนี้ไปยังสังคมทั้งหมด ขอเรียกร้องให้ทุกคนร่วมกันสนับสนุนรัฐบาลไทยในการเสนอชื่อ "ทางรถไฟสายมรณะ" (Death Railway) หรือที่รู้จักกันดีในชื่อ ทางรถไฟสายไทย-พม่า พร้อมด้วยโบราณสถานที่เกี่ยวข้อง ให้บรรจุอยู่ในรายชื่อแหล่งมรดกโลกขององค์การยูเนสโก

"ทางรถไฟสายมรณะ" ไม่ใช่เพียงแค่เส้นทางรถไฟที่มีความยาวประมาณ 415 กิโลเมตรเท่านั้น หากแต่ยังเป็นอนุสรณ์สถานแห่งความทุกข์ทรมานและความโหดร้ายของมนุษยชาติในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ระหว่างปี พ.ศ. 2485 ถึง 2486 เชลยศึกฝ่ายสัมพันธมิตรกว่า 60,000 นาย และแรงงานอีกกว่า 350,000 คนจากทั่วเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (รวมถึงไทย พม่า มาเลเซีย) และจีน ถูกบังคับให้สร้างทางรถไฟยุทธศาสตร์สายนี้ท่ามกลางสภาพแวดล้อมที่โหดร้ายทารุณ ภายใต้การบังคับบัญชาของกองทัพญี่ปุ่นในขณะนั้น ภายในเวลาเพียง 16 เดือน ชีวิตอันมีค่ากว่า 150,000 ชีวิตต้องดับสูญไปเพราะภาระงานหนัก ความหิวโหย การทารุณกรรม และโรคเขตร้อน เฉลี่ยแล้วทุก ๆ 1 กิโลเมตรของรางรถไฟ มีร่างผู้เสียชีวิตถูกฝังอยู่ใต้รางประมาณ 360 ศพ ทางรถไฟสายนี้จึงได้ชื่อว่า "ทางรถไฟสายมรณะ" มันคือหลักฐานที่ชัดเจนถึงความโหดร้ายของกองทัพญี่ปุ่นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง และเป็นบาดแผลที่ยากจะเยียวยาในประวัติศาสตร์เอเชียยุคใหม่