Güney Köyü Yalova’nın güneyinde, Samanlı Dağları arasında kalır. 1878 Osmanlı-Rus Savaşı (93 Harbi) öncesinde Dağıstan’dan Sibirya’ya sürülen ve daha sonra kaçarak İstanbul’a gelen Şeyh Muhammed Medeni başkanlığındaki 10-15 ailenin o zamanlar sazlık ve bataklık haldeki bu alana kurarak oluşturmuş. İlk adı “ALMALİ” (Elma Alanı). Osmanlı Padişahı V. Mehmet Reşat’ın özel ilgisi, köyün imarı ve gelişimine katkıları nedeniyle köyün Almali olan adı REŞADİYE olarak değiştirilmiş ve 1934 yılına kadar da bu adla anılmıştır. Bu yıldan sonra adı bir kez daha değiştirilerek GÜNEY KÖYÜ olmuştur. Köy halkı 1912 Balkan Savaşı’na Hazırlık Seferberliği’ne 300 gönüllü ile katılmış, bu gönüllülerin Balkan Savaşı, I. Dünya Savaşı ve Kurtuluş Savaşı sonrasında %95i şehit olmuştur. Bu olay ile Kurtuluş Savaşı yıllarında uğradığı Yunan İşgali öncesi yaşanan muhacirlik köyün gelişimini ve özelliklerinin devamını engelleyen en önemli unsurlardır. Muhacirlik yıllarını Adapazarı-Gegve(Sakarya Vadisi) dolaylarında geçiren köy halkı Kurtuluş Savaşı sonrasında köyüne dönünce yanmış yıkılmış bir köy ile yeniden ormana dönüşmüş tarım alanlarıyla karşılaşınca köyden kente göç olgusunu yaşamaya başlamıştır. Köy halkı 1922 yılında köye dönüşünde tarumar bir haldeki köyünü gene elbirliği ile yeniden imar etmeye başlamış, her alanda birlik ve beraberlik içinde çalışarak Cumhuriyet Dönemi’nde de köyün eski merkezi kimliği özelliğini sürdürmeye çalışmıştır. Bu özelliğinide birçok yüksek rutbeli asker, bürokrat ve siyasi kimliği ile sivrilen kişiler yetiştirerek kanıtlamıştır.