18 yaşına gelmiş bireyler; kendi kararlarını verebilecek, sorumluluk alabilecek ve sonuçlarına katlanabilecek erişkinlikte olduğu sosyal hayattaki gibi iç hukukumuzda da desteklenmiştir. Yani üniversite çağına gelmiş her birey davranışlarının farkındadır ve sonuçlarına da razıdır. Üniversite yılları, öğretmenlerimizden ve üniversite okumuş olan büyüklerimizden öğrendiğimiz kadarıyla; kendini geliştirme, sosyalleşme, benliğine faydalı bir şeyler katma ve hayatı öğrenme zamanıdır. Bu zaman diliminin tamamını, teorik derslerle doldurmak ve derslere katılımı zorunlu kılmak; üniversite gençliğine, lise çağındaki öğrencilere davranıldığı gibi yaklaşıldığının bir göstergesidir. Bu nedenle değişen devamsızlık hakkının en azından eski süresine döndürülmesini istiyoruz.