Din eğitiminin verildiği yaygın eğitim kurumları; aile, cami, Kur’an kursları, kitle haberleşme araçları, tarîkat ve dinî cemaatler şeklinde sıralanabilir (Kaynak). Yaygın din eğitimi, örgün eğitim kurumlarında verilen din eğitimi ve öğretiminin dışında, halkı din konusunda aydınlatmak, toplum bireylerine ortak dinî ve millî değerleri aşılamak, dinin kardeşlik, özveri, hoşgörü gibi ilkelerini bireylere kazandırmak ve dinî pratiklerin usulüne uygun olarak yerine getirilmesine yardımcı olmak üzere değişik mekânlarda yapılan etkinliklerin tümüdür.

Tekke ve zaviyelerin kapatılmasından sonra bunlardan tarîkat ve dinî cemaatler denetim dışında kalmıştır. Oysa Kur'an kursları ile örgün eğitim kurumları imam-hatipler ve İlahiyat fakülteleri, devlet tarafından her açıdan denetlenmektedir. 

Tarîkat ve dinî cemaatlerin denetlenmesi, bu işi İslam'a uygun şekilde yapanlar ile dini maddi istismar için kullananların ayrılmasına katkı sağlayacaktır. Yaygın din eğitimi kurumları, kendi içlerinden seçecekleri bağımsız yetkin kurullarca veya dış denetim şeklinde oluşturulacak ilmî ve malî heyetlerce denetlenebilir.

19. yüzyılda bazı tekke şeyhlerinin şikâyetleri üzerine sapkın inanışlara sahip tarikat mensuplarının durumlarının devlete bildirilmesi ve bu tür inanışlara sahip kimselere tekke açtırılmaması için bazı şeyhler görevlendirilmiş, tekkelerin denetim altına alınması için 1866 yılında şeyhülislâmlığa bağlı Meclis-i Meşâyih kurulmuştur.

1868 yılında Meclis-i Meşâyih, Yenikapı Mevlevîhânesi şeyhi Osman Selâhaddin Dede’nin başkanlığında her biri farklı tarikatlara mensup beş üyeden oluşuyordu. Sa‘diyye, Kādiriyye, Sünbüliyye, Halvetiyye ve Nakşibendiyye’den birer temsilcinin bulunduğu meclisin üye sayısı 1874’te altıya çıkarılmış ve Rifâiyye tarikatı da bir üye ile temsil edilmeye başlanmıştır.

1334/1918 tarihli Meclis-i Meşâyih Nizamnâmesi’nin Merkez Tekâyâ Tâlimatnâmesi'ne göre her bölgedeki meşâyih kendi merkezinde toplanarak gizli oyla aralarından seçeceği iki şeyhi tekkelerin denetimiyle görevlendirecekti. Bir merkeze bağlı tekkeler yoklama ilmühaberleriyle sürekli kontrol edilecek ve bu ilmühaberler merkez tekkede muhafaza edilecekti. Yılda bir defa olmak üzere umumi ve tasdikli yoklama cetveli merkez şeyhleri tarafından Meclis-i Meşâyih’e verilecekti.

Tekke vakıflarına ait vakfiyelerin Meclis-i Meşâyih defterlerine kaydedilmesi, bunların korunması, kontrol ve denetimi meclisin görevlerindendi. Meclis-i Meşâyih meşihat tevcihlerinde öncelikle vakfiyelerin şartlarını dikkate alıyor ve tevcih muamelelerini bu vakfiyelere dayanarak yapıyordu. Evlâdiyet dışındaki tevcih muameleleri icâzetnâme almış olan halifelerin icâzetnâmesi kontrol edilerek yapılıyor ve bu icâzetnâmeler Meclis-i Meşâyih tarafından kaydediliyordu. Meclis-i Meşâyih şeyhülislâmlık müessesesinin kaldırılmasına kadar faaliyetlerini Bâb-ı Meşîhat’ta sürdürmüştür. bk. https://islamansiklopedisi.org.tr/meclis-i-mesayih

Yaygın din eğitimi veren yerler, Mübarek Ecdadımız Osmanlı'nın yaptığı gibi denetlensin.