Преспанскиот договор е правно невалиден!
Преспанскиот договор (ПД) НЕМА ВАЛИДНИ ПРАВНИ ИДЕНТИТЕТ за Македонија, бидејки во споредебата со „Хеленската Република”, ние се потпишуваме како “ДРУГА СТРАНА”, ЧИИ ИДЕНТИТЕТ СЕ СОВПАЃА СО ТОЈ „ОПИШАН ВО РЕЗ. 47/225“! Ваков “правен идентитет” (кои е неуставна категорија) во меѓународниот договор (во сл. ПД) НЕ Е ПРАВНО ВАЛИДЕН И ЛЕГАЛЕН!
Како што е познато, во судсаката постапка во Меѓународниот суд 2008-2011, Судот не се занимавал со „ПРАВНИОТ КВАЛИТЕТ” НА ДОГОВОРОТ!! Туку само со формланите аспекти на тужбата.
Претходно, Времената Спогодба (1995), никогаш не е ратификувана во Грчкиот Парламент, иако ОВАА РАТИФИКАЦИЈА БЕШЕ ПРЕДВИДЕНА ВО ДОГОВОРОТ ОД 1995! Овде обврската од Грција не е испочитувана!
Денес, имаме состјоба во која Грчкиот парламент ОДБИВА да прифати обавезните Протоколи на ПД, кои се дел од обврските врзани за Преспанскиот договор. Со овој факт, Грција не го испочитува ПД.
Оттаму, посебно од фактот што ООН нема правна јурисдикција да оредеува државните имиња, а рефернцата (БЈРМ) НЕ Е ВАЛИДНО ДРЖАВНО ИМЕ, ТУКУ ПРОСТА ДЕНОМИНАЦИЈАТА И ТОА ЗА КОРИСТЕЊЕ САМО ВО РАМИКИТЕ НА ООН, терминот “ДРУГА СТРАНА” НЕ Е ВАЛИДЕН ПРАВЕН ИДЕНТИТЕТ! СО ВАКВАТА НЕУСТАВНА КАТЕГОРИЈА НЕ СЕ ПРАВАТ МЕГУНАРОДНИ ДОГВОРИ, СО МЕГУНАРОДНО ЈАВЕН КАРАКТЕР!
Како последицата на овој факт (НЕВАЛИДЕН ИДЕНТИТЕТ) Преспанскиот договор е НЕЛЕГАЛЕН И НЕВАЛИДЕН АКТ, односно истиот е без потребен правен квалитет за еден меѓународен договор, и то со потврдува со самиот факт дека “ДРУГА СТРАНА” не е валидна идентификација во меѓународното право.
Пред се, треба да се има во цела ова ситуација предвид дека деноминацијата (која неопределно долго или бесконечно ТРАЕ ВО ВРЕМЕ) не е легална институција и претставува ultra vires акт направен од ООН. Последиците од ваков акт ИСТО ТАКА СЕ НЕЛЕГАЛНИ!
Заклучок:
Договор како ПД направен врз основа на НЕВАЛИДЕН ПРАВЕН ИДЕНТИТЕТ во случај “ДРУГА СТРАНА”, преставува НЕЛЕГАЛЕН АКТ, поради фактот дека е невалиден! Оттаму истиот треба да се раскине, бидејки договорот НЕМА СООДВЕТЕН ПРАВЕН КВАЛИТЕТ, при што една страна очигледа го склучила / направела во заблуда (дека истиот е легален акт).
Понатаму договорот НЕМА ДОЗВОЛИВ ПРАВЕН ПРЕДМЕТ НА СКЛУЧУВАЊЕ, бидејки во истиот се прави обид или се врши за деноминацијата и идентитетската интереференција во државно-правниот и нционанлиот идентитет дефиниран претходно со домашен Устав, спротивно на основните принципите и нормите на мегународното право.