Günümüz eğitim sisteminin açmazlarından biri de sınav sistemidir. İlkokuldan itibaren çocuklarımızın hayatına giren “sınav” kavramı ile birlikte “kaygı”yı da çocuklarımızın zihinlerine ekmiş durumdayız. Sınavların doğasında ve mantığında ise elemek, sıralamak, derecelendirmek, puanlamak ve dışlamak vardır. Ülkemizin var olan eğitim sistemini yeterince irdeleyebilmiş, sorgulayabilmiş ve alternatifler üretebilmiş değiliz. Konu milli ve yerli eğitim sistemi olunca bu toprakların münevverlerine, muallimlerine, dava adamlarına kulak vermemek olmaz. Mesele “insan tezi”mizin ne olması gerektiği üzerinde düğümlenmektedir. Mevcut sistemde, materyalist felsefeye dayalı, pozitif bilim adı altında ruhsuz ve maneviyatsız, faydacı ve hazcı beklentileri olan insanın eğitimi öngörülmektedir. İnsanın ne olduğu, kim olduğu, nasıl bir varlık olduğu, tabiatının hangi özellikleri taşıdığı, ufkunun nereye kadar ulaştığı gibi birçok konuyu içeren bir insan tezine ve eğitim sistemine ihtiyaç önümüzde durmaktadır. “Maarif Sistemi”, nihayetinde insanın hem dünyasını hem de ahiretinin inşasını hedefler. İnsanın doğuştan yaratıcı tarafından kendisine verilen yetenek ve kabiliyetleri, dünya hayatında keşfetmesi, geliştirmesi ve yaşatması için uygun ortam ve imkanları hazırlamak gerekmektedir. Tarih yazan ve yapan bu millete düşen görev ise medeniyetimizi yeniden inşa edici “MAARİF SİSTEMİ”ni kurmaktır. Ne mutlu maarif davamızı dava edinenlere…