Sahiplendiğim sevgi dolu, sadık bir sokak kedisi bana bir gerçeği gösterdi: Hayvanlar sadece “doğanın bir parçası” değil, acıyı, korkuyu ve sevgiyi hissedebilen canlı varlıklardır. Ancak ülkemizde olan biteni gördükçe içimdeki dehşet ve çaresizlik hissi büyümeye başladı. Türkiye’de her gün hayvanlara karşı akıl almaz bir vahşet yaşanıyor: dövülüyorlar, işkence görüyorlar, zehirleniyorlar, yüksekten atılıyorlar, tecavüze uğruyorlar ve öldürülüyorlar. Bu bir istisna değil — bu sistematik bir şiddet ve her yerde karşımıza çıkıyor.

Peki devlet ne yapıyor? Neredeyse hiçbir şey. Bu suçlar cezasız kalıyor. Bu vahşeti yapanlar aramızda hiçbir ceza almadan yaşamaya devam ediyor. Yasalar ya yetersiz ya da uygulanmıyor. Ve bu böyle devam ettiği sürece hayvanlar acı çekmeye ve ölmeye devam edecek.

Bu dilekçe bir vicdan çığlığıdır. Türkiye’de artık sesi çıkmayan bu canlıların korunmasını istiyoruz. Hayvanlara eziyet edenlerin ve onları öldürenlerin gerçek anlamda cezai sorumluluk taşımasını talep ediyoruz. Devletin bu vahşete artık göz yummamasını istiyoruz.

Lütfen bu dilekçeyi imzala. Bu, merhametin hüküm sürdüğü bir toplum için atılacak küçük ama güçlü bir adımdır. Birlikte bu değişimi gerçekleştirebiliriz.