COVID-19’dan doğrudan veya dolaylı olarak etkilendiğimiz tedirgin, belirsiz günler yaşıyoruz. Bir kısmımız evlerinde, bir kısmımız ücretli ya da ücretsiz izinli, bir kısmımız işini kaybetti, bir kısmımız -gönüllü olmasa da- çalışmaya devam ediyor. Henüz olmadıysak da hasta olma riski taşıyoruz. Bir yandan da, sağlık sistemimizin her gün giderek daha fazla gerildiğini izliyoruz.

COVID-19 bize sadece sınırların, pasaportların topluluklara herhangi bir savunma sağlamadığını değil, aynı zamanda, önemsemezsek nelerle karşı karşıya kalacağımızı hatırlatıyor ve toplumlarımızda radikal bir değişime ihtiyaç bulunduğunu gösteriyor. İnsanlık olarak bir sağlık krizi ve birçoğumuz için daha görünmez bir eşitsizlik krizi, bir iklim krizi ve bir yok olma krizi ile karşı karşıyayız.

Yıkım en çok neoliberal ekonomilerde ve sosyal devletten uzak toplumlarda olmaktadır. Pandemi bizlere bir kez daha göstermektedir ki, sağlık parayla satın alınamayacak kadar değerli ve herkese eşit saglanmalıdır. Pandemiyi en hafif şekilde atlatmanın yolunun teması azaltmak ve hatta sıfırlamak olduğu tüm resmi ve bilimsel kurullarca yinelenirken, evde kal diye kampanyalar yapılırken bir yandan da milyonlarca insan iş yerlerine gidip çalışmaya mecbur bırakılmakta, gereken radikal ve toplum saglığını koruyucu tedbirler kararlılıkla alınamamaktadır! Bu anlayışla, salgınların kontrolünde bir zayıflık ve bir halk sağlığı sorununun ortaya çıkması kaçınılmazdır.

Bunlar acı verici ve korkutucu zamanlardır. Birçoğumuz kendimiz, sevdiklerimiz, komşularımız ve topluluklar için korkuyoruz. Bu korkuyu besleyen asıl etmen ilk günden itibaren şeffaf olmayan salgın yönetimi. Ülkemizin dört bir yanında olgular görünürken Türkiye’de henüz bir vaka olmadığı övünçle sunuldu, vatandaşın bizzat tanık olduğu yetersizlikler yokmuş gibi sunulmaya çalışıldı. Ülke yönetiminde söz sahibi olanların paylaştıkları verilerdeki uyumsuzluklar güvensizlik duygusu yarattı.
Türkiye’deki hekimlerin büyük çoğunluğunun üyesi olduğu Türk Tabipleri Birliği’nin (TTB), sağlık sendikalarının ve uzmanlık derneklerinin temsilcileri dışlanarak oluşturulduğu için yapısında bazı eksiklikler olmakla birlikte, Sağlık Bakanlığı Bilim Kurulu’nun kurulmuş olması olumlu bir adımdır ama bu kurulun bazı önerilerinin siyasi kadrolar tarafından hızla ve etkili biçimde uygulanmadığı görülmektedir (Örn. İbadethanelerde sosyal izolasyonun geç uygulanması). Bu yüzden Bilim Kurulu’nda alınmış kararların şeffaflıkla paylaşılması gerektiğini düşünüyoruz.

Gerçek bir demokrasinin en temel özelliklerinden biri şeffaflıktır; ancak katılımcı bir demokrasi ve şeffaf bir yönetim bu tür durumlara endişe ve korku düzeyini azaltabilir. Avrupa da, Türkiye de şu anda şeffaf ve demokratik, katılımcı süreçler mevcut değildir.

DiEM25 İstanbul1dsc Kolektifi olarak tüm kurumların vatandaşlar için şeffaf ve hesap verilebilir olmasını talep ediyoruz.

*Salgına ilişkin veriler Sağlık Bakanlığı resmi web sitesinde hastaların şehirlere, yaşa, cinsiyete ve risk faktörlerine göre dağılımını içerecek şekilde ayrıntılarıyla açıklanmalıdır.
*Bu veriler, testi pozitif çıkan olgular dışında, şüpheli olup evde veya hastanede yatarak izole edilenleri, serviste veya yoğun bakımda tedavi görmekte olanları ve sonunda iyileşen veya kaybettiğimiz hastaları da ayrıntılı olarak içermelidir.
*Ayrıca hastaların ve temas ettiklerinin belirlenmesi ve izolasyonu için online bir uygulama ile hastaların nerelerde olduğu izlenmelidir.
*Göçmenler ile ilgili yapılan çalışmalar açıklanmalıdır.
*Cezaevlerindeki mahkûmlar gibi hassas gruplar ile ilgili yapılanlar açıklanmalıdır.

COVID-19 virüs salgını ancak katılımcı demokrasi ve şeffaflıkla yönetilebilir. 

DiEM25 İstanbul1dsc Kolektifi
www.diem25.org
e-mail: istanbul1dsc@diem25.org
https://mobile.twitter.com/Diem25_istanbul
https://www.facebook.com/Diem25istanbul/