Zoti Kryeministër, Zoti Ministër i Mirëqënies Sociale, Zoti Kryetar i Bashkisë së Tiranës, Zoti Ministër i Drejtësisë, dhe Zoti Avokat i Popullit:

Në datën 20 shtator të këtij viti, një grua 76 vjeçare e sëmurë bashkë me vajzën e saj, janë nxjerrë me dhunë nga shteti nga banesa ku kanë jetuar dhe paguar qera për 60 vjet, dhe janë lënë të mbijetojnë në rrugë. Ky nuk është rasti i parë!

Në 6 tetor 2013 vdiq në Durrës Sofia Skëndo, 87 vjeç, e njohur për publikun shqiptar si "gruaja e moshuar që jetonte në rrugë." Në fakt, jetonte në një nga parqet e qytetit të Durrësit, mu perballë Bashkisë së Durrësit, përpara syve të qytetarëve, të pronarëve të firmave të ndërtimit, të klerit, dhe të NGO-ve. Ishte po shteti shqiptar ai që e nxorri nga shtëpia ku ajo kishte kaluar jetën e saj, per t’ja kthyer atë pronarit, duke "harruari" detyrimin e tij për t’ja kompensuar Zonjës Skëndo banesën e humbur. Sofia vdiq para syve te shtetit. Para syve tane. Duke na treguar se ne jetojmë në një shtet pa shtet, në një shtet ku shteti dhunon hallkat më të dobëta të tij, të moshuarit, njerëzit e sëmure, njerëzit pa punë e pa njohje, njerëzit që të vetmen ndihmë kanë shtetin.

Sot, Petrite dhe Majlinda Xhaferi, nënë e bijë, njëra prej tyre 76 vjeç, janë ekzaktësisht në situatën e Sofia Skëndos: ato ngrysen dhe gdhihen në rrugë, në mes të dimrit, sepse shteti ia ktheu banesën ku ato banonin prej 60 vjetësh pronarit, dhe i flaku ato, më 20 shtator 2013, në rrugë, duke përdorur forcën e policisë. Dhunë policie kundër një të moshuare të sëmurë 76 vjeçare!

Ne nuk duam të kemi të tjera viktima të shtetit. Ne kërkojmë një shtet social, që funksionon si një mekanizëm rregullues, si arbitër i drejtë midis të gjitha palëve. Ne kërkojmë që shteti, nëpërmjet isntitucioneve të tij, të bëjë atë për të cilën është betuar edhe para kushtetutës: Të garantojë diinjitetin e njeriut, të drejtat e tij; e këtu, edhe të drejtën e tij për t’u kompensuar kur banesa ku ata kanë jetuar i kthehet pronarit.

Zoti Kryeministër,

Zoti zëvendës Ministër,

Zoti Ministër i Drejtësisë,

Zoti Ministër i Mirëqënies Sociale,

Zoti Kryetar i Bashkisë së Tiranës,

Zoti Avokat i Popullit,


Ju kërkojmë të bëni detyrën tuaj, të kujdeseni për qytetarin! Kompesojuani këtyre dy qytetareve atë që u keni marrë. Ne kërkojmë që shteti të ndërhyjë e të ofrojë një zgjidhje të shpejtë dhe dinjitoze. Ndihmojini të jetojnë si njerëz, ndihmojini të vdesin si njerëz. Petrite Xhaferi mund te ishte nena juaj!