Het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten is door Spanje en vele andere landen geratificeerd en is als dwingend recht van hogerhand in hun eigen rechtsstelsel opgenomen.

Het eerste mensenrecht dat door de Verenigde Naties in dit verdrag is gedefinieerd en door de ondertekenende staten wordt gewaarborgd, is het recht van alle volkeren op zelfbeschikking. In artikel 1, lid 1, van het Verdrag staat ondubbelzinnig en rechtsgeldig dat alle volkeren van de wereld zonder uitzondering recht hebben op zelfbeschikking:

"Artikel 1...
(1) Alle volkeren hebben recht op zelfbeschikking. Op grond van dit recht beslissen zij vrij over hun politieke status en streven zij vrijelijk hun economische, sociale en culturele ontwikkeling na.

De bepalingen van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten zijn zowel in Spanje als in andere Europese landen wettelijk en bindend voor alle staatsambtenaren.

Zoals alle mensenrechten is het collectieve recht van volkeren op zelfbeschikking universeel, onvervreemdbaar en ondeelbaar. Geen enkele grondwet van een staat, geen enkel rechtssysteem mag deze beperken of intrekken. Als een volk, dat zijn recht op zelfbeschikking in vrijheid uitoefent, besluit zich bij een andere staat aan te sluiten, heeft het ook het recht om dat besluit te herroepen. Zij is niet gebonden aan een eerdere beslissing, aangezien de mensenrechten onvervreemdbaar zijn. Met name de mensenrechten van mensen die vandaag de dag leven, mogen niet worden ingeperkt door besluiten of politieke processen die decennia of generaties geleden hebben plaatsgevonden.

Het lijdt geen twijfel dat de Catalanen een volk en een onafhankelijke natie zijn. Of het Catalaanse volk wil blijven behoren tot de Spaanse centrale staat of dat het kiest voor staatsautonomie in de vorm van een onafhankelijke Catalaanse Republiek is een zaak van het Catalaanse volk alleen en uitsluitend. Er is geen toestemming of stem nodig van de andere volkeren die in de Spaanse centrale staat verenigd zijn.

De Spaanse staat probeert door middel van bruut geweld en ongepaste juridische vervolging van Catalaanse politici en leiders van het Catalaanse maatschappelijk middenveld het zelfbeschikkingsrecht van het Catalaanse volk massaal en permanent te onderdrukken. In feite zou haar rechtssysteem dit recht van het Catalaanse volk moeten garanderen. Politietrommels en traangas, een economische uitbuiting van Catalonië die zijn weerga in Europa niet kent en een repressieve rechterlijke macht die onverschillig lijkt te staan tegenover de mensenrechten en de Europese democratische normen, onthullen het enorme democratische en constitutionele tekort van de Spaanse staat, die de grootste schandvlek van de Europese Unie op aarde is geworden.

Het zou de plicht zijn van alle politici uit alle Europese landen die zich hebben onderworpen aan de bindende wet van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten van de Verenigde Naties om het zelfbeschikkingsrecht van het Catalaanse volk zonder mitsen en maren te steunen. In plaats daarvan hebben de meeste Europese staten en hun politieke leiders sinds 1 oktober 2017 de repressieve maatregelen van de Spaanse staat tegen Catalonië, die in strijd zijn met de mensenrechten en waarschijnlijk de grootste mensenrechtenschendingen in de Europese Unie sinds tientallen jaren, waarvoor Spanje verantwoordelijk is, niet alleen uitdrukkelijk goedgekeurd, maar zelfs gesteund.

Steeds meer mensen verheffen hun stem tegen het morele falen van de Europese politieke kaste in het Catalaanse conflict. Al 500.000 mensen uit Europa en de hele wereld hebben een petitie voor het zelfbeschikkingsrecht van Catalonië ondertekend, die op 1 oktober 2017 is begonnen, eerst in het Duits en daarna in andere talen:

500.000 mensen die opkomen voor het eerste mensenrecht van het Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten;

500.000 mensen die niet verblind zijn door de leugens van degenen die beweren dat het recht op zelfbeschikking alleen wordt toegekend aan gekoloniseerde volkeren buiten Europa;

500.000 mensen die de politieke kaste van Europa te schande maken door duidelijk en in overeenstemming met het internationaal recht te wijzen op de universaliteit, onvervreemdbaarheid en ondeelbaarheid van het collectieve mensenrecht van het Catalaanse volk op zelfbeschikking;

500.000 mensen die opkomen voor hun eigen mensenrechten en voor de mensenrechten van alle mensen door het recht op zelfbeschikking van het Catalaanse volk te steunen;

500.000 mensen die de Catalanen en de volkeren van Europa hoop geven dat de leugens van veel Spaanse en Europese politici, die in strijd zijn met de mensenrechten, de tand des tijds niet zullen doorstaan;

500.000 mensen die met hun inzet het Catalaanse volk laten zien dat ze niet alleen zijn;

500.000 mensen die op een dag zullen kunnen zeggen dat ze aan de goede kant van de geschiedenis staan.

Vijfhonderdduizend!