Er zullen waarschijnlijk doden vallen — het conflict tussen Spanje en Catalonië dreigt na de verkiezingen op 28 april 2019 te escaleren
De Catalanen spelen nog steeds zoveel mogelijk het spel van Spanje en worden als lammetjes rond geleid. Zij protesteren tegen het showproces in Madrid, dat duidelijk politiek en niet crimineel gemotiveerd is, tegen een aantal van hun leiders en vertegenwoordigers van het Catalaanse maatschappelijk middenveld, en wel op een uitsluitend vreedzame manier. Zij nemen deel aan de volgende Spaanse verkiezingen en voeren relatief weinig daden van burgerlijke ongehoorzaamheid uit, gezien de omvang van het onrecht waaraan zij nu al jaren worden blootgesteld. Het schouwspel van het proces van Madrid, dat verontrustend is voor elke fatsoenlijke, sterk gepolitiseerde en oneerlijke behandeling van politieke gevangenen, is niet alleen een schande voor Spanje, maar voor de Europese Unie als geheel, die stilzwijgend de acties van de Spaanse rechterlijke macht in onrechtvaardigheid lijkt te onderschrijven.
Na 28 april 2019 zou een coalitie van de huidige extreem rechtse Partido Popular en de onliberale Ciudadanos-partij, waarvan sommigen geneigd zijn om extreemrechtse standpunten in te nemen, zich kunnen openstellen voor verdere en vooral permanente schendingen van de mensenrechten van het Catalaanse volk, die worden getolereerd door de Vox-partij, die zich in de herkenbare nabijheid van het Franco-francisme bevindt. Het gaat onder meer om de opschorting van de Catalaanse regering voor ten minste twee zittingsperioden van enkele jaren, waarbij Catalonië rechtstreeks door Madrid wordt geregeerd, de onderdrukking van de Catalaanse radio- en televisiestations, de verregaande vermindering van het onderwijs in de moedertaal aan het Catalaans, de feitelijke afschaffing van het Catalaanse statuut van autonomie, dat op zijn beurt grondwettelijke status heeft als organieke wet van de Spaanse staat, de censuur van websites en gedrukte publicaties en de vervolging van andere Catalaanse politici die zich schuldig maken aan misbruik van het strafrecht. Het is de wil van de leidende krachten van deze Spaanse partijen dat dit zal en moet gebeuren na een verkiezingsoverwinning van Spaans rechts.
Het is duidelijk een kwestie van het onderdrukken en martelen van het Catalaanse volk in die mate dat de Catalanen zich eindelijk met geweld zullen verdedigen tegen het voortdurende geweld en de onderdrukking door de Spanjaarden, wat vervolgens zal leiden tot de mogelijkheid van een militaire operatie in Catalonië, die de Spaanse kant blijkbaar wenst te zien, en die vóór 1 oktober 2017 had moeten worden voorbereid. Aangezien de Catalanen de Spanjaarden deze gunst echter nog niet hebben bewezen, maar zeer vreedzaam hebben gereageerd op alle vormen van Spaanse onderdrukking, zullen er vroeg of laat rellen van Spaanse zijde ontstaan, waarbij mensenlevens van de Catalanen het slachtoffer zullen worden. Wie de Spaanse pers en de commentaren van particulieren op het internet volgt, zal zich onderdrukkend herinnerd voelen aan de stemming in Duitsland voor de Joodse pogroms. De woede jegens de Catalanen is aan Spaanse zijde groot en de bereidheid om Catalonië opnieuw te bombarderen en militair te bezetten lijkt opnieuw aanwezig te zijn onder een aanzienlijk deel van de Spaanse bevolking. De haat die aan het licht komt is zo pijnlijk dat het de gelederen van de Catalaanse voorstanders van de staat verder vergroot. Het is niet langer de vraag of Catalonië zich van Spanje zal scheiden, maar wanneer en hoe dit zal gebeuren. Het huidige beleid van de Europese Unie lijkt erop gericht te zijn de gewelddadige en, indien nodig, militaire onderdrukking van het Catalaanse volk te bevorderen en te tolereren. De huidige leiders van de Europese Unie zullen zich hiervoor op een dag aan de geschiedenis moeten verantwoorden.
Er zullen waarschijnlijk slachtoffers vallen. Het is nog steeds tijd om het verlies van mensenlevens te voorkomen. Maar Europa zwijgt, kijkt toe en is medeplichtig aan alles wat Spanje op dit moment doet met de Catalaanse bevolking. Het morele fundament van de Europese Unie, de eerbiediging en naleving van de mensenrechten, wordt in het Catalaanse conflict afgebroken in een tempo dat men twee of drie jaar geleden nog nauwelijks voor mogelijk had gehouden. Het is niet de brexit, maar het dwaze gedrag van de hoogste vertegenwoordigers van Europa en van de leidende politici van de Europese natiestaten dat in staat is het Europese eenwordingsproces tot in de kern te vernietigen en de vroegere idealen en waarden van de Europese Unie te mishandelen. De volkeren en naties van Europa hebben geen behoefte aan een Europese Unie die de massale schending van de mensenrechten in een van haar lidstaten onderschrijft. De gedoogde steun van Europa voor de massale schendingen van de mensenrechten in Spanje zal de Catalaanse revolutie op de lange termijn niet tegenhouden, maar zal de Europese Unie en haar vroegere idealen onherstelbare schade toebrengen. En net zoals de Habsburgse Dubbele Monarchie uiteenviel, zal de Europese Unie op een dag waarschijnlijk ook weer uiteenvallen als ze niet op het laatste moment nog eens nadenkt over iets beters.
De boodschap van de Europese Unie aan de volkeren van de wereld kan niet duidelijker zijn:
«Geloof niet in de universaliteit van de mensenrechten! Als u ze vreedzaam eist, zullen wij u uitlachen en tolereren dat u nog meer onderdrukt wordt! Alleen gewelddadige conflicten waarin bloed wordt vergoten, worden door de Europese Unie serieus genomen. Daarom hebben wij de eenzijdige onafhankelijkheidsverklaring van Kosovo gesteund, maar wij zullen niet alleen geen vreedzame pogingen tot onafhankelijkheid steunen, zoals in het geval van Catalonië, maar zullen integendeel hun onderdrukking tolereren. Bovendien hebben wij Europeanen het recht om schendingen van de mensenrechten buiten Europa te bekritiseren, maar ze in stilte binnen Europa te tolereren. Voor de burgers van de Europese Unie mogen belangrijke mensenrechten niet van toepassing zijn, omdat ze, zoals we allemaal weten, in "democratieën" leven.»
Het collectieve recht van de mens op zelfbeschikking van volkeren is door de Verenigde Naties opgevat als een mechanisme voor conflictpreventie. De Europese landen hebben het op papier erkend, maar in de praktijk wordt het op hun eigen bevoegdheidsgebieden genegeerd.
Binnenkort zullen de Catalanen moeten rouwen om hun eerste martelaren. Hoe lang zal de Catalaanse natie zich zonder gevolgen laten provoceren? Zal er uiteindelijk opnieuw een burgeroorlog uitbreken in Spanje, die heel Europa door elkaar zal schudden? De internationale gemeenschap had al lang geleden moeten ingrijpen en Spanje op zijn plaats moeten zetten. Velen lijken zich echter nog steeds niet bewust van de omvang van de mensenrechtenschendingen in Spanje.
Er is nog tijd om te reageren op de donkere wolken van de nieuwe barbaarsheid die in Spanje opdoemen en om te voorkomen dat Spanje de kring van beschaafde volkeren steeds verder verlaat. Maar Europa is stil en kijkt toe!
https://www.freitag.de/autoren/der-freitag/kloaken-des-staates
https://theglobepost.com/2019/02/25/catalan-trial-spain-democracy/