Kısmi bir hikaye anlatacak olursak. Sene 2011 okula yeni girmişiz. Hazırlığa gidip geliyoruz. Öğlen koştur koştur yemekhanede yemek yiyip derse giriyoruz. O zamanlar öğle yemeği gayet başarılı. Bir gün et döner, bir gün etli kabak dolması, bir gün köri soslu tavuk baya seveni var bir şekilde karın doyurup dersimize giriyoruz. Akşamüstü dersten çıkıp biraz zaman geçsin diye Maçka Parkı'ndan değil de Rumeli Caddesi'nden salana sallana yürüyerek metro ile Maslak Kampüsüne geliyoruz. Sallanıyoruz ki akşam yemeği vaktine tam denk gelelim. Yemek yiyip ordan yurda geçelim. Neyse o zamanlar akşam yemeği de çoklu seçim, iki çeşit tatlı veya meyve, 2 çeşit ana yemek, çorba veya salata, makarna-pilav ya da börek tarzında her gün bambaşka sürprizler. oldukça da başaralı idi. 2011-2012 böyle devrildi. Sonraki sene ne oldu ne bitti bilinmez, yemekhane hakikaten tablota bağladı. Nasıl mı? Akşam yemeklerinde mükemmel bir indirim yapıldı; 50 krş. Yetmedi çoklu seçim de iptal edildi ki cebimizde bir miktar para kalıyor bari yemek sırasında düşüneceğimize 50 kuruşa 25 kuruş daha ekleyip 'AVM' de çay içmeye vaktimiz kalsın. Neyse dedik vardır bir bildikleri. Hakikaten varmış. Nereden de biliyorlar Kuru Fasulye/ Nohut - Pirinç/Bulgur Pilavı - Yoğurt/Cacık gibi bir menüyü her hafta yemeyi canı gönülden istediğimizi şaşırdık kaldık. Neyse yemekhane değişti kimine göre bozdu kimine göre 'ne alakası var kardeşim abartmayın' seviyesinde kaldı. E hal böyle olunca listeye bakıp duruma göre yemekhaneye gitmez olduk zaman zaman. Soluğu 'AVM'de alıyorduk. 5 bilemedin 7 bilemedin 10 liraya yemeğimizi yiyip çayımızı içip iki de tavla atıp keyfimize bakıyorduk. Yine keyfimiz yerindeydi fena değildi. Derken dediler ki 'SİMMİT' diye bir yer açılmış. AVM'ye alternatif oldu beğendik doğrusu bir şey demedik. Börek,çörek,hamurişi şeyler severiz en nihayetinde. aradan bir zaman geçsin. Hoop FanFan. Kimimiz ısındı kimimiz ısınamadı. Karın doyurmak için pek bir pahalı, Çay içmek içmek için pek bir şeker. Sonra öyle bir şey oldu ki AVM kapandı. Ne oldu anlamadık. Ve evet artık diğer iki mekan ve zaten varolan Dolunay Sports Cafe'nin müşterisi olmak zorundaydık. Dolunay ve Fanfan karın doyurmak için pek ucuz sayılmazdı. Hatta ucuz sayılmazdı. Karın mı aç git Simmit'e 3 poğaça 1 çay iç, 1 de zevkine çay iç. İlk günlerde hoştu belki ama sonraları sorunu hissetmeye başladık. okulun için de gerçekten etiyle çorbasıyla vb belli besin değerlerine sahip yemek yiyebileceğimiz ekonomik bir yer yoktu. Kendimizi çaya simite ve yemekhanenin bol yağlı yemeklerine verip her öğleden sonra yemek ağırlığı ile derslerde uyuduk. Zaman su gibi akıp geçiyordu. Maliyeti 0,1 TL olan çay 1 TL'ye satılıyordu. Neden böyle diye sorduğumuzda 'Abicim biz de kira veriyoruz, ayakta tutmaya çalışıyoruz' gibi cevaplar aldık. AVM'de 7 liraya tavuklu falan menü yerken 7 Liraya sandviç yemek zorunda kaldık. Sonra neyseki Sütiş açıldı da bi nebze rahattlattı anlıyor musunuz!! Hiç olmazsa sebzeli de olsa / liraya bir menü yaptılar. Çok şükür öğrenci odaklı olduklarını belli ettiler. Gerek Lahmacun fiyatları gerekse de 2-3 yumurtadan yaptıkları omletlerin fiyatları olsun epey öğrenci işiydi. Hele Çay!! Çay içmezsek ölürüz bunu iyi bildikleri için çayı da hadi lan bu da size kıyak olsun dediler verdiler 1 TL'ye. Ohh Mis!! Derken dediler ki AVM tekrar açılıyor. Hakikaten açıldı. Baya bildiğiniz açıldı yani. Baya baya açıldı. Açan açıyor abi işte görüyorsunuz bik bik de bik bik. Sakin olun ya. En ucuzu yaklaşık 300 TL olan yurtlarımızda kalan arkadaşlarımız için mükemmel oldu. Yemeksepeti ya da sağda soldaki büfeler yerine yepyeni bir soluğa sahip mükemmel ekonomik yerleri var artık. Ha yurtlar demişken apayrı bir konu ama en basidi muadilimiz olan bir iki üniversite ile hatta bazı özel üniversitelerle karşılaştırırsanız, yurtlarımızın da ne kadar ekonomik olduğunu görmeniz aşırı mümkün. Sonra ağlamayın. Ne olmuş yani baban 1500 lira maaş alıyorsa, göndercek kardeşim 3-5 lira yurt için alla alla dışarda mı kalıcaksın yani. Ya demezsek olmaz şimdi; 1 adet T cetvelini öğrenciye 17-18 TL'ye satmaya çalışan kırtasiyelerimiz de sağolsun abi 20 verelim diyoruz yok siz öğrencisiniz 17 falan yeter diyor. A4 boyutundaki çizim kağıdına 1.25 TL verince ben de sanki adamın ekmeğiyle oynamış gibi hissediyorum ama napalım durumlar böyle be kırtasiyeci, sendeki dertse al bizden de aynı. Biraz bağlıcak olursak esnaflara derdimizi söylediğimizde okulun aldığı fahiş kiraya suçu atıp çıkıyor işin içinden ne kadar doğru ne kadar yanlış bilemeyiz. Yurt diyoruz verdikleriniz yetmiyor bile diyorlar ama biz kimya sınavlarında kullandığımız sağlam makinelerle bir hesap yapıyoruz ve bu para yetmiyorsa gerçekten suçlu biziz biraz daha az duş falan alalım da bari ordan ekonomi olsun diyoruz. Kırtasiyeye 1 kağıt neden 1.25 diyorsun bana gelişi inan 1.10 diyor. Yurt müdürüne para ile ilgili derdini söylediğinde 'nasıl paran yok ya öğrenci değil misin sen hepinizde var para' gibi güzel cevaplar alınan bir okuldayız. Enterasan ya çok enteresan.

Biz İTÜ öğrencileri olarak, gerçekçi adımlar atılarak; burada yazılan veya yazılmayan akla gelebilecek her türlü, öğrenciyle alakalı konunun ele alınıp sağlıklı sonuçlara ve öğrenciyi memnun edecek bir tabloya bağlanmasını istiyoruz. Yıllardır yapılan zamların göstermelik bir şekilde bir yıl geriye alınması gibi bir şey değil ki tek meselemiz maddi konular da değil. İstediğimiz köklü değişiklikler ile yepyeni bir öğrenci memnuniyetinde işleyen bir İTÜ yaratılması. Asırlardır çağdaş okulumuzun dışardan sevildiği kadar içerden de sevilmesini ve içerde yaşayanların mutlu olmasını istiyoruz!