Yıllardır, engelli olduğu halde, kanun gereği engelsiz sayılarak % 100 sağlıklı insanlarla bir tutulan, hayatını aynı platformda fakat farklı koşullarda yarışarak devam ettirmeye çalışan insanların mağduriyeti görmezden geliniyor. Ben de bu insanlardan birisi olarak artık bu adaletsizliğin giderilmesini istiyorum. Ben ve benim gibi bir çok vatandaş, engelli olduğumuz halde ve bu engeller hayatımızda illa ki zorluklarla karşılaşmamıza neden olduğu halde, devlet nazarında % 40 oranın altında olduğumuz için % 100 sağlıklı insanlar olarak muamele görüyoruz. Bizler gerçek hayatta engelliyiz, toplum nazarında engelliyiz, özel sektörde engelliyiz, ama devlet nazarında resmen sağlıklıyız. Engelli oluşumuzdan asla şikayetçi değiliz, fakat engellerimizin bize getirdiği zorluklarla mücadele etmek için, sağlıklı insanlarla aynı koşullarda hayat yarışını devam ettirebilmemiz için, bizlerin de bir takım haklardan faydalanmamız gerektiğine inanıyorum. Örneğin iş yaşamında, devlet bünyesinde çalışmak için engelli kadrolarına başvuramıyoruz. Özel sektörde ise bir çoğumuzun ya görsel açıdan estetik olmayacağı için, veyahut da işimizi sağlıklı bir insan kadar yapamayacağımıza inanılarak, çalışma şansımız bir çok sektörde yok denecek kadar aza indiriliyor. Peki bu durumda biz sağlıklı mıyız, değil miyiz? Sağlıklı isek, engellerimizin bize yaşattığı zorluklarla ya da diğer insanlar tarafından yaşamak durumunda bırakıldığımız zorluklarla neden karşılaşıyoruz? Engelli olduğumuz için mi? Peki eğer engelli isek, neden diğer insanlarla aynı koşulları taşımadığımız halde, onlarla aynı platformda değerlendirilerek eksiklerimiz yok sayılarak yarışmak durumunda bırakılıyoruz? Engelli raporlarında tespit edilen "iş gücü kaybı" oranı, gerçekten iş gücü kaybını ölçüyorsa, % 40 iş gücü kaybı olan insanın iş gücü yetersiz kabul edilip, % 40 ın altında iş gücü kaybı olan insan neden hiç bir engeli, zorluğu yokmuş gibi değerlendirilerek iş gücü kaybı olmayan insanlarla bir tutuluyor? İş gücü kaybı oranının yıllar önceki Balthazard formülünün çizelgeleri doğrultusunda , doktorların da yorumuna bırakılarak adaletli bir biçimde hesaplandığına inanmıyorum. Yıllar önceki yasayla benimle aynı özre sahip insanların resmen engeli sayılmış olduğunu gördüm. Kaldı ki formülün dikkate almadığı en küçük ayrıntıların yeri geldiğinde hayatımdaki en büyük engel olarak önüme çıktığına çok defalar şahit olmuş birisi olarak, benimle aynı durumdaki binlerce insanın da kaderlerinin formül ve doktor yorumlarına bırakılması taraftarı değilim. Elbette % 70 - 80 oranında engeli bulunanlarla bizim engellerimizin zorlukları kıyaslanamaz, fakat engelli oranlarının derece derece düzenlenmesi demek, "% 40'ın üzeri engelli, diğerleri değildir" gibi bir yaklaşımla aynı şey değildir. Yasalar bizi kabul etmese de, her gün sosyal hayatımızda, iş hayatımızda, özel hayatımızda önümüze çıkan zorluklar sayesinde biliyoruz ki "bizler de engelliyiz!"