Ben 20 yaşındayım ve 2 ayağımı kaybettim, engelliyim. En büyük hayalim üniversite okumak ancak bizler hayata 1-0 yenik başladığımız için eşitlemek baya zor.

Ancak bu durumun yanı sıra hayatın çevrenin de adaletsizliği de üstüne binince hayatta zorluklarla mücadele etmek baya zorlaşıyor. Benim en büyük hayalim olan üniversiteye girmem de imkansızlaşıyor. Çünkü karşıma hayatın eşitsizliği çıkıyor.

Evet diğer sağlıklı öğrenciler üniversite için dershane, okul, özel ders aldılar. İş bu ki bizim hayatımız hastane, ev, okul arasında. Evimizden çok hastanelerde olduğumuz için bir darbe de eşitsizlik olan üniversite sınavlarından geliyor. Sağlıklı bir insanla engelli bir insanı aynı kefeye koyarsan sağlıklı bir insan daha ağır gelir. Bu durumda engellilerin sağlıklı insanlar ile aynı sınava girmesi de böyle bir durum işte.

Sağlıklı bir insanla engelli bir insan nasıl eşit olabilir ki? Sağlıklı bir insan tekerlekli sandalyeyle nasıl gezmezken, engelli bir insan da aynı sınava giremez. Birinci neden bilgi eşit değil! İkincisi psikoekonomik durum. Engellilerin sağlığı için harcadığı paranın yarısı ile dersane diğer yarısı ile özel ders özel harcamalara gidiyor.

Şimdi diyeceksiniz açıköğretim oku, ancak ben açıköğretim okumak istemiyorum, ben kendi çabamla okulu bitirmek, normal bir öğrenci gibi üniversite okumak, her şeye rağmen herkese rağmen o vize stresi, final gerginliğini hissetmek istiyorum.

BEN OKUYUP KENDİ MESLEĞİMİ YAPMAK İSTİYORUM, ÇOK MU? İşte bu yüzden sesimin duyulmasına yardım edin... Benim tek hayalim üniversite okumak. Ve benim durumumda olan insanların üniversite hayallerinin gerçek olması... 

Sonuç olarak ; engelliler için ayrılan ek kontenjanların bütün üniversitelerde olmasını ve öğrenci alımında üniversitelerin engelli olduğumuz için kabul etmemesi gibi durumları ortadan kaldırmak istiyorum. Ayrıca engellilere özel üniversite sınavı açılmasını istiyorum.