Sekiz yaşımdayım ben! SEKİZ! 8 YAŞ.... İlkokula gidiyorum. Adı üstünde ilkokul ilk.... İlk okulun üçüncü sınıfındayım. Üç sınıf üç öğretmen. Yok yok hayır şehir değiştirmedik tayin olmadık. Aynı mahallede oturuyoruz hâlâ... Üç sınıf üç öğretmen... Hepsi ayrı ayrı izler bırakıyor küçük aklımda. Mesela cimdik nedir ilk öğretmenimden öğrendim. Saçlarım döküldü, her yerim kaşındı yara oldu. Doktor teyze okulu reddetme var dedi. Hayır ben reddetmedim okulu okul beni reddetti. Daha bir, birinci, ilk okulumda çiçek ol dediler robot ol. Ama ben ne çiçeğim ne robot; çocuğum ben! .................... Birsürü şey öğretiyorsunuz bana, daha sadece sekiz yıldır yaşıyorum. Küçücüğüm yani anlıyor musun? Henüz dört işlemi yeni öğreniyorum. Bana ne oluyor bilmiyorum, böyle olmak istemiyorum aslında. Çok çabuk sıkılıyorum herşeyden. Sıramı bekleyemiyorum, minicik bedenim taptaze zihnim öfkeye kapılıyor sık sık. Çok hareketliyim, uzun süre bir yerde oturamıyorum. Sınıfta çevreyle fazla ilgiliyim, dersi dinlemiyor, sık sık yerimden kalkıyorum, izin almadan konuşuyor, düşünmeden hareket ediyor, yaptıktan sonra üzülüyor, özür diliyorum. Korkuyorum, üzülüyorum. Kimse benimle oynamıyor. Arkadaşlarımın aileleri bana şımarık, yaramaz tembel diyor. Hatta bir gün arkadaşım annemin yanına gelip " annem sizden hiç hoşlanmıyor " dedi. Annem çok şaşırdı "ama senin anneni tanımıyorum ki neden hoslanmasin benden ?" Acaba benim annemsin diye mi hoşlanmıyor senden anneciğim?! Neden böyleyim bilmiyorum böyle olmak istemiyorum. Öğretmenim kızıyor, arkadaşlarım kızıyor, ailem kızıyor bana. Korkuyorum, üzülüyorum. Çok ama çok yalnız kalıyorum. Kendime hiç güvenim yok. Hiçbir şey beceremiyorum öyle söylüyorlar. Annem ağlıyor bazen görmüyorum ama biliyorum. Daha sekiz yaşımdayım ben! SEKİZ çocuğum küçüğüm yani ! Anlıyor musun? Henüz yeni öğrendiğim dört işlemle işin içinden çıkamıyorum. Korkularımı annemin gülüşüne bölüyorum, yanlızlığımı arkadaşlarımın alaylarına topluyorum, çarpıyorum başaramadıklarımla, çıkartıyorum çocuk aklımdan olmuyor!!! Olmuyor.....! ben bu problemi çözemiyorum. Daha çok kelime bilmiyorum ben. Ego ne demek? Hiperaktif ne demek? Şımarık ne demek? Sen oynama, seni sevmiyoruz? Okuldan atıldın!! Veliler şikayet dilekçesi yazmış DİLEKÇE ne demek bilmiyorum!!! Daha yeni öğreniyorum kelimeleri. Yazım bile kargacık burgacık..... Ben şikayet dilekçesi yazamıyorum. Daha sekiz yaşımdayım ben... SEKİZ!!! HİÇBİRİNİ İSTEYEREK YAPMIYORUM! NEYİM VAR ONU BİLE BİLMİYORUM KÜÇÜĞÜM ÇÜNKÜ ANLIYOR MUSUN? Doktora gidiyorum psikiyatrist ne demek bilmiyorum. Ruh nedir? anlamıyorum henüz. Ruhum mu hasta anne? Nesi var? Her yanıma etiketler yapıştırıyorsunuz!! DEFOLU ne demek bilmiyorum. Her şeyi yeni öğreniyorum ben. Terapi ne demek? bilmiyorum. Her gün bir sürü ilaç içiyorum, bir araba azar işitiyorum ama unutuveriyorum hepsini... Ben böyle olsun istemiyorum. Her yerden kovuyorlar beni istenmiyorum. Benim sorunum ne anlamıyorum küçüğüm çünkü daha SEKİZ yaşımdayım ANLIYOR MUSUN? Öğretmenim bıkmış benden başka okula verin demiş. Oysa benim ihtiyacım var hepinize. Arkadaşlarımın anneleri teyzeler, babaları; amcalar ben de her şey iyi olsun isterim çocuğum ben canavar değilim. Şikayet etmeden annemle konuşun önce DİKKATİM EKSİKMİŞ BENİM. Ben öğrenmeye çalışıyorum siz de öğrenin. Hayır annem şımartmadı beni sadece elimde olmayan bir farklılığım var benim. Size de öğretirsek beni anlayabilirsiniz. Umursamaz görünebilirim ama öyle değil. O benim maskem sadece. Aslında çok üzülüyor ve korkuyorum. Büyüklerim!!! DEHB diye bir farklılık var. Bozukluk diyorlar. Ben makine değilim ki bozulayım. Sadece sekiz yaşımdayım. İnsan hayat boyu öğrenirmiş. Lütfen siz de öğrenin. Beni anlayın LÜTFEN.!!! Zeynep Yıldız