İzmir İli, Kemalpaşa İlçesi, DEREKÖY, GÖKYAKA, CUMALI, YUKARI KIZILCA, NAZARKÖY, VİŞNELİ, YEŞİLKÖY HALKI ADINA;

Yöremize yapılması planlanan rüzgar türbinlerinin doğaya, tarıma ve biz yöre halkının yaşam alanlarından uzak bölgelere yapılmasını istiyoruz.

Evet, rüzgâr enerjisi belki temiz, ama bu şekilde yapılırsa değil!

Desteğiniz köylerimizi, bahçelerimizi, havyanlarımızı, tarlalarımızı, ağaçlarımızı koruyacak ve pek çok canlıyı yerinden sürülmekten kurtaracak.

Ege bölgesinin en zengin tabiat varlıklarına, asırlık meşe ve çam ağaçlarına, zeytin-kiraz bahçelerine sahip ve bölgenin ana geçim kaynağı arıcılık olan, dağından bal, ovasından yağ akan, ormanlarıyla İzmir’in akciğeri olan bu bölgeye, yaşam alanlarımızı, doğamızı ve geçim kaynaklarımızı hiçe sayarak değerlerimize zarar verecek kadar yakın çevremize rüzgar enerji santralleri yapılmak istenmektedir.

Balta girmemiş meşe ve çam ormanlarımızın katline, bu türbinlerin verimli tarım arazilerimize, geçim kaynaklarımıza verdiği - vereceği zarara, 24 saat devam edecek olan infrasonik ses dalgalarıyla rüzgar türbin sendromu hastalığına (sinir ,alzheimer, vertigo ...) ve doğadaki tüm hayvanlara verdiği - vereceği zarara karşıyız. Projeler neredeyse tüm yöremizi sarmış durumdadır.

Sadece kazancı ön plana çıkararak hiçbir çevresel ve sosyal değerlendirmeye alınmadan neredeyse ölçüsüz biçimde çevremiz ve tüm yöremiz bu dev sanayi ürünleri ile çevrilmeye çalışılmaktadır.

Örneğin Dereköyümüz heyelan bölgesi olmasına rağmen, heyelan bölgesinden ormanlarımız yok edilerek ağır araçların geçmesi için devasa yollar açılmaktadır. İlk şiddetli yağmurda köyümüze bir felaket gelmesinden endişe duymaktayız. Ayrıca açılan yolların çıkardığı toz ve ağır araçların titreşimi ile arıcılık, tarım ve insan sağlığı ciddi anlamda zarar görmektedir.

RES’lerin tek önemli avantajı yenilenebilir enerji olmasıdır. Ancak iyi planlanmamış, iyi değerlendirilmemiş, doğru yönlendirilmemiş her yatırım gibi bu yatırımın da çevreye ve insan sağlığına olmak üzere bir çok dezavantajları vardır.

Ağır araçların titreşimi ile evlerimizin duvarları çatladı, ağaçlarımız gözlerimizin önünde ezilip geçildi, ormanlarımızdan sürekli biçki motoru sesleri duymaktayız. Her gün ağaç kesimine devam edilmekte, kirazlarımız tozla kaplandı, her gün evlerimizin önünden 15 dakikada 8 iş makinesi geçer oldu, korkudan çocuklarımızı sokağa çıkaramaz olduk. Arılarımız daha şimdiden bal yapmaz oldu. Bizler RES’lerin, yaşam ve tarım alanlarından uzakta kurulmasını istemekteyiz.

Yetkililerden artık bütün dünyada gösterilen duyarlılığı ülkemizde uygulanacak projelerde de göstermelerini bekliyoruz.

Yukarıda saydığım 7 mahalle halkı ile beraber mücadelemizi hukuki alanda devam ettireceğiz. Atalarımızdan kalan bu ormanlarımız en değerli miraslarımızdır. Ve bizler asla bu mücadelemizden vazgeçmeyeceğiz. Ormanlarımızın, tarım alanlarımızın ve yaşam alanlarımızın, kâr ve rant uğruna birilerine peşkeş çekilmesini, yok edilmesini istemiyoruz.

Bu yaşam hakkı mücadelemizde biz doğa sever köylüleri yalnız bırakmayıp, ağacımıza, arımıza, doğamıza sahip çıkalım lütfen. Tüm doğa severlerin desteklerini bekliyoruz. 

Saygılarımızla…