Η υπόθεση της επίμονης άρνησης του Ανακριτή Σωτήρη Μπακαΐμη να εγκρίνει αίτημα εκταφής στη δίκη των Τεμπών εγείρει σοβαρά ερωτήματα για τη θεσμική λειτουργία της Δικαιοσύνης και για τη διαφάνεια στη διαχείριση σημαντικών αποδεικτικών στοιχείων.
Συμπεράσματα προκύπτουν από τη Δικονομική Πορεία:
Ο ανακριτής, ακόμη και στις 31.07.2025, απορρίπτει το αίτημα εκταφής επικαλούμενος ότι όλα τα αναλυτικά επιστημονικά δεδομένα καταδεικνύουν πως η πυρόσφαιρα προκλήθηκε από αερόλυμα ελαίου σιλικόνης και όχι από υδρογονάνθρακες ή άλλο παράνομο χημικό φορτίο στο τρένο. Βασίζεται σε εκθέσεις του Γενικού Χημείου του Κράτους (ΓΧΚ) και επιλεκτικά, συγκεκριμένων καθηγητών, όπως του ΕΜΠ και συγκεκριμένων μόνον τεχνικών πραγματογνωμόνων.
Ωστόσο, όταν το ΓΧΚ στις 29.08.2025 αποστέλλει νέο πόρισμα με εντοπισμό ξυλολίου και 12 υδρογονανθράκων σε αυτοψία δύο χρόνια μετά το συμβάν, ο ανακριτής όχι μόνο δεν αναθεωρεί τη στάση του, αλλά κλείνει τη δικογραφία, αποκλείοντας τους συγγενείς των θυμάτων από τη δυνατότητα νέου αιτήματος βάσει του νέου αποδεικτικού στοιχείου – «φωτιά». Η απόφαση αυτή καταγγέλλεται ως συγκάλυψη αποδεικτικής αλήθειας και θεσμικός εμπαιγμός, καθώς αποσιωπάται το στοιχείο που θα μπορούσε να προσδώσει νέα διάσταση στη δικαστική διερεύνηση και να δικαιώσει τους συγγενείς.
Η Διορισμένη "Δικαιοσύνη" Αποσιωπά-..όταν Πονά η Αλήθεια.
Στην υπόθεση των Τεμπών, το αίτημα εκταφής δεν αποτελεί τυπική δικονομική πράξη, αλλά ύστατη κραυγή για αλήθεια και δικαίωση. Παρά τη συγκλονιστική ανακάλυψη επικίνδυνων χημικών από το Γενικό Χημείο, ο ανακριτής Σωτ. Μπακαΐμης επιλέγει την οδό της σιωπής, παραπέμποντας στις παλαιότερες εκθέσεις και αγνοώντας το νέο επιστημονικό δεδομένο. Η τακτική αυτή χαρακτηρίζεται από οικογένειες των θυμάτων ως θεσμικό «μπάζωμα» της αλήθειας και ως συστηματική άρνηση στην προσπάθεια ανάδειξης της πλήρους εικόνας της τραγωδίας. Κι ενώ οι δικαστικοί λειτουργοί επικαλούνται την «ολοκληρωμένη ανάκριση», οι συγγενείς βλέπουν τις πόρτες της δικαίωσης να κλείνουν οριστικά, με τον πραγματικό σκοπό της άρνησης να παραμένει σκιώδης – προστασία συμφερόντων, αποσόβηση ευθυνών ή δομική αδυναμία ανάδειξης της ενοχής;
Το μήνυμα που εκπέμπει αυτή η θεσμική στάση είναι βαθιά ανησυχητικό για το Κράτος Δικαίου: Όταν η Δικαιοσύνη αποσιωπά, η κοινωνία χάνει την εμπιστοσύνη της και η αλήθεια θάβεται μαζί με τα θύματα. Η ανάδειξη όλων των στοιχείων είναι θεμελιώδης προϋπόθεση για να ελπίζει κανείς σε πραγματική δικαίωση και όχι στη βολική σιγή των ισχυρών.
Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ .