Ο Νίκος Αλιβιζάτος, ομότιμος καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών, άσκησε δριμεία κριτική στην πρόταση της Μαρίας Καρυστιανού για την προανακριτική για τα Τέμπη, η οποία περιλαμβάνει την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας, υποστηρίζοντας ότι τέτοιες ενέργειες υπονομεύουν τη δημοκρατία. Παραθέτω σχετική αρθρογραφία εφημερίδας, με ξεκάθαρες & γνωστές φιλοκυβερνητικές πολιτικές επιλογές :
Αλιβιζάτος για την πρόταση Καρυστιανού για «εσχάτη προδοσία»: Δεν είναι σοβαρά πράγματα, υπονομεύουν τη Δημοκρατία
Ελπίζω να μη συνεχίσουν σε αυτή την αδιέξοδη πορεία, είπε ο ομότιμος καθηγητής.
Δριμεία κριτική για την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας που περιλαμβάνει η πρόταση της Μαρίας Καρυστιανού για την προανακριτική για τα Τέμπη, άσκησε ο Ομότιμος καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών, Νίκος Αλιβιζάτος, σημειώνοντας, μεταξύ άλλων, ότι «υπονομεύουν και πλήττουν την ίδια τη Δημοκρατία».
«Δεν θέλω να μπω στη συζήτηση του αν ευσταθούν νομικά οι κατηγορίες που έχουν εκτοξευθεί αυτό τον καιρό. Σύμφωνα με την αντίληψη που τείνει να διαδοθεί από μια μερίδα της αντισυστημικής αντιπολίτευσης -σημειωτέον, είτε πρόκειται για την λαϊκιστική Δεξιά, είτε πρόκειται για τη λαϊκιστική Αριστερά, θα έλεγε κανείς ότι τα χαρακτηριστικά είναι κοινά - είναι ότι για οποιαδήποτε ενδεχομένως παράλειψη, αδυναμία του κράτους, όταν υπάρχουν και σχετικές εκθέσεις προς τους υπουργούς, κάντε κάτι κτλ. ευθύνεται ο πρωθυπουργός για εσχάτη προδοσία, αυτά δεν είναι σοβαρά. Υπονομεύουν την ίδια τη δημοκρατία, έτσι τουλάχιστον όπως εγώ την αντιλαμβάνομαι, η οποία έχει μάθει να ξεχωρίζει την πολιτική από την ποινική ευθύνη» είπε ο κ. Αλιβιζάτος μιλώντας στο Πρώτο Πρόγραμμα της ΕΡΤ.
«Αλίμονο αν για όλες τις αβελτηρίες του κράτους υπήρχαν ευθύνες πολιτικών και εθεωρείτο ότι όχι εκ δόλου, γιατί, δεν νομίζω ότι ούτε η κυρία Κωνσταντοπούλου μιλάει ότι υπήρχε τέτοιος δόλος, αλλά από ενδεχόμενο δόλο δεν έγιναν, ενδεχομένως δεν εφαρμόστηκαν κάποιες συμβάσεις ή οτιδήποτε άλλο. Νομίζω ότι μία τέτοια πολιτική αν θέλετε πλήττει την ίδια τη δημοκρατία και ελπίζω αργά ή γρήγορα να το καταλάβουν οι ενδιαφερόμενοι και να μη συνεχίσουν σε αυτή την αδιέξοδη πορεία» συμπλήρωσε ο διαπρεπής συνταγματολόγος.
ΟΜΩΣ,
Αξιότιμε κ.Καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου, που είτε αυτόκλητα είτε όχι, συναινέσατε πρόσφατα απ'ό,τι θυμάμαι, μαζί με Μανιτάκη και Βενιζέλο-που επίσης καλόβλεπε όπως κι εσείς-το 2015-την θέση της Προεδρείας της Δημοκρατίας στηριζόμενος από την αξιωματική αντιπολίτευση της οποίας πλείστα όσα πρώην στελέχη κυβερνούν σήμερα- στην επιδιωκόμενη για δικούς της λόγους, πολιτική της κυβέρνησης, όσον αφορά την καταπάτηση του άρθρου 16 του Συντάγματος.
Αυτό που ορίζει-μέχρι την αναθεώρησή του τουλάχιστον- πως "η ανώτατη εκπαίδευση παρέχεται ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ από Ιδρύματα που αποτελούν Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου". Πάλι λοιπόν προστρέξατε να στηρίξετε τον κ.Πρωθυπουργό επικαλούμενος αυτή την φορά..πολιτική αστάθεια(!) εκτροπή της ..Δημοκρατίας!
ΟΜΩΣ
• Η σοβαρότητα της περίπτωσης: Η τραγωδία των Τεμπών είναι ένα γεγονός με τεράστιες κοινωνικές και πολιτικές διαστάσεις, και η ανάγκη για διερεύνηση των ευθυνών είναι επιτακτική. Η κατηγορία της εσχάτης προδοσίας μπορεί να είναι υπερβολική, αλλά αντανακλά την ένταση και την απελπισία που αισθάνονται οι συγγενείς των θυμάτων και εκατομμύρια πολίτες.
• Η κατάχρηση εξουσίας: Σύμφωνα με το άρθρο 134 του Ποινικού Κώδικα, η εσχάτη προδοσία μπορεί να διαπραχθεί και μέσω κατάχρησης εξουσίας και όχι αποκλειστικά με βία. Επομένως, η κατηγορία δεν είναι a priori αβάσιμη, αλλά απαιτείται να αποδειχθεί ότι η κατάχρηση εξουσίας συνιστά κατάλυση θεμελιωδών αρχών του πολιτεύματος.
• Η ανάγκη για πολιτική διαμαρτυρία: Ακόμη και αν η κατηγορία της εσχάτης προδοσίας δεν ευσταθεί νομικά, η κίνηση της Μαρίας Καρυστιανού μπορεί να εκληφθεί ως μια πράξη πολιτικής διαμαρτυρίας. Μια τέτοια κίνηση μπορεί να είναι αναγκαία όταν υπάρχει θεσμική ασφυξία και δεν υπάρχουν άλλες διέξοδοι για να αναδειχθούν οι ευθύνες.
• Η ευθύνη των πολιτικών: Δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν αβελτηρίες του κράτους χωρίς να υπάρχουν πολιτικές ευθύνες. Εάν δεν εφαρμόστηκαν κάποιες συμβάσεις ή υπήρξαν παραλείψεις, πρέπει να διερευνηθεί εάν αυτό έγινε εκ δόλου ή από ενδεχόμενο δόλο. Ευθύνες πρέπει να αποδοθούν. Και κανείς δεν μπορεί να είναι στο απυρόβλητο.
• Η εργαλειοποίηση του ανθρώπινου πόνου: Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης αναφέρθηκε σε «χυδαία εργαλειοποίηση του ανθρώπινου πόνου». Ωστόσο, η Μαρία Καρυστιανού είναι μητέρα που έχασε το παιδί της και η φωνή της δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως πολιτική κίνηση.
• Οι ανησυχίες θεσμικών οργάνων: Κανείς δεν επιβουλεύεται το πολίτευμα. Ηρεμία!.. Η Μαρία Καρυστιανού στην καταγγελία της βασίζεται σε ανησυχίες θεσμικών οργάνων, όπως η αναφορά της στην ανακοίνωση της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων του Μαρτίου 2023, που επέκρινε τις κυβερνητικές παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη. Όταν ένας Πρωθυπουργός στέλνει επιστολή σε εισαγγελέα του Αρείου Πάγου του οποίου ο υιός εργάζεται στο γραφείο του τότε Υπουργού Μεταφορών κ. Καραμανλή και ζητά 6 μέρες μετά τη δολοφονία των Τεμπών την..προτεραιοποίηση της υπόθεσης και την ανάθεσή της στο υψηλότερο δυνατόν επίπεδο, εκεί που συνήθως οι υπηρέτες της Δικαιοσύνης διορίζονται από την εκάστοτε Κυβέρνηση. Αυτό δεν αποτελεί θεσμική εκτροπή κατάργηση των διαχωριστικών γραμμών των εξουσιών όπως ορίζονται από το Σύνταγμα; Ειδικά όταν ελέγχεται η δική του Κυβέρνηση..
• Και εν πάση περιπτώσει επειδή οι ίδιοι και οι ίδιοι Συνταγματολόγοι δείχνετε με σπουδή την στήριξη σας σε συγκεκριμένα πρόσωπα-πολιτικές, μαζί με όλο το επικοινωνιακό επιτελείο της, ελπίζω τουλάχιστον αυτό να γίνεται αγνή τη καρδία και να μην είσασταν ποτέ παρακολουθούμενοι από την Ε.Υ.Π του Πρωθυπουργού όπως τόσες χιλιάδες συμπολιτών και θεσμικών παραγόντων. (Θάφτηκε κι αυτό με μια ..μικροπαραίτηση).