Hayat bazen ne kadar acımasız! Hepimiz karnımız doysun, bir çatımız olsun, ailemiz dostlarımız yanımızda olsun, sevelim, çalışalım, sağlıklı olalım istiyoruz. Ama sanki bazılarımız bunun için çok ağır bedeller ödüyor. Bugün Dünya Madenciler Günü. Ve bugün Ermenek’te dört cansız bedene ulaşıldı. Madenin altında son kalanlardı. Onlar birer baba, birer evlat, birer ağabey veya dosttu. Bırakın güzel bir akşam yemeğini paylaşabilmeyi, Ermenek’teki aileler için son teselli işte o evladın, babanın, arkadaşın artık ziyaret edilecek bir mezarı olması. Hayat bu kadar acımasız olmayabilirdi. Ailelerimizin en temel ihtiyacını karşılamak için ölümü kucaklamak çok ağır bir bedel değil mi? Bugün Dünya Madenciler günü. Bugün madencilerimizi onurlandıracağımız gündü. Yas tutacağımız değil. Binlerce işçinin ağır koşullarda güvenliksiz çalıştırıldığı endüstri devriminin başında değiliz. O yüz yıldan önceydi. Yaşama hakkı, iş güvenliği, hukuk artık her şeyden önemli olmalı. Uluslararası Çalışma Örgütü'nün (ILO) 176 numaralı "Madenlerde Güvenlik ve Sağlık Sözleşmesi" sizlerin imzaları sayesinde Meclis gündemine taşındı. Şimdi mesele, Meclis gündeminde aylarca ve hatta yıllarca beklemeden derhal Genel Kurul’da onaylanmasını sağlamak. Bunun için çok yakında imzalarımızı Meclis’e teslim edeceğiz. 2014’ü Soma ve Ermenek’in utancından bir ders almış olarak kapamalıyız. Lütfen bu mesajı paylaşın, imzalarımızı çoğaltalım. Bu küçük adımla madencilerimizi onurlandıralım.