Berkay Melikoğlu İçin Adalet: Bir Gencin Hayali ve Toplumun Sorumluluğu "Çocukları şiddet'ten koruduğu için öldürüldü"

3 Mart 2025 yaklaşık saat 20:30' da, Tokat'ın Turhal ilçesi Mareşal Fevzi Çakmak Mahallesi'nde, sokak lambalarının altında bir trajedi yaşandı. Henüz 17 yaşında, hayatı spor ve hayallerle dolu bir genç, Berkay Melikoğlu,  18 yaşındaki A.M.Ö. ile karşılaştı. Sözlü bir tartışma, saniyeler içinde şiddete dönüştü. Yanında taşıdığı bıçakla, Berkay'ı kalbinden ve ciğerlerinden yaralayan A.M.Ö., genç sporcunun hayatını karanlığa gömdü. Hastaneye kaldırılan Berkay, tüm müdahalelere rağmen kurtarılamadı. O gece, bir ailenin en değerli parçası sonsuza dek silindi; bir şampiyonluk hayali yarım kaldı. Berkay Melikoğlu Milli Takım'a hazırlanıyordu. 

Berkay kimdi? Arkadaşlarının "cesur, sevecen ve her daim gülümseyen" diye tarif ettiği, disiplinli bir sporcu. Okulunda zorbalığa uğrayan çocukları korumak için elinden geleni yapan, adaletsizliğe karşı duran bir yiğit. O, sadece kendi geleceğini değil, etrafındaki zayıfların sesi olmayı seçmişti. Ne var ki, bu cesaret, onu bir çeteleşmenin hedefi haline getirdi. Defalarca bıçak darbesiyle vuruldu; sokaklarda güvende olması gereken bir çocuk, koruması gereken bir toplumun ihmaliyle yok oldu.

Ailesi – babası Enis, annesi Serap ve ablası Işıl – o günden beri adaletin peşinde bir fırtına gibi esiyor. Eylül ayında Turhal Belediyesi önünde yaptıkları basın açıklamasında, Işıl Melikoğlu'nun sözleri yürekleri dağladı: "Ben Işıl, 3 Mart 2025 tarihinde Turhal’da şerefsizce bıçaklanarak katledilen 17 yaşındaki Berkay Melikoğlu’nun ablasıyım. Evet, 17 yaşında bir çocuk sebepsizce 18 yaşındaki bir katil tarafından katledildi." Aile, "tüm çocukların sesi olmak" için mücadele ettiklerini vurguluyor. Avukatları Fatih Savaş ise, "Bu dava, sadece bir gencin kaybı değil, toplumun adalet duygusunun da bir sınavıdır" diyerek, en ağır cezanın verilmesini talep ediyor.

Davanın ilk duruşması, 31 Ekim 2025'te Tokat -Zile Adalet Sarayı'nda görüldü. Adliye önünde toplanan aile ve destekçiler, "Adalet yerini bulsun!" diye haykırdı. Savunma, Berkay'ın yaşını sorgulayarak mezarını açtırma talebinde bulundu – sporcu yapısı nedeniyle "yaşını göstermiyor" diye! Tutukluluk halinin ev hapsine çevrilmesini istediler, ama mahkeme reddetti. Işıl, duruşma sonrası X'te (eski Twitter) şöyle yazdı: "Bugün katlettikleri kardeşimin 17 yaşında olduğuna inanmayıp mezarını açtırıp kemik yaşı tespiti yapmak istediler! En ağır cezayı alana kadar durursam namerdim. #BerkayMelikoğlu" Bu absürtlük, adalet sisteminin ne kadar kırılgan olabileceğini gösteriyor. Toplumun vicdanı ise, #BerkayMelikoğlu etiketiyle sosyal medyada yükseliyor; binlerce paylaşım, bir gencin kaybının hepimizin kaybı olduğunu hatırlatıyor.

Peki, ya sonrası? Bu dava, sokaklardaki çeteleşmeye, bıçaklanan gençlere ve ihmale karşı bir uyarı olmalı. Berkay gibi çocuklar, hayallerini gerçekleştirmek için doğar; korumak için değil, korunmak için. Ailesinin çağrısı net: "Başka çocuklar ölmesin." Toplum olarak, sessiz kalmak yerine ses olmalıyız. Adalet, sadece mahkeme salonlarında değil, her birimizin vicdanında yerini bulmalı. Berkay'ın mezarı önünde değil, katilin vicdanında hesap sorulmalı.

Berkay Melikoğlu için adalet istiyoruz. Zeytin gözlü kardeşimizin hesabı sorulana dek durmak yok. Bu mücadele hepimizin. Sokaklar güvende olana, adalet tecelli edene dek ses olalım. Berkay'ın anısına: sahip çık ve ses ol!

#BerkayMelikoğlu

Adaletin sağlanması hepimizin yararına olacaktır. Adalet toplumun temel taşıdır. Bu yüzden sessiz kalma. 

Saygılarımla

Aslı Yıldırım