Anerkjenne  kjønnsapartheid i Afghanistan som en forbrytelse mot menneskeheten

Over fem år etter Talibans maktovertakelse har kvinner og jenter systematisk blitt stengt ute fra utdanning, arbeid, samfunnsliv og politisk deltakelse i Afghanistan. Dette er ikke en forbigående situasjon som kan skyves til side av hensyn til andre politiske, økonomiske eller diplomatiske mål.

Ingen varig fred uten reell politisk deltakelse

Fred, frihet og stabilitet krever politisk deltakelse, representasjon og grunnleggende rettigheter for hele befolkningen – kvinner og menn, på tvers av kjønn, etnisitet og religion.

Ingen gruppe kan gjøre krav på å representere hele Afghanistan samtidig som store deler av befolkningen systematisk utestenges fra samfunns- og politisk liv.

Norge har lenge hatt en rolle i Afghanistan og fremhever selv betydningen av menneskerettigheter og kvinners deltakelse.

Nå bør Norge bruke sin diplomatiske og politiske posisjon til å gå et skritt videre:

• Fra bekymring til rettslig handling.
• Fra dialog uten klare grenser til tydelige menneskerettighetskrav.
• Fra å snakke om kvinner til å sikre kvinners reelle deltakelse og innflytelse i beslutningsprosessene.

Derfor oppfordrer vi norske myndigheter og særlig Utenriksdepartementet til å:

1. Anerkjenne kjønnsapartheid som en egen forbrytelse mot menneskeheten og arbeide internasjonalt for at kjønnsapartheid blir inkludert i FN-traktaten om forbrytelser mot menneskeheten.

2. Sette afghanske kvinners rettigheter og politiske deltakelse i sentrum for Norges Afghanistan-politikk.

3. Ta avstand fra enhver politikk, anbefaling eller form for samarbeid som kan bidra til å styrke Talibans økonomiske, institusjonelle eller politiske posisjon, eller bidra til å normalisere eller legitimere Taliban-regimet.

4. Støtte vårt krav om reell og likeverdig politisk og samfunnsmessig deltakelse for alle – uavhengig av kjønn, religion eller etnisitet.

Signer oppfordringen!

-------

Recognize Gender Apartheid in Afghanistan as a Crime Against Humanity

More than five years after the Taliban seized power, women and girls in Afghanistan continue to be systematically excluded from education, employment, public life and political participation. This cannot be treated as a temporary deviation or as an issue that can be set aside in pursuit of other political or diplomatic objectives.

No lasting peace without meaningful political participation

Peace, freedom and stability require political participation, representation and fundamental rights for the entire population – women and men, across gender, ethnicity and religion.

No group can claim to represent all of Afghanistan while large parts of the population are systematically excluded from social and political life.

Norway has long played a role in Afghanistan and has itself emphasized the importance of human rights and women’s participation.

Norway should now use its diplomatic and political position to take a further step:

• From concern to legal action.
• From dialogue without clear boundaries to clear human rights demands.
• From speaking about women to ensuring women’s meaningful participation and influence in decision-making processes. 

We therefore call on the Norwegian authorities, particularly the Ministry of Foreign Affairs, to:

1. Recognize gender apartheid as a distinct crime against humanity and work internationally to ensure that gender apartheid is included in the UN treaty on crimes against humanity.

2. Place the rights and political participation of Afghan women at the centre of Norway’s Afghanistan policy.

3. Reject any policy, recommendation or form of cooperation that could contribute to strengthening the Taliban’s economic, institutional or political position, or contribute to normalizing or legitimizing the Taliban regime.

4. Support our call for genuine and equal political and social participation for all – regardless of gender, religion or ethnicity.

Sign the petition!

-------

   فراخوان برای حمایت از حقوق زنان افغانستان و به رسمیت شناختن آپارتاید جنسیتی را به‌عنوان یک جرم مستقل علیه بشریت .

بیش از پنج سال از به قدرت رسیدن طالبان می‌گذرد و زنان و دختران در افغانستان به‌گونه‌ای سیستماتیک از آموزش، اشتغال، زندگی اجتماعی و .مشارکت سیاسی محروم شده‌اند

این وضعیت را نمی‌توان موقتی دانست یا برای دستیابی به اهداف دیگرِ سیاسی، اقتصادی و دیپلماتیک به حاشیه راند.

هیچ صلح پایداری بدون مشارکت واقعی سیاسی امکان‌پذیر نیست

صلح، آزادی و ثبات پایدار، مستلزم مشارکت سیاسی، نمایندگی و برخورداری از حقوق اساسی برای همه مردم افغانستان است؛ زنان و مردان، بدون توجه به جنسیت، قومیت یا مذهب.

هیچ گروهی نمی‌تواند ادعا کند که نماینده تمام افغانستان است، در حالی که بخش بزرگی از مردم به‌گونه‌ای سیستماتیک از زندگی اجتماعی و سیاسی کنار گذاشته می‌شوند.

ناروی سال‌ها در افغانستان نقش داشته و خود نیز بر اهمیت حقوق بشر و مشارکت زنان تأکید کرده است.

اکنون ناروی باید از جایگاه دیپلماتیک و سیاسی خود برای برداشتن گامی فراتر استفاده کند:

• از ابراز نگرانی، به اقدام حقوقی.
• از گفت‌وگو بدون مرزهای روشن، به مطالبه صریح رعایت حقوق بشر.
• از سخن گفتن درباره زنان، به فراهم کردن امکان حضور و نقش واقعی خود زنان در تصمیم‌گیری‌ها.

بنابراین، از دولت ناروی و به‌ویژه وزارت امور خارجه می‌خواهیم:

1. آپارتاید جنسیتی را به‌عنوان یک جرم مستقل علیه بشریت به رسمیت بشناسد و در سطح بین‌المللی برای گنجاندن آپارتاید جنسیتی در معاهده سازمان ملل متحد درباره جنایات علیه بشریت تلاش کند.

2. حقوق زنان افغانستان و مشارکت سیاسی آنان را در مرکز سیاست ناروی در قبال افغانستان قرار دهد.

3. با هرگونه سیاست، توصیه یا شکل همکاری‌ای که ممکن است به تقویت جایگاه اقتصادی، نهادی یا سیاسی طالبان یا به عادی‌سازی و مشروعیت‌بخشی به رژیم طالبان کمک کند، مخالفت کند.

4. از درخواست ما برای مشارکت واقعی و برابر همه مردم افغانستان در عرصه‌های سیاسی و اجتماعی بدون توجه به جنسیت، مذهب یا قومیت، حمایت کند. 

این فراخوان را امضا کنید!