M/V TUĞBERK İMAMOĞLU, 2 Eylül 2026’da M/T ALSU tankeriyle çarpışmasının ardından Silivri açıklarında battı; içinde görev yapan 9 denizciye ise hâlâ ulaşılamadı. Onlar yalnızca bir geminin mürettebatı değil; kendilerinden haber beklenen babalar, eşler, evlatlar ve kardeşler.

Enkaz yaklaşık 720 metre derinlikte tespit edildi, ancak biz ailelere derinlik gerekçe gösterilerek kayıplarımızın enkazdan çıkarılamayacağı söylendi. Biz kimseden imkânsızın vaat edilmesini istemiyoruz; bu sonuca varmadan önce bütün teknik seçeneklerin bağımsız uzmanlarca değerlendirilmesini, yerli ve yabancı kuruluşlardan yazılı görüş alınmasını ve çalışmaların kesin biçimde sonlandırılmamasını istiyoruz. Atacağınız her imza, tüm imkânlar araştırılmadan canlarımızdan vazgeçilmemesi için sesimizi daha da güçlendirecek.

5 Eylül’de enkazın bulunmasının ardından mevcut kamu imkânlarının çıkarma çalışması için yeterli olmadığı söylendi. Ailelerin talepleri sonrasında ARAS Salvage firmasıyla görüşüldüğü; kayıp denizcilerin bulunabileceği yaşam mahalline erişilmesinin ve gerekirse bu bölümün ayrılarak kaldırılmasının değerlendirileceği açıklandı.

12 Eylül’de ailelere yapılan toplantıda ARAS Salvage firmasının mühendisi, herhangi bir teknik veri ve rapor sunmadan yalnızca enkazın derinliği gerekçesiyle naaşlara ulaşmanın mümkün olmadığını sözlü olarak ifade etti.

17 Eylül’de Ulaştırma ve Altyapı Bakan Yardımcısı'nın katıldığı toplantıda da bundan sonraki aşamaya ilişkin somut ve yazılı bir plan paylaşılmadı. Aynı akşam Ulaştırma ve Altyapı Bakanı tarafından yapılan televizyon açıklamasında ise enkaza ulaşılamayacağı ve ailelerin bunu kabul etmesi gerektiği yönünde ifadeler kullanıldı.

Bugüne kadar ailelere bir ROV gözlem raporu, tespit tutanağı, üç boyutlu görüntüleme sonucu veya gerekçeli teknik değerlendirme raporu verilmedi.

Biz aileler olarak, hangi teknik verilere dayandığını göremediğimiz sözlü bir “ulaşılamaz” değerlendirmesini kabul etmiyoruz.

Derinlik tek başına vazgeçme gerekçesi olmamalıdır. Dünyada çok daha büyük derinliklerde enkazlara ve naaşlara ulaşılan operasyonlar gerçekleştirilmiştir:

* Air France AF447 uçağının yaklaşık 3.980 metre derinlikte bulunan enkazından uçuş kayıt cihazları ve 104 naaş çıkarılmıştır.

* 2012 yılında düşürülen Türk RF-4E uçağının yaklaşık 1.260 metre derinlikteki enkaz bölgesinde çalışma yürütülerek iki pilotun naaşına ulaşılmıştır.

* Ehime Maru gemisi yaklaşık 610 metre derinlikten özel kaldırma sistemleri ve ROV desteğiyle daha sığ bir bölgeye taşınmış ve kayıp dokuz kişiden sekizine ulaşılmıştır.

Bu örneklerin M/V TUĞBERK İMAMOĞLU’na müdahalenin mutlaka mümkün olduğunu kanıtlamadığını biliyoruz. Her enkazın yapısı, zemine gömülme durumu, akıntı koşulları ve teknik riskleri farklıdır.

Ancak bu örnekler, yalnızca “720 metre derinlik” ve "enkazın bir kısmının çamura batması“ ifadelerine dayanılarak, ayrıntılı ve bağımsız bir mühendislik incelemesi yapılmadan kesin bir imkânsızlık sonucuna varılmaması gerektiğini göstermektedir.

Türkiye’de ve dünyada binlerce metre derinlikte çalışabilen iş sınıfı ROV’lara, manipülatörlere, kesme ekipmanlarına ve ağır kaldırma sistemlerine sahip kuruluşlar bulunmaktadır. Phoenix International Holdings, Deep Ocean Search, SMIT/Boskalis, TPAO ve Armelsan gibi kuruluşlar dâhil olmak üzere birden fazla uzman kurumdan, enkaza ilişkin gerçek görüntü ve ölçümler üzerinden yazılı görüş alınmasını istiyoruz.

Girne’de gösterilen kararlılığın Silivri’de de gösterilmesini istiyoruz.

KKTC’nin Girne kenti açıklarında batan yolcu gemisinin enkazındaki kayıpları aramak üzere TCG Alemdar ve TCG Işın gemileri bölgede çalışmasına rağmen 14.09.2026 tarihinde özel donanımlı Optimus Prime gemisi çalışmalara dâhil edildi. KKTC makamları, aramaların 24 saat esasına göre sürdürüleceğini, daha önce ulaşılamayan bölümlere erişileceğini ve enkazın her bölümünün ayrıntılı biçimde inceleneceğini, devletin kayıplarından vazgeçmediğini açıkladı. Nitekim 19.09.2026 tarihinde Optimus Prime gemisi enkazdan 1 kayıba daha ulaştı.

Girne ve Silivri’deki enkazların teknik koşullarının aynı olduğunu iddia etmiyoruz. Biz yalnızca aynı kararlılığı, şeffaflığı ve “kayıplarımızdan vazgeçmiyoruz” yaklaşımını kendi devletimizden de görmek istiyoruz.

İmzanızla aşağıdaki taleplerimize destek olmanızı istiyoruz:

1. Gemi inşaat mühendisi, deniz kurtarma ve enkaz kaldırma mühendisi, iş sınıfı ROV uzmanı, deniz tabanı ve zemin uzmanından oluşan bağımsız bir teknik heyet kurulsun.

2. Bütün ROV dalış kayıtları, kesintisiz görüntüler, sonar verileri, varsa üç boyutlu model, enkazın konumu, yapısal durumu ve zemine gömülme miktarı incelenerek imzalı bir rapor hazırlansın.

3. Derin deniz kapasitesine sahip birden fazla yerli ve yabancı kuruluştan yazılı yöntem ve yapılabilirlik görüşü alınsın. Görüşülen kuruluşlar ve verdikleri cevaplar ailelerle paylaşılsın.

4. Kayıp denizcilere ROV ile tek tek ulaşılması, kontrollü erişim açıklığı oluşturulması, yaşam mahallinin veya ilgili gemi bölümünün ayrılarak kaldırılması ve ilgili bölümün sığ suya taşınması seçenekleri ayrı ayrı değerlendirilsin.

5. Bağımsız incelemeler ve yazılı teknik görüşler tamamlanmadan çalışmalar kesin biçimde sonlandırılmasın.

Biz imkânsızın yapılacağına dair boş bir söz istemiyoruz. Devletimizin bütün makul ve uygulanabilir seçenekleri gerçekten araştırmasını istiyoruz.

Tüm imkanların denenmesini; yapılamıyorsa bunun ailelere sözlü ifadelerle değil, bilimsel verilere dayanan, gerekçeli, imzalı ve denetlenebilir bir teknik raporla açıklanmasını talep ediyoruz.

Dokuz canımızı 720 metre derinlikte sahipsiz bırakmayın.

M/V TUĞBERK İMAMOĞLU’nun dokuz kayıp denizcisi için yürütülecek çalışmalar sonlandırılmasın.

Lütfen imzalayın ve sesimizin duyulmasına yardımcı olmak için paylaşın.