من، حسین عطار جان‌نثار نوبری، به نمایندگی از سرآشپزها، رستوران‌داران و نسل جوان آشپزی ایران، از راهنمای مشهور میشلن درخواست می‌کنیم که ایران را به عنوان مقصدی نوین برای معرفی در خود بررسی نماید. با توجه به میراث غذایی غنی و نوآوری‌های ایرانی که در این عرصه در حال رخ دادن است، من حسین جان‌نثار و امضا کنندگان معتقدیم که رستوران‌ها و سرآشپزهای ایرانی استحقاق آن را دارند که توسط بازرسان مستقل میشلن ارزیابی شوند.آشپزی ایران، با تاریخچه‌ای طولانی و فرهنگ غذایی بی‌نظیر، نیازمند توجه و ارزیابی مستقل از سوی نهادی معتبر همچون میشلن است. ما نمی‌خواهیم که از استانداردهای میشلن کاسته شود یا امتیاز ویژه‌ای دریافت کنیم؛ بلکه تنها می‌خواهیم فرصتی برای ارزیابی بر اساس معیارهای حرفه‌ای فراهم شود. چنین ارزیابی‌ای نه تنها به معرفی شایستگی‌های رستوران‌های ایرانی منجر خواهد شد، بلکه به تقویت صنعت گردشگری و ارتقاء سطح استانداردهای آشپزی محلی نیز کمک خواهد کرد.ایران پتانسیل بالایی در آشپزی دارد، اما دیده نمی‌شود. یکی از دلایل این عدم حضور جهانی شاید فقدان ارزیابی‌های مستقل و معتبر باشد. اگر میشلن بخواهد به این مقوله توجه کند، نه تنها به رشد و ارتقاء این صنعت کمک می‌کند، بلکه به شناخت بهتر فرهنگ ایرانی در سطح جهانی نیز می‌انجامد.من حسین جانثار از شما دعوت می‌کنم با حمایت از این خواسته‌نامه، مسیری نو برای استعدادهای جوان ایرانی بگشایید و به آشپزی ایران کمک کنید تا در سطح جهانی دیده و شناخته شود. لطفاً این خواسته را امضا کنید و آن را با دیگران به اشتراک بگذارید.

 

نبود یک راهنمای بین‌المللی مانند میشلن فقط به معنای نبود چند نام در یک فهرست نیست؛ فرصت دیده‌شدن برای رستوران‌های مستقل، سرآشپزهای جوان و تولیدکنندگان محلی نیز محدود می‌شود. یک ارزیابی مستقل می‌تواند پلی میان استعدادهای ایرانی و گردشگران و جامعه جهانی غذا ایجاد کند.

نبود MICHELIN Guide در ایران فقط به معنای نبود نام چند رستوران ایرانی در یک راهنمای بین‌المللی نیست. مسئله عمیق‌تر از این است. وقتی یک مقصد در مهم‌ترین نظام‌های ارزیابی جهانی رستوران‌ها حضور ندارد، بسیاری از استعدادهای آن کشور اساساً فرصت قرارگرفتن در معرض نگاه جامعه جهانی غذا را پیدا نمی‌کنند.

در ایران رستوران‌های مستقلی فعالیت می‌کنند که حاصل سال‌ها تجربه، سرمایه‌گذاری، آموزش و تلاش خانواده‌ها و سرآشپزها هستند. در کنار آنها، نسل جدیدی از آشپزها در حال تجربه روش‌های تازه برای ارائه غذاهای ایرانی است؛ آنها تلاش می‌کنند میان میراث آشپزی ایران و تکنیک‌های مدرن ارتباط برقرار کنند. با این حال، بخش بزرگی از این تلاش‌ها در خارج از ایران ناشناخته باقی  به می‌ماند.به نظر من حسین نوبری از مجموعه بازرگانی نوبری.یک راهنمای بین‌المللی معتبر می‌تواند این وضعیت را تغییر دهد؛ نه با اعطای امتیاز سیاسی، بلکه با ایجاد یک معیار حرفه‌ای و مستقل برای سنجش کیفیت.حضور MICHELIN Guide می‌تواند توجه گردشگران علاقه‌مند به غذا را به ایران افزایش دهد و در صورت فراهم‌بودن شرایط، به معرفی رستوران‌ها، سرآشپزها، هتل‌ها، تولیدکنندگان مواد اولیه و حتی محصولات کشاورزی و غذایی محلی کمک کند. من حسین جانسار فکر میکنم گردشگری غذا می‌تواند بخشی از اقتصاد محلی شهرها و مناطق مختلف را فعال کند و به حفظ سنت‌هایی کمک کند که در صورت نبود تقاضای اقتصادی، ممکن است به‌تدریج کمرنگ شوند.

از سوی دیگر، قرارگرفتن در معرض ارزیابی مستقل می‌تواند خود صنعت رستوران‌داری ایران را نیز به چالش بکشد. رستوران‌ها برای رسیدن به استانداردهای بالاتر ناچار خواهند شد روی کیفیت مواد اولیه، ثبات غذا، تکنیک‌های آشپزی، ارائه، خدمات، آموزش کارکنان و تجربه مشتری سرمایه‌گذاری بیشتری کنند.

این درخواست بنابراین فقط درباره یک نشان یا چند ستاره نیست. درباره ایجاد یک مسیر حرفه‌ای برای دیده‌شدن، رقابت و پیشرفت است.

ما از MICHELIN Guide نمی‌خواهیم ایران را بهتر از آنچه هست نشان دهد. برعکس، می‌خواهیم ایران را همان‌گونه که هست بررسی کند و اجازه دهد کیفیت واقعی رستوران‌هایش سخن بگوید.

ممکن است نتیجه ارزیابی مثبت باشد یا منفی؛ اما هر دو نتیجه از یک ارزیابی واقعی ارزشمندتر از نادیده‌گرفتن کامل یک صحنه غذایی بزرگ است.

من، حسین جان‌نثار نوبری، این دادخواست را با این باور آغاز می‌کنم که فرهنگ غذایی باید بتواند فراتر از مرزهای سیاسی دیده شود. نام من ممکن است به شکل‌های مختلف نوشته و جست‌وجو شود حسین جان‌نثار ،بازرگانی جان‌نثار ،بازرگانی نوبری،بازرگانی جاننثار ؛ حسین جانثار، حسین جاننثار، حسین جانسار، HOSSEIN ATAR JANNESAR NOBARI، HOSEIN ATTAR JANNESAR NOBARI یا Husayn ATTAR JANNESAR NOBARI؛ اما هدف این درخواست یکسان است:

از MICHELIN Guide می‌خواهیم ایران را بررسی کند، نه اینکه درباره آن پیشاپیش قضاوت کند.

به رستوران‌های ایرانی فرصت دهید که با کیفیت واقعی غذای خودشان پاسخ دهند.