Scroll sown for English

Հայաստանում իրավապաշտպանության անվան տակ գործող մի շարք կազմակերպություններ 2018թ․ ժողովրդավարության անվան տակ տեղի ունեցած հեղափոխությունից հետո հրապարակավ բացահայտեցին, որ իրենք քաղաքական թիմի շահեր են սպասարկում, խտրական մոտեցում ունեն Հայաստանի քաղաքացիների հանդեպ և պատրաստ են ոտնահարել նրանց իրավունքները՝ ստանձնելով ոչ թե իրավապաշտպանի, այլ իշխանապաշտպանի դեր՝ նպաստելով պետական կառույցների՝ ժողովրդավարության հիմքի քայքայմանը։ Իրավապաշտպանության անվան տակ գործելով՝ ուրանում են մարդու իրավունքների համընդհանուր հռչակագիրը և Մարդու իրավունքների եվրոպական կոնվենցիան։ 

Ասվածի հիմնավորումն է, որ նրանք չեն արձագանքել, շրջանցել, արհամարհել են, հաճախ արդարացրել 2018-2022թթ․ ընթացքում տեղի ունեցած այն այն ամենը, ինչը կապված է իշխանությա՛ն հակաժողովրդավարական քայլերի և մարդու իրավունքների ոտնահարումների հետ․ 

• Վարչապետի գերլիազորություններից (սուպերվարչապետություն) չհրաժարվելը, ինչի խոստումով նա եկել էր իշխանության։ Իրավապահ մարմիններին անսահման վերահսկողության տակ պահելով՝ վարչապետը դա ծառայեցրել է իր քմահաճույքներին։ 
• Իշխանությանը ոչ հաճո անձանց վարչապետի հանրային հրամանով ապօրինի ձերբակալելու՝ «Ասֆալտին փռելու» գործողությունը։
• Haynews.am լրատվական կայքի խմբագրի Մհեր Եղիազարյանի մահը հացադուլի հետևանքով։ Նա այդ քայլին գնացել էր, քանի որ չէր ընդունել իր դեմ հարուցված քրեական մեղադրանքը։ 
• Իշխանության կողմից հանրությանը սև ու սպիտակների, ներկաների ու նախկինների բաժանելը, ՀՀ քաղաքացիներին քաղաքական հայացքների համար խտրականության ենթարկելը, նրանց դեմ ատելության քարոզը՝ ընդհուպ մինչև Ադոլֆ Հիտլերի բառապաշարի գործածումը՝ քաղաքական ուժերին «բացիլ» կոչելով։
• Երկրի վարչապետի հրամանով Ազգային ժողովը շրջափակելը։ 
  Երկրի վարչապետի կոչով դատարանները շրջափակելը, ցուցումներին չենթարկվող դատավորների հասցեին նրա կողմից հանրային ատելության քարոզը՝ «վնգստացող դատավորներ», «կորոնավիրուսային դատարաններ», «պատերի տակ տեր են փնտրում» բնորոշումներով։ 
• Սահամանադրական դատարանի այդժամ նախագահ Հրայր Թովմասյանի դեմ հարուցված շինծու քրեական գործը, որի շրջանակում նաև գործ էին հարուցում Թովմասյանի հոր և դստեր դեմ՝ ԱԱԾ-ին ուղարկելով նրանց տուն։ Իսկ վարչապետը խախտել է Հրայր Թովմասյանի անմեղության կանխավարկածը՝ իր Ֆեյսբուքի էջում հրապարակելով նախաքննության մարմինների հաղորդագրությունը, որը պնդում էր, թե Թովմասյանը մեղավոր է։   
• Դատավոր Ալեքսանդր Արզումանյանի դեմ արշավն, այն բանի համար, որ նա գործադիր իշխանության սրտով որոշում չէր կայացրել։ Դատավորի դեմ որևէ գործ չէին կարողացել հարուցել ու մտել էին նրա գիտական աշխատանքների մեջ՝ հանրայնորեն նրան շինծու մեղադրելով պլագիատի մեջ։ 
• Դատավոր Դավիթ Գրիգորյանի դեմ հարուցված քրեական գործն այն բանի համար, որ նա գործադիրի սրտով որոշում չէր կայացրել։ 
• Առողջապահության այդժամ նախարար Արսեն Թորոսյանի հրապարակավ հրաժարումը կատարել զրպարտության համար ներողություն խնդրելու՝ դատարանի վճիռը։ 
• Վարչապետի մամուլի նախկին խոսնակ Մանե Գևորգյանի, Հանրային խորհրդի նախկին նախագահ Ստյոպա Սաֆարյանի զրպարտությունները, որոնք ապացուցվեցին դատարանում։ 
• Բացահայտումը, որ գործարար, նախկին պատգամավոր Ռուբեն Հայրապետյանի դեմ քրեական գործը խմբագրում է վարչապետի խորհրդական Աննա Վարդապետյանը։ (Հայրապետյանը ևս հետագայում արդարացվեց այդ գործով)։ 
• Ազգային ժողովի քվեարկությամբ սահմանադրական դատարանի երեք դատավորների հեռացումը և դատարանի նախագահին նախագահությունից զրկելը։ 
• ԱԱԾ և ՀՔԾ ղեկավարների գաղտնալսումները, որով բացահայտվեց, որ նրանք վարչապետի հետ համաձայնեցված քրեական գործեր են սարքում։ 
• Yerevan.today լրատվականի գրասենյակ ԱԱԾ-ի ներխուժումը և համակարգիչների ու կրիչների առգրավումը։ 
• 5-րդ ալիք հեռուստաընկերության սեփականատեր Արմեն Թավադյանի դեմ շինծու քրեական գործի հարուցումը։ 
• Yerevan.today-ի լրագրող Սյուզի Բադոյանին Ազգային ժողովի հավատարմագրումից զրկելը, նրա միկրոֆոնը իշխող ուժի պատգամավոր Հայկ Սարգսյանի կողմից խլելը։ 
• Իշխող կուսակցությունից Ազգային ժողովի պատգամավոր Վահագն Ալեքսանյանի կողմից լրագրողներին հրապարակավ «վերբալ մարմնավաճառ» անվանելը։ (Հիմնականում դրսից ֆինանսավորվող լրագրողական մի քանի կազմակերպություններ այս առիթով, ամեն դեպքում, տարածեցին սա դատապարտող հայտարարություն, բայց զավեշտալի այս վերապահումով՝ «խիստ քննադատորեն վերաբերվելով հայաստանյան հեռուստաեթերի այսօրվա վիճակին՝ փաստում ենք, որ իշխանությունը երեք տարիների ընթացքում այդպես էլ չիրականացրեց այն «մաքրելու» իր մտադրությունը»)։ 
• Իշխող կուսակցության պատգամավորներ Ռուբեն Ռուբինյանի, Անդրանիկ Քոչարյանի հրաժարումը լրագրողների հարցերին պատասխանելուց՝ շեշտելով, որ այդ լրատվամիջոցների հարցերին չեն պատասխանում։ 
• Ազգային ժողովի նախագահ Ալեն Սիմոնյանի պահանջը, որ լրագրողները պետք է ոտքի կանգնեն, երբ ինքն անցնում է։ 
• Փոխգնդապետ Արա Մխիթարյանի նկատմամբ Վայոց ձորի օգնականի կողմից ծեծը, որի պատճառով Մխիթարյանը մինչ օրս կոմայի մեջ է։ 
• Խոսքի ազատությունը սահմանափակող օրենքների ընդունումը՝ պաշտոնատար անձանց վիրավորանք հասցնելու վերաբերյալ, այդ հոդվածով մեղադրանքների կոնկրետ դեպքերը։ 
• Սյունիքի համայնքապետերի դեմ շինծու քրեական գործերը։ (Գորիսի քաղաքապետ և թեկնածու Առուշ Առուշյանն այդուհանդերձ հաղթեց քաղաքապետի ընտրություններում՝ գտնվելով անազատության մեջ)։ 
• Կոռուպցիան՝ Ազգային ժողովի պատգամավորներին և կառավարության անդամներին բարձր պարգևավճարներ տալը։ Մեկ անձից կատարվող կասկածելի պետական գնումների դեպքերը։ 
• Ինքնիրավչությունը։ Հեղափոխության պահապաններ անվան տակ գործող խումբը սեփական ուժերով և հայեցողությամբ հաշվեհարդար էր տեսնում այն մարդկանց նկատմամբ, որոնք քննադատում էին գործադիր իշխանությանը։ 
• Նեպոտիզմը՝ վարչապետի եղբայրը իշխող կուսակցության պատգամավոր է, կնոջ եղբայրը իշխող կուսակցության պատգամավոր է։ Ուկրաինայում դեսպանի դուստրը նախագահի խորհրդականն է։
• Ադրբեջանի հետ բանակցությունների տապալումը, որը հանգեցրեց 44-օրյա պատերազմի։ 
• Ադրբեջանի վայրագությունները՝ գերիների խոշտանգումներն ու սպանությունները, կանանց բռնաբարությամբ սպանությունները, հայկական մշակութային ժառանգության ոչնչացումը, Իլհամ Ալիևի կողմից հակահայ արտահայտությունները, այդ թվում՝ միտքը, որ հայերը չպիտի շատանան։ Այս պայմաններում հայ ժողովրդին Ադրբեջանի հետ անվերապահ խաղաղություն պարտադրելը։ 
• Ընտրական քարոզարշավում վարչապետի կողմից մուրճ թափ տալն ու սպառնալը։ 
• Վարչապետի ավտոշարասյան կողմից Սոնա Մնացականյանին՝ հղի կնոջը մահվան ելքով վրաերթի ենթարկելը։ 
• Դիմադրության շարժման հավաքների ընթացքում մահացած մարդուն ոստիկանության կողմից թմրանյութերի գործածման մեջ մեղադրելը։ 
• Դիմադրության շարժման հավաքների մասնակիցներին ապօրինաբար բերման ենթարկելը, ավելին՝ ձերբակալելը, այդ թվում՝ միայնակ մայր Էմմա Սարգսյանին։ 

Վերը նշված քրեական գործերից որևէ մեկն այդպես էլ չապացուցվեց։ 

Այս ամենը նկատի ունենալով, մենք՝ Հայաստանի քաղաքացիներս,մտահոգ մեր և  մեր համաքաղաքացիների իրավունքների պաշտպանությամբ, կոչ ենք անում այս խմբերի և անձանց հանդեպ ունենալ առավելագույն ստուգողական դիրքորոշում։ Մասնավորապես. 

 

Ոստիկանությանը հորդորում ենք՝

մանրակրկիտ ստուգել նրանց տված հաղորդումները, տոկունություն ցուցաբերել ոստիկանության դեմ նրանց սադրանքներին։ 

Իրավապաշտպաններին և ՄԻՊ-ին հորդորում ենք՝

չնույնականացվել նրանց հետ, որպեսզի ձեր գործունեությունը ևս կասկածի տակ չառնվի։ Նրանց հետ համագործակցելիս ընդունել այս տեղեկությունները որպես նրանց բնութագիր։

Քաղաքական գործիչներին հորդորում ենք՝

նրանց հանդեպ ձեր վերաբերմունքը վերլուծել այս տեղեկությունների տրամաբանությամբ։ Ձեր խոսքը, ձեր արարքը նրանց կողմից քննադատելը չի նշանակում, որ դա արդարացի են անում։

Դատարաններին հորդորում ենք՝

 

չենթարկվել նրանց սադրանքներին և հաշվի չառնել դատական համակարգի մասին նրանց որևէ կարծիք ու հետազոտություն։ Դատական նիստերին արհամարհել նրանց  սադրանքները։

Իրավաբաններին հորդորում ենք՝

անդադար վեր հանել մարդու իրավունքների հանդեպ նրանց թույլ տված խախտումները։ Միջազգային փաստաթղթերով, Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի գործերով, Հայաստանի Սահմանադրությամբ ու ներպետական օրենքներով բացահայտել նրանց դե ֆակտո գործունեոթյան անհամապատասխանությունն այդ նորմերին։

Հայաստանում գործող դեսպանատներին հորդորում ենք՝

չմոլորեցնել հասարակությանը՝ այս կազմակերպություններին և նրանց աշխատակիցներին ներկայացնելով որպես իրավապաշտպան և ժողովրդավարության ջատագով, ու չհամոզել, թե նրանց գործունեությունը նպաստում է պետության կայացմանը։

Միջազգային կազմակերպություններին հորդորում ենք՝

կասկածի տակ առնել, անպայման ստուգել նրանց տված տեղեկությունները։

Լրատվամիջոցներին հորդորում ենք՝

նրանցից հարցազրույց վերցնելիս, իրենց գործունեությունը լուսաբանելիս, նրանց մասին հաղորդում պատրաստելիս նկատի ունենալ այս ողջ տեղեկությունը։ Խուսափել այս կազմակերպություններն իրավապաշտպանական կոչելուց, իսկ աշխատողներին՝ իրավապաշտպան։ Նրանց հայտարարություններին առավելագույնս թեականորեն վերաբերվել։ 

Քաղաքացիներին հորդորում ենք՝

խուսափել նրանց ծառայություններից օգտվելուց, իսկ օգտվելու պարագայում լինել ծայրահեղ զգոն դրանց անկեղծության հանդեպ։ Հոգատար ձևանալը դեռևս չի նշանակում, որ նրանք ազնիվ են։ Նրանց հայտարարությունները առավելագույնս կասկածի տակ առնել։

 

Ստեղծագործողներին հորդորում ենք՝

նրանց ծրագրերին մասնակցելիս, նրանց մասին ստեղծագործելիս և համագործակցելիս հաշվի առնել այս տեղեկությունները։ Փորձել ընկալել նրանց նպատակները՝ հաշվի առնելով նրանց այս բնութագիրը։  

Հայաստանի բարեկամ երկրներին հորդորում ենք՝

նրանց կողմից Հայաստանում ձեր երկրների դեմ ցույցեր կազմակերպելիս, հայտարարություններ տարածելիս հաշվի առնել այս տեղեկությունները ու չտրվել նրանց սադրանքներին։ 

 

Կրթօջախներին և պետական կառույցներին հորդորում ենք՝

նրանց հետ համագործակցելիս հաշվի առնել այս տեղեկությունները։

 

Գիտնականներին և հետազոտողներին հորդորում ենք՝

 

կասկածի տակ առնել նրանց բոլոր հետազոտությունները, հիմք ընդունել այն, որ նրանց յուրաքանչյուր հետազոտություն ոչ թե գիտությանն ու հասարակությանը ծառայեցնելու համար է, այլ օտար քաղաքական շահերի։ 

 

Հայաստանի ազգային և մյուս փոքրամասնություններին հորդորում ենք՝

նրանց հետ համագործակցելիս հաշվի առնել այս ողջ տեղեկությունը ու ստուգել ձեզ հետ համագործակցելու նրանց իրական նպատակները։ 

Այդ բոլոր կազմակերպություններին կարող եք գտնել այստեղ, դրանցից մի քանիսն են։ 

«Բաց հասարակության հիմնադրամներ – Հայաստան», «Ժուռնալիստների «Ասպարեզ» ակումբ», «Իրազեկ քաղաքացիների միավորում», «Կանանց ռեսուրսային կենտրոն», «Հելսինկյան քաղաքացիական ասամբլեայի Վանաձորի գրասենյակ»։

A Call to Question Human Rights Defenders That Have Left Armenian Citizens Defenseless

 

In 2018, after the revolution that occurred in Armenia in the name of democracy, it turned out that a number of organizations operating under the guise of human rights serve the interests of a single political team. It was publicly revealed that they have a discriminatory attitude toward RA citizens and are ready to violate their rights by assuming the role of the government’s defender instead of a human rights defender. This favoritism demolishes the very basis of democracy. Very often, acting in the name of human rights, people contradict the Universal Declaration of Human Rights and European Convention on Human Rights. 

The basis of this claim is that they did not respond to, bypassed, ignored, often justified all these blatantly undemocratic steps and human rights violations of the government:

• The Prime Minister did not relinquish his powers (the Super Prime Ministership), even though it was the promise with which he came to power. Keeping the law enforcement bodies under unlimited control, the Prime Minister used them to satisfy his whims.
• The government illegally arrested people they didn’t like via a public order of the Prime Minister.
• Haynews.am news website editor Mher Yeghiazaryan died after a hunger strike. He went on a strike because he wouldn’t accept the criminal charges against him.
• The government divides the citizenry into blacks and whites, the present and the former. They discriminate against RA citizens for their political views and propagate hatred against them, even using Adolf Hitler's vocabulary, calling the political forces "bacteria."
• The crowd’s blockade of the National Assembly by the order of the country’s Prime Minister.
• The crowd’s blockade of the courts at the call of the country’s Prime Minister, his propagation of public hatred towards the judges who don’t obey his instructions, use of expressions such as "barking judges," "coronavirus courts," "those looking for a master under the walls."
• The fake criminal case initiated against the then chairman of the Constitutional Court Hrayr Tovmasyan. In the framework of that case, cases were also initiated against Tovmasyan's father and daughter, and the NSS searched their house. The Prime Minister thus violated Tovmasyan’s presumption of innocence by publishing the message of the preliminary investigation bodies on his Facebook page, claiming that Tovmasyan was guilty.
• The criminal case initiated against Judge Davit Grigoryan for the fact that he also made a decision the executive power didn’t like.
• The hate campaign against Judge Alexander Arzumanyan, for making a decision the executive power didn’t like. Unable to find a reason to file a lawsuit against the judge, they interfered in his scientific work, publicly accusing him of plagiarism.
• Then Minister of Health Arsen Torosyan publicly refused to obey the court’s decision and apologize for slander.
• The slanders of the former spokesperson of the Prime Minister Mane Gevorgyan and the former chairman of the Public Council Styopa Safaryan, which were proved in court.
• Removal of three judges of the Constitutional Court by a vote of the National Assembly and the removal of the President of the Constitutional Court from presidency.
• The revelation that the criminal case against businessman, former MP Ruben Hayrapetyan is being edited by the Prime Minister's advisor Anna Vardapetyan (Hayrapetyan was later acquitted).
• The wiretaps of the heads of the NSS and SIS, which revealed that they were collaborating on creating fake criminal cases with the Prime Minister.
• The NSS intrusion into the Yerevan.today news office and confiscation of computers and flash drives.
• Initiation of a fake criminal case against the owner of Channel 5 TV Armen Tavadyan.
• Depriving Yerevan.today journalist Suzy Badoyan of her accreditation in the National Assembly, ruling party MP Hayk Sargsyan taking her microphone away.
• Vahagn Aleksanyan, a ruling party member of the National Assembly, publicly called journalists "verbal prostitutes." (Several foreign-funded journalists' organizations, in any case, issued a statement condemning this, but with this ridiculous phrasing: “"Having a very critical attitude towards the current state of Armenian television, we testify that in the last three years, the government has not realized its intention to "clean it up.”)
• The refusal of ruling party deputies Ruben Rubinyan and Andranik Kocharyan to answer journalists' questions, emphasizing that they don’t take questions from those particular media platforms.
• The demand of the Speaker of the National Assembly Alen Simonyan that the journalists should stand up when he walks by.
• The beating of Lieutenant Colonel Ara Mkhitaryan by the assistant of Vayots Dzor, due to which Mkhitaryan is still in a coma.
• Adoption of laws restricting freedom of speech, criminalization of “grave insults” of officials, specific cases of accusations and verdicts under that article.
• Fake criminal cases against Syunik community leaders. (Goris candidate Arush Arushyan nevertheless won the mayoral election while in prison).
• Corruption. High bonuses for the deputies of the National Assembly and members of the government. Suspiciously consistent state procurement cases from a single person/company.
• Mob law. The group calling themselves "Guardians of the Revolution" took revenge on the people who criticized the executive power.
• Nepotism. The Prime Minister's brother is a deputy of the ruling party, his wife's brother is a deputy of the ruling party. The daughter of the Ambassador to Ukraine is the President’s advisor.
• The failure of negotiations with Azerbaijan, which led to the 44-day war in 2020.
• The atrocities of Azerbaijan: the torture and murder of captives, rape and murder of women, the destruction of the Armenian cultural heritage, the anti-Armenian statements by Ilham Aliyev, including the idea that Armenians should not increase population. Imposing unconditional peace on the Armenian people with Azerbaijan under these conditions.
• The Prime Minister waving a hammer and threatening his political opponents during the election campaign.
• The Prime Minister's motorcade ran over pregnant Sona Mnatsakanyan, killing her as a result and didn’t stop or call an ambulance.
• The police accusing the man who died during the Resistance movement rallies of using drugs.
• Illegally detaining the participants of the Resistance movement rallies. Moreover, arresting them, including single mother Emma Sargsyan.

 

None of the above-mentioned criminal cases were proved.

With all this in mind, we, the citizens of Armenia, concerned with the protection of the rights of our fellow citizens, strongly recommend a critical attitude toward these groups and individuals. In particular:

We urge the police 

to thoroughly check their reports and show resilience against their provocations.

We urge human rights defenders and The Human Rights Defender

to avoid identifying with them so that your activities are not questioned. When working with them, regard this information as their profile.

We urge politicians

to base your attitude towards them on this information. If you or your actions face criticism by them, it doesn’t mean that it is fair.

We urge the courts

not to give in to their provocations and avoid taking into account their research and opinions about the judicial system. To ignore their provocations in court.

We urge lawyers

to incessantly expose their human rights violations. To reveal the de facto non-compliance of their activities with international norms, the cases of the European Court of Human Rights, the Constitution of Armenia and domestic laws.

We urge the embassies operating in Armenia 

not to mislead the public by presenting these organizations and their employees as human rights defenders and advocates of democracy. Not to convince the public that their activities contribute to state development.

We urge international organizations

to regard the information they provide with a degree of doubt and to perform meticulous fact-checks.

We urge the media

to keep all this information in mind when interviewing them, covering their activities, and reporting on them. To avoid calling these organizations human rights organizations and their employees human rights defenders. To treat their statements as critically as possible.

We urge citizens

to avoid using their services, and when using them, be extremely vigilant about their sincerity. To question their statements as much as possible: Being caring doesn’t necessarily mean being honest.

We urge artists

to take into account this information when taking part in their programs, making art about them or collaborating with them. To comprehend their motives in the context of this profile.

We urge the countries friendly to Armenia

to take into account this profile and not to give in to provocations, when this group of people organizes demonstrations against your country and publishes announcements.

We urge schools, universities, and state institutions 

to take this information into account when working with them.

We urge scientists and researchers

to question all their research, to base it on the fact that their research is not for the benefit of science and society, but for advancing foreign political interests.

We urge national and other minorities of Armenia

to take into account this profile when working with them and check their real motives in collaborating with you. 

You can find all these organizations here. Some of them are:

“Open Society Foundations - Armenia”

““Asparez” Journalists' Club”

“Union of Informed Citizens”

“Women's Resource Center”

“Helsinki Citizens Assembly-Vanadzor office.