BY / PL​ / ENG

Ці можна пакараць журналіста за яго прафесійную дзейнасць?

Апынаецца, што так. У чацвер, 18 лютага, беларускі суд пакараў журналісткі “Белсата” Кацярыну Андрэеву (Бахвалаву) і Дар’ю Чульцову двума гадамі калоніі ў працэсе “арганізацыі дзеянняў, якія груба парушаюць грамадскі парадак” у Менску, пасля смерці закатаванага супрацоўнікамі лукашэнкаўскага рэжыму Рамана Бандарэнкі. Журналісткі вялі стрым падзей у памяць ужо чарговай ахвяры рэпрэсій, з падворка, на якім ён быў выкрадзены. Нягледзячы на абсурдныя абвінавачванні і адсутнасць доказаў “кіравання пратэстоўцамі”, менскі суд з парушэннем не толькі агульнапрынятых прынцыпаў справядлівасці, але нават беларускага права, вырашыў, што дзве маладыя журналісткі “Белсата” два бліжэйшыя гады правядуць у калоніі!

Такое судовае рашэнне не можа ўспрымацца інакш, як сігнал, дасланы беларускай журналістыцы, што адлюстраванне ў смі праўды пра злачынствы лукашэнкаўскага рэжыму, апісанне пратэстаў і перадача людзям сапраўднай карціны палітычнага крызісу ў Беларусі будзе ўспрымацца, як антыдзяржаўная дзeйнасць і стане пераследавацца. Такім чынам, гэта паказальны прысуд, мэта якога – запалохаць журналістаў і, што з гэтам звязана, адрэзаць увесь беларускі народ і міжнародную супольнасць ад інфармацыі пра тое, што адбываецца ў Беларусі, якой больш за чвэрць стагоддзя кіруе А. Лукашэнка. 

Арганізацыі, што абараняюць правы чалавека і журналістаў, лічаць затрыманне, вязніцу і працэс К. Андрэевай і Д. Чульцовай матываваным палітычна, а іх самых – палітычнымі вязнямі. Паралельна ідзе крымінальны працэс Кацярыны Барысевіч з Інтэрнэт-партала TUT.by. Журналістку абвінавачваюць у парушэнні лекарскай таямніцы, бо яна паінфармавала, што насуперак сцвярджэнням улад, у крыві забітага Р. Бандарэнкі не было алкаголю. Дадзеная сітуацыя паказвае – гэта не канец масавых рэпрэсій, яны датычаць усё шырэйшага кола людзей, у тым ліку, прадстаўнікоў смі, дзейнасць каторых не адпавядае інтарэсам арганізаванай злачыннай групы, што акупуе Беларусь.

У сувязі з гэтым, мы апелюем да міжнароднай супольнасці: палітыкаў, праваабаронцаў, супрацоўнікаў смі і ўсіх тых, каму блізкая серцу свабода слова – аб салідарнасці і выразах падтрымкі Каці і Дашы. Мы звяртаемся да лідараў вольнага свету: старшыні Еўрапейскай камісіі Урсулі фон дэр Ляйен, старшыні Еўрапейскай рады Шарля Мішэля, прэзідэнта Злучаных Штатаў Амерыкі Джо Байдэна, прэм’ер-міністра Велікабрытаніі Барыса Джонсана, прэм’ер-міністра Канады Джасціна Трудо – каб выкарыстаць усе даступныя магчымасці, у тым ліку, перш за ўсё, каб аказаць ціск на рэжым у Менску шляхам узмацнення санкцый у адносінах да А. Лукашэнкі і яго асяроддзя, а таксама прадпрыемстваў, ключавых для ўтрымання ім улады, дзеля вызвалення абедзвюх журналістак “Белсата” і выканання закона ды паскарэння вырашэння палітычнага крызісу ў Беларусі.

Аляксандр Лукашэнка шматразова паказаў, што нядольны да дыялогу і адзіная мова, якую ён зразумее – гэта мова сілы. Менавіта таму, каб супрацьдзейнічаць рэпрэсіям у адносінах да незалежна мыслячых людзей, свабодных беларусаў, неабходна прадпрыняць рашучыя дзеянні, каб паўстрымаць бяспраўе, якое дапускае рэжым А. Лукашэнкі.