Merhaba, ben Sinem Güray. 4 yaşında atipik otizm tanılı bir çocuk annesiyim.

18 ağustos cuma günü oğlum 2 aydır gittiği kurumda özel eğitim öğretmeni tarafından hem psikolojik hem de fiziksel şiddete uğradı. Fiziksel olarak etkilenme durumunu darp raporu aldığımız için biliyoruz ama içinde ne fırtınalar kopuyor. 2 aya yakın bir süreçte orada neler yaşadı, onda nasıl yaralar açtı bilemiyoruz.

Özel gereksinimli bireylerin çoğu özellikle küçük yaşta olanlar veya iyi bir eğitim alamamış olanlar kendilerini ifade edemiyorlar. Bana bağırdı veya vurdu diyemiyorlar. Hatta gösterip kötü veya pis bile diyemiyorlar. Özel eğitim gereksinimi bulunan çocuklarımız sadece öğretmenin vicdanına bırakılamaz. Onları koruyabilmemiz için ve kötü niyetli gaddar şefkat yoksunu bazı öğretmenler için de en büyük caydırıcı unsur kamera. Ayrıca kamera öğretmenleri ve kurumu da koruyor. Bazen çocuklar kriz geçirebiliyor kendine zarar verebiliyor. Bu noktada öğretmenin de 'bakın izleyelim kendi çarptı' deme hakkı doğuyor.

Benim oğlum ilk değil bu durum acilen değişmezse son da olmayacak.

Özel eğitim merkezi sınıflarında kamera şart olmak zorunda.

Lütfen benim oğlum gibi başka cocuklarında canının yanmaması için kampanyama destek verin.