Diploma yerine cenaze görmek istemeyen herkese,

Çocuğunuzu, kardeşinizi, abinizi ya da komşunuzun o minik çocuğunu düşünün. Her gün ders çalışıyor, hak ettiği üniversiteye girmek için çabalıyorlar. Nitekim de istediği üniversiteyi kazanıyor, milletine hayırlı bir vatandaş olmak üzere ilk adımlarını atıyorlar. Sonra ne mi oluyor? Deprem ülkesinde yaşamıyormuşuz gibi her gün adım adım göçen bir okulda okuyorlar. Çapa Diş adım adım her gün göçüyor, en son depremde ise ölmeye yetecek kadar yaralar aldı bile. Fakat hiçbir şey yapılmıyor.

Yüreğimiz oynuyor, diploması yerine cenazelerini göreceğiz diye. Sesimizi duyun, çocuklarımız ölmesin. Bir şey olmasın, bu da kara leke olarak hatırlayacaklarımız arasına girmesin. 

lütfen imzalayın, sesimizi duyurun.