Uğur Dündar'ın Arena Programında "İzmir'in Çernobili" gündeme geldi. Programda, bölgede yaşayan vatandaşlar ve uzmanlarla yapılan röportajlardan çarpıcı bilgiler edinildi.

Aslan Avcı Kurşun Fabrikası eski müdürü Mustafa İrvana, 3 kamyon radyoaktif saklama kaplarının gelişini, onları uyardığı halde saklama kapları içindeki radyoaktif çubukları bir şekilde temizleyip ocak curuflarının gömüldüğü alana gömdüklerini belirtiyor.  TMMOB temsilcisi Aykut Akdemir, hangi ülkede imal edildiğinin çok kolay tespit edilebileceğini ve bu atıkların Fransa'nın nükleer santrallerinin atığı olduğunu belirtiyor. Kimya ve Çevre Bilimi Uzmanı Enver Yaser Küçükgül, Basel Sözleşmesi'ne göre hiçbir ülkenin atıklarını başka ülkeye gönderemeyeceğini vurguluyor. Radyasyonun çok uzun mesafeler gidebileceğini ve Gaziemir su kaynaklarının İzmir Körfezi'ne dökülerek çok daha geniş bir alana yayıldığını belirtiyor.

Olayın üstünden 17 yıl geçtikten sonra parselin büyük bir kısmını Ekovar isimli bir firma satın alıyor ve temizleyeceğini taahhüt ediyor. Firmanın hem arsa sahibi, hem denetleyicisi, hem de atık temizleyicisi olmasını etik bulmadığını belirtiyor. Firmanın nükleer atık temizliğiyle ilgili hiçbir deneyimi olmaması tedirginliği artırıyor. Ayrıca sahada kazma küreklerle, korumasız kıyafetlerle, kontrolsüz çalışıldığı bilinmekte olup, gece gizli saklı kepçelerle çalışma yapıldığı, atıkların alev aldığı çevre halkı tarafından belirtiliyor. Tehlike her geçen gün katlanıyor. 

Bu konuda bir deneyimi olmayan firmanın atıkları temizleme yöntemi merak konusu. Nükleer atıkların bertarafının uluslararası standartlara uygun, deneyimli bir firma tarafından yapılmasını talep ediyor ve atıkların getirildiği ülkeden hesap sorulmasını istiyoruz!