Save Urmu Lake (Urmia) دریاچه اورمیه را نجات دهید Urmu Gölünü Yaşadaq
Save Urmu Lake (Urmia) دریاچه اورمیه را نجات دهید Urmu Gölünü Yaşadaq
The Issue
Save Urmu Lake (Urmia) and protect its vital ecosystem.
Lake Urmia, once a vibrant and crucial ecosystem, is now on the brink of vanishing. This magnificent saltwater lake, located in northwestern Iran, has nearly dried up. For me, the drying of Lake Urmia carries profound personal implications, as its unique biodiversity and its role in sustaining the livelihoods of millions seem to be slipping away.
This lake isn't just a geographical feature; it has been a source of life for numerous species and a crucial resource for countless people. Lake Urmia serves as a habitat for the rare brine shrimp, which forms a vital food source for migrating flamingos. As the water recedes, these flamingos and other species face starvation and potential extinction.
Yet, the threat is not just to wildlife. The surrounding region, extending into Azerbaijan, Turkey Armenia, Georgia, , and Iraq, has up to 20 million people who depend on the lake. They rely on it for agriculture, tourism, and their daily water supply. This crisis doesn't leave anyone untouched, as the economic and social effects ripple across borders, impacting the livelihoods and well-being of millions.
The primary contributors to Lake Urmia's desiccation include climate change, inefficient agricultural practices, and the construction of numerous dams and diversion systems. It's imperative that local governments, international organizations, and individuals collaborate to restore this precious lake.
Potential solutions involve implementing sustainable water management practices, reducing water wastage in agriculture, and halting the construction of new dam projects that threaten the lake's inflow. Restorative efforts can be guided by successful models from other regions that have faced similar ecological challenges.
The revival or Lake Urmia requires decisive global action. In addition to raising awareness internationally, the petition will be submitted to the governments of Iran, Azerbaijan, Turkey, Armenia, Georgia and Iraq to show global support for restoring the ecosystem and the livelihoods of the people who depend on the lake. Please sign now to support this campaign and pressure the governments to act now on repairing the catastrophic damage that has been caused to the lake and its surrounding area.
There is an International Declaration on the crisis of Lake Urmia, which is at the bottom of this page
International Declaration on the Crisis of Lake Urmia
It's vital for the world’s natural heritage to protect vital ecosystems to ensure environmental sustainability and human well-being;
Lake Urmia, the largest inland lake in Iran and the second most saline lake in the world, is located in northwestern Iran on the border of East and West Azerbaijan provinces and has long been recognized as a biosphere reserve, a wetland registered under the Ramsar Convention
It has a vital role in maintaining ecological balance, moderating the regional climate, providing groundwater resources, supporting biodiversity, and sustaining the livelihoods of millions of people in the region;
There's now deep concern over increasingly destructive trends that includes the construction of a bypass road through the natural course of the lake, excessive exploitation of water resources, the building of numerous dams, land use changes, and the blocking of the lake’s natural water inflows, which have led to a dramatic decline in water levels and the projected complete drying up of the lake by 2025 (1404 AH);
Warning signs are emerging of catastrophic consequences of this crisis, including the destruction of ecosystems, increased salt and dust storms, severe threats to public health – particularly for women and children – forced migration, the collapse of local livelihoods, the withdrawal of investment and economic opportunities, and the direct threat to human and environmental security across the region;
We, the signatories of this petition, solemnly declare that:
1. The drying up of Lake Urmia is not merely an environmental crisis, but constitutes a clear example of ecocide and a serious threat to the land, cultural identity, and history of a nation.
2. The protection and restoration of this lake is a national, moral, and social responsibility for the people of Iran – especially the people of Azerbaijan – and at the same time an international duty in line with the United Nations Sustainable Development Goals (SDGs), the Convention on Biological Diversity, and the preservation of the common heritage of humanity.
3. Any delay in action will mean the permanent loss of this unique ecosystem and the worsening of its irreversible consequences.
Accordingly, we urgently call for:
• Immediate mobilization of national and international resources for the restoration of Lake Urmia and the sustainable management of water resources in its catchment area;
• Guaranteeing the lake’s natural water inflows by the Government of Iran and reviewing current dam construction and water exploitation policies;
• Establishing a Special International Task Force with the participation of the Government of Iran, the United Nations, UNESCO, the United Nations Environment Programme (UNEP), and leading scientific institutions to design, implement, and monitor effective restoration strategies;
• Raising public awareness and supporting civil society initiatives at the national and international levels to foster collective action and mobilize non-governmental organizations;
• Including the crisis of Lake Urmia as a global priority within the international agenda on environment, climate change, and sustainable development.
We emphasize:
Silence in the face of this environmental disaster is tantamount to accepting the destruction of the heritage of future generations and acknowledging a full-scale ecocide. The fate of Lake Urmia stands as a decisive test of our collective responsibility towards history and the shared future of humanity.
URMİYA GÖLÜNÜN BÖHRANI HAQQINDA
BEYNƏLXALQ BƏYANNAMƏ
Dünyanın təbii və ekoloji irsinin əhəmiyyətini və ekoloji davamlılığı və insanların rifahını təmin etmək üçün həyati vacib ekosistemlərin qorunmasının zəruriliyini vurğulayaraq;
İranın şimal-qərbində Şərqi və Qərbi Azərbaycan vilayətlərinin sərhəddində yerləşən, İranın ən böyük daxili gölü və dünyanın ikinci ən duzlu gölü olan Urmiya gölünün uzun müddətdir biosfer qoruğu, Ramsar Konvensiyasına əsasən qeydə alınmış su-bataqlıq ərazisi kimi tanındığını, bəşəriyyətin təbii və mədəni irsinin bir parçası olduğunu xatırladaraq;
Bu gölün ekoloji tarazlığın qorunmasında, regional iqlimin mülayimləşdirilməsində, yeraltı su ehtiyatları ilə təmin edilməsində, biomüxtəlifliyin dəstəklənməsində və regionda milyonlarla insanın güzəranının təmin edilməsində mühüm rolunu dərk edərək;
Gölün təbii axarından dolama yolun tikintisi, su ehtiyatlarının həddən artıq istismarı, çoxsaylı bəndlərin tikintisi, torpaqdan istifadənin dəyişdirilməsi və gölün təbii su axınının qarşısının alınması da daxil olmaqla, suyun səviyyəsinin kəskin azalmasına və gözlənilən tam qurumasına səbəb olan dağıdıcı tendensiyalardan dərin narahatlığını ifadə edərək (2025 AH 2025-ci ilə qədər);
Bu böhranın fəlakətli nəticələri, o cümlədən ekosistemlərin məhv edilməsi, artan duz və toz fırtınaları, əhalinin sağlamlığı üçün ciddi təhdidlər – xüsusilə qadınlar və uşaqlar üçün – məcburi miqrasiya, yerli dolanışıq vasitələrinin iflası, investisiyaların və iqtisadi imkanların geri çəkilməsi və regionda insan və ətraf mühitin təhlükəsizliyinə birbaşa təhlükə barədə xəbərdarlıq edərək;
Biz, bu bəyannaməni imzalayanlar, təntənəli şəkildə aşağıdakıları bildiririk:
1. Urmiya gölünün qorunması və əvvəlki halına qaytarılması bütövlükdə İran cəmiyyəti üçün milli, mənəvi və sosial məsuliyyət, eyni zamanda Birləşmiş Millətlər Təşkilatının Dayanıqlı İnkişaf Məqsədlərinə (SDGs), Bioloji Müxtəliflik Konvensiyasına və bəşəriyyətin təbii sərvətlərinin qorunmasına aid olan Beynəlxalq vəzifədir.
2. Gerçək budur ki, Urmiya gölünün quruması sadəcə ekoloji böhran deyildir, bu, həmçinin İran İslam Respublikası rəhbərlərinin bu böhrandan süni çəkildə yararlanmasının bariz nümunəsi, Azərbaycan türklərinin yaşadıqları torpaqların yararsızlaşdırılması, onların mədəni kimliyi və gələcəyi üçün ciddi təhlükə yaradan ekoloji fəlakətdir.
3. Urmiya gölünün qurumasının qarşısını almaqdan ötrü apardığımız fəaliyyətdə hər hansı bir gecikmə bu unikal ekosistemin həmişəlik itirilməsinə, onun geri dönməz nəticələrinin baş verməsinə səbəb ola bilər.
Buna görə, biz İran İslam Respublikasının Prezidenti cənab Maqsud Pezeşkiana, Urmiya gölünün qurumasının yaratdığı ekoloji fəlakətlə üzləşmək təhülkəsində olan qonşu ölkələrin – Türkiyə Xalq Cümhuriyyətinin prezidenti Cənab Teyyub Ərdoğana, Azərbyacan Respublikasının Prezidenti Cənab İlham Əliyevə və Birləşmiş Millətlər Təşkilatına müraciət edirik:
• Urmiya gölünün bərpası və onun su hövzəsinin, su ehtiyatlarının davamlı idarə olunması üçün dərhal Milli və Beynəlxalq resursların səfərbər edilməsi;
• İran İslam Respublikası tərəfindən əsrlər boyu gölə tökülən təbii su axınının təmin edilməsi, mövcud bənd tikintisinin və sudan istifadə siyasətlərinin nəzərdən keçirilməsi;
• Effektiv bərpa strategiyalarının layihələndirilməsi, həyata keçirilməsi və monitorinqi üçün İran hökuməti, Birləşmiş Millətlər Təşkilatı, YUNESKO, Birləşmiş Millətlər Təşkilatının Ətraf Mühit Proqramı (UNEP) və aparıcı elmi qurumların iştirakı ilə Xüsusi Beynəlxalq İşçi Qrupunun yaradılması;
• Kollektiv fəaliyyəti təşviq etmək və qeyri-hökumət təşkilatlarını səfərbər etmək üçün ictimai məlumatlılığın artırılması, vətəndaş cəmiyyəti təşəbbüslərinin milli və beynəlxalq səviyyədə dəstəklənməsi;
• Ətraf mühit, iqlim dəyişikliyi və davamlı inkişafla bağlı beynəlxalq gündəmə qlobal prioritet kimi Urmiya gölü böhranının daxil edilməsi.
Bir daha vurğulayırıq:
Bu ekoloji fəlakət qarşısında susmaq gələcək nəsillərin irsinin məhv edilməsini qəbul etmək, tammiqyaslı ekosidini etiraf etmək deməkdir. Urmiya gölünün taleyi tarixə və bəşəriyyətin ortaq gələcəyinə qarşı birgə məsuliyyətimizin həlledici sınağı kimi qarşımızda dayanır.
بیانیه بینالمللی درباره بحران دریاچه اورمیه
با تأکید بر اهمیت میراث طبیعی و زیستمحیطی جهان و ضرورت حفاظت از اکوسیستمهای حیاتی برای تضمین پایداری محیط زیست و حیات بشری؛
با یادآوری اینکه دریاچه اورمیه، بزرگترین دریاچه داخلی ایران و دومین دریاچه شور جهان، واقع در شمالغرب ایران و در مرز استانهای آذربایجان شرقی و غربی، از دیرباز بهعنوان ذخیرهگاه زیستکره، تالاب ثبتشده در کنوانسیون رامسر و بخشی از میراث طبیعی و فرهنگی بشریت شناخته میشود؛
با اذعان به نقش حیاتی این دریاچه در حفظ تعادل اکولوژیک، تعدیل اقلیم منطقهای، تأمین منابع آب زیرزمینی، پشتیبانی از تنوع زیستی و تضمین معیشت میلیونها نفر از مردم بومی؛
با ابراز نگرانی عمیق نسبت به روندهای مخرب شامل ساخت جاده میانگذر در مسیر طبیعی دریاچه، بهرهبرداری بیرویه از منابع آب، احداث سدهای متعدد، تغییر کاربری اراضی و مسدود ساختن حقابه طبیعی که منجر به کاهش شدید منابع آبی و در نهایت خشکشدن کامل دریاچه در سال ۲۰۲۵ (۱۴۰۴ هجری شمسی) گردیده است؛
با هشدار نسبت به پیامدهای فاجعهبار این بحران، از جمله نابودی اکوسیستمها، افزایش طوفانهای نمکی و ریزگردها، تهدید سلامت عمومی بهویژه برای زنان و کودکان، تشدید مهاجرتهای اجباری، فروپاشی معیشتهای محلی، فرار سرمایهگذاران و تهدید مستقیم بر امنیت انسانی و زیستمحیطی منطقه؛
ما، امضاکنندگان این بیانیه، اعلام میداریم که:
1. خشکشدن دریاچه اورمیه نه صرفاً یک بحران زیستمحیطی، بلکه مصداق آشکار اکوسید و تهدیدی جدی علیه سرزمین، هویت فرهنگی و تاریخ یک ملت است.
2. حفاظت و احیای این دریاچه یک مسئولیت ملی، اخلاقی و اجتماعی برای مردم ایران ــ بهویژه مردم آذربایجان ــ و در عین حال یک وظیفه بینالمللی در راستای اهداف توسعه پایدار سازمان ملل (SDGs) و پاسداشت میراث مشترک بشریت است.
3. هرگونه تأخیر در اقدام، به معنای از دست رفتن همیشگی این زیستبوم ارزشمند و تشدید پیامدهای جبرانناپذیر آن خواهد بود.
بر این اساس، ما خواستاریم:
• بسیج فوری منابع ملی و بینالمللی برای احیای دریاچه اورمیه و مدیریت پایدار منابع آب در حوزه آبریز آن؛
• تضمین جریان حقابه طبیعی دریاچه از سوی دولت ایران و بازنگری در سیاستهای سدسازی و بهرهبرداری از منابع آب؛
• تشکیل یک کارگروه ویژه بینالمللی با مشارکت دولت ایران، سازمان ملل متحد، یونسکو، برنامه محیط زیست سازمان ملل (UNEP) و مراکز علمی معتبر برای طراحی و اجرای راهکارهای مؤثر احیا؛
• ارتقای آگاهی عمومی و حمایت از ابتکارات جامعه مدنی در سطح ملی و جهانی بهمنظور جلب مشارکت مردم و نهادهای غیردولتی؛
• گنجاندن بحران دریاچه اورمیه بهعنوان یک اولویت جهانی در دستورکار محیط زیست، تغییر اقلیم و توسعه پایدار سازمانهای بینالمللی.
ما تأکید میکنیم:
سکوت در برابر این فاجعه زیستمحیطی به معنای چشمپوشی از نابودی میراث آیندگان و پذیرش یک اکوسید تمامعیار است. سرنوشت دریاچه اورمیه آزمونی سرنوشتساز برای مسئولیتپذیری ما در قبال تاریخ و آینده مشترک بشریت خواهد بود
531
The Issue
Save Urmu Lake (Urmia) and protect its vital ecosystem.
Lake Urmia, once a vibrant and crucial ecosystem, is now on the brink of vanishing. This magnificent saltwater lake, located in northwestern Iran, has nearly dried up. For me, the drying of Lake Urmia carries profound personal implications, as its unique biodiversity and its role in sustaining the livelihoods of millions seem to be slipping away.
This lake isn't just a geographical feature; it has been a source of life for numerous species and a crucial resource for countless people. Lake Urmia serves as a habitat for the rare brine shrimp, which forms a vital food source for migrating flamingos. As the water recedes, these flamingos and other species face starvation and potential extinction.
Yet, the threat is not just to wildlife. The surrounding region, extending into Azerbaijan, Turkey Armenia, Georgia, , and Iraq, has up to 20 million people who depend on the lake. They rely on it for agriculture, tourism, and their daily water supply. This crisis doesn't leave anyone untouched, as the economic and social effects ripple across borders, impacting the livelihoods and well-being of millions.
The primary contributors to Lake Urmia's desiccation include climate change, inefficient agricultural practices, and the construction of numerous dams and diversion systems. It's imperative that local governments, international organizations, and individuals collaborate to restore this precious lake.
Potential solutions involve implementing sustainable water management practices, reducing water wastage in agriculture, and halting the construction of new dam projects that threaten the lake's inflow. Restorative efforts can be guided by successful models from other regions that have faced similar ecological challenges.
The revival or Lake Urmia requires decisive global action. In addition to raising awareness internationally, the petition will be submitted to the governments of Iran, Azerbaijan, Turkey, Armenia, Georgia and Iraq to show global support for restoring the ecosystem and the livelihoods of the people who depend on the lake. Please sign now to support this campaign and pressure the governments to act now on repairing the catastrophic damage that has been caused to the lake and its surrounding area.
There is an International Declaration on the crisis of Lake Urmia, which is at the bottom of this page
International Declaration on the Crisis of Lake Urmia
It's vital for the world’s natural heritage to protect vital ecosystems to ensure environmental sustainability and human well-being;
Lake Urmia, the largest inland lake in Iran and the second most saline lake in the world, is located in northwestern Iran on the border of East and West Azerbaijan provinces and has long been recognized as a biosphere reserve, a wetland registered under the Ramsar Convention
It has a vital role in maintaining ecological balance, moderating the regional climate, providing groundwater resources, supporting biodiversity, and sustaining the livelihoods of millions of people in the region;
There's now deep concern over increasingly destructive trends that includes the construction of a bypass road through the natural course of the lake, excessive exploitation of water resources, the building of numerous dams, land use changes, and the blocking of the lake’s natural water inflows, which have led to a dramatic decline in water levels and the projected complete drying up of the lake by 2025 (1404 AH);
Warning signs are emerging of catastrophic consequences of this crisis, including the destruction of ecosystems, increased salt and dust storms, severe threats to public health – particularly for women and children – forced migration, the collapse of local livelihoods, the withdrawal of investment and economic opportunities, and the direct threat to human and environmental security across the region;
We, the signatories of this petition, solemnly declare that:
1. The drying up of Lake Urmia is not merely an environmental crisis, but constitutes a clear example of ecocide and a serious threat to the land, cultural identity, and history of a nation.
2. The protection and restoration of this lake is a national, moral, and social responsibility for the people of Iran – especially the people of Azerbaijan – and at the same time an international duty in line with the United Nations Sustainable Development Goals (SDGs), the Convention on Biological Diversity, and the preservation of the common heritage of humanity.
3. Any delay in action will mean the permanent loss of this unique ecosystem and the worsening of its irreversible consequences.
Accordingly, we urgently call for:
• Immediate mobilization of national and international resources for the restoration of Lake Urmia and the sustainable management of water resources in its catchment area;
• Guaranteeing the lake’s natural water inflows by the Government of Iran and reviewing current dam construction and water exploitation policies;
• Establishing a Special International Task Force with the participation of the Government of Iran, the United Nations, UNESCO, the United Nations Environment Programme (UNEP), and leading scientific institutions to design, implement, and monitor effective restoration strategies;
• Raising public awareness and supporting civil society initiatives at the national and international levels to foster collective action and mobilize non-governmental organizations;
• Including the crisis of Lake Urmia as a global priority within the international agenda on environment, climate change, and sustainable development.
We emphasize:
Silence in the face of this environmental disaster is tantamount to accepting the destruction of the heritage of future generations and acknowledging a full-scale ecocide. The fate of Lake Urmia stands as a decisive test of our collective responsibility towards history and the shared future of humanity.
URMİYA GÖLÜNÜN BÖHRANI HAQQINDA
BEYNƏLXALQ BƏYANNAMƏ
Dünyanın təbii və ekoloji irsinin əhəmiyyətini və ekoloji davamlılığı və insanların rifahını təmin etmək üçün həyati vacib ekosistemlərin qorunmasının zəruriliyini vurğulayaraq;
İranın şimal-qərbində Şərqi və Qərbi Azərbaycan vilayətlərinin sərhəddində yerləşən, İranın ən böyük daxili gölü və dünyanın ikinci ən duzlu gölü olan Urmiya gölünün uzun müddətdir biosfer qoruğu, Ramsar Konvensiyasına əsasən qeydə alınmış su-bataqlıq ərazisi kimi tanındığını, bəşəriyyətin təbii və mədəni irsinin bir parçası olduğunu xatırladaraq;
Bu gölün ekoloji tarazlığın qorunmasında, regional iqlimin mülayimləşdirilməsində, yeraltı su ehtiyatları ilə təmin edilməsində, biomüxtəlifliyin dəstəklənməsində və regionda milyonlarla insanın güzəranının təmin edilməsində mühüm rolunu dərk edərək;
Gölün təbii axarından dolama yolun tikintisi, su ehtiyatlarının həddən artıq istismarı, çoxsaylı bəndlərin tikintisi, torpaqdan istifadənin dəyişdirilməsi və gölün təbii su axınının qarşısının alınması da daxil olmaqla, suyun səviyyəsinin kəskin azalmasına və gözlənilən tam qurumasına səbəb olan dağıdıcı tendensiyalardan dərin narahatlığını ifadə edərək (2025 AH 2025-ci ilə qədər);
Bu böhranın fəlakətli nəticələri, o cümlədən ekosistemlərin məhv edilməsi, artan duz və toz fırtınaları, əhalinin sağlamlığı üçün ciddi təhdidlər – xüsusilə qadınlar və uşaqlar üçün – məcburi miqrasiya, yerli dolanışıq vasitələrinin iflası, investisiyaların və iqtisadi imkanların geri çəkilməsi və regionda insan və ətraf mühitin təhlükəsizliyinə birbaşa təhlükə barədə xəbərdarlıq edərək;
Biz, bu bəyannaməni imzalayanlar, təntənəli şəkildə aşağıdakıları bildiririk:
1. Urmiya gölünün qorunması və əvvəlki halına qaytarılması bütövlükdə İran cəmiyyəti üçün milli, mənəvi və sosial məsuliyyət, eyni zamanda Birləşmiş Millətlər Təşkilatının Dayanıqlı İnkişaf Məqsədlərinə (SDGs), Bioloji Müxtəliflik Konvensiyasına və bəşəriyyətin təbii sərvətlərinin qorunmasına aid olan Beynəlxalq vəzifədir.
2. Gerçək budur ki, Urmiya gölünün quruması sadəcə ekoloji böhran deyildir, bu, həmçinin İran İslam Respublikası rəhbərlərinin bu böhrandan süni çəkildə yararlanmasının bariz nümunəsi, Azərbaycan türklərinin yaşadıqları torpaqların yararsızlaşdırılması, onların mədəni kimliyi və gələcəyi üçün ciddi təhlükə yaradan ekoloji fəlakətdir.
3. Urmiya gölünün qurumasının qarşısını almaqdan ötrü apardığımız fəaliyyətdə hər hansı bir gecikmə bu unikal ekosistemin həmişəlik itirilməsinə, onun geri dönməz nəticələrinin baş verməsinə səbəb ola bilər.
Buna görə, biz İran İslam Respublikasının Prezidenti cənab Maqsud Pezeşkiana, Urmiya gölünün qurumasının yaratdığı ekoloji fəlakətlə üzləşmək təhülkəsində olan qonşu ölkələrin – Türkiyə Xalq Cümhuriyyətinin prezidenti Cənab Teyyub Ərdoğana, Azərbyacan Respublikasının Prezidenti Cənab İlham Əliyevə və Birləşmiş Millətlər Təşkilatına müraciət edirik:
• Urmiya gölünün bərpası və onun su hövzəsinin, su ehtiyatlarının davamlı idarə olunması üçün dərhal Milli və Beynəlxalq resursların səfərbər edilməsi;
• İran İslam Respublikası tərəfindən əsrlər boyu gölə tökülən təbii su axınının təmin edilməsi, mövcud bənd tikintisinin və sudan istifadə siyasətlərinin nəzərdən keçirilməsi;
• Effektiv bərpa strategiyalarının layihələndirilməsi, həyata keçirilməsi və monitorinqi üçün İran hökuməti, Birləşmiş Millətlər Təşkilatı, YUNESKO, Birləşmiş Millətlər Təşkilatının Ətraf Mühit Proqramı (UNEP) və aparıcı elmi qurumların iştirakı ilə Xüsusi Beynəlxalq İşçi Qrupunun yaradılması;
• Kollektiv fəaliyyəti təşviq etmək və qeyri-hökumət təşkilatlarını səfərbər etmək üçün ictimai məlumatlılığın artırılması, vətəndaş cəmiyyəti təşəbbüslərinin milli və beynəlxalq səviyyədə dəstəklənməsi;
• Ətraf mühit, iqlim dəyişikliyi və davamlı inkişafla bağlı beynəlxalq gündəmə qlobal prioritet kimi Urmiya gölü böhranının daxil edilməsi.
Bir daha vurğulayırıq:
Bu ekoloji fəlakət qarşısında susmaq gələcək nəsillərin irsinin məhv edilməsini qəbul etmək, tammiqyaslı ekosidini etiraf etmək deməkdir. Urmiya gölünün taleyi tarixə və bəşəriyyətin ortaq gələcəyinə qarşı birgə məsuliyyətimizin həlledici sınağı kimi qarşımızda dayanır.
بیانیه بینالمللی درباره بحران دریاچه اورمیه
با تأکید بر اهمیت میراث طبیعی و زیستمحیطی جهان و ضرورت حفاظت از اکوسیستمهای حیاتی برای تضمین پایداری محیط زیست و حیات بشری؛
با یادآوری اینکه دریاچه اورمیه، بزرگترین دریاچه داخلی ایران و دومین دریاچه شور جهان، واقع در شمالغرب ایران و در مرز استانهای آذربایجان شرقی و غربی، از دیرباز بهعنوان ذخیرهگاه زیستکره، تالاب ثبتشده در کنوانسیون رامسر و بخشی از میراث طبیعی و فرهنگی بشریت شناخته میشود؛
با اذعان به نقش حیاتی این دریاچه در حفظ تعادل اکولوژیک، تعدیل اقلیم منطقهای، تأمین منابع آب زیرزمینی، پشتیبانی از تنوع زیستی و تضمین معیشت میلیونها نفر از مردم بومی؛
با ابراز نگرانی عمیق نسبت به روندهای مخرب شامل ساخت جاده میانگذر در مسیر طبیعی دریاچه، بهرهبرداری بیرویه از منابع آب، احداث سدهای متعدد، تغییر کاربری اراضی و مسدود ساختن حقابه طبیعی که منجر به کاهش شدید منابع آبی و در نهایت خشکشدن کامل دریاچه در سال ۲۰۲۵ (۱۴۰۴ هجری شمسی) گردیده است؛
با هشدار نسبت به پیامدهای فاجعهبار این بحران، از جمله نابودی اکوسیستمها، افزایش طوفانهای نمکی و ریزگردها، تهدید سلامت عمومی بهویژه برای زنان و کودکان، تشدید مهاجرتهای اجباری، فروپاشی معیشتهای محلی، فرار سرمایهگذاران و تهدید مستقیم بر امنیت انسانی و زیستمحیطی منطقه؛
ما، امضاکنندگان این بیانیه، اعلام میداریم که:
1. خشکشدن دریاچه اورمیه نه صرفاً یک بحران زیستمحیطی، بلکه مصداق آشکار اکوسید و تهدیدی جدی علیه سرزمین، هویت فرهنگی و تاریخ یک ملت است.
2. حفاظت و احیای این دریاچه یک مسئولیت ملی، اخلاقی و اجتماعی برای مردم ایران ــ بهویژه مردم آذربایجان ــ و در عین حال یک وظیفه بینالمللی در راستای اهداف توسعه پایدار سازمان ملل (SDGs) و پاسداشت میراث مشترک بشریت است.
3. هرگونه تأخیر در اقدام، به معنای از دست رفتن همیشگی این زیستبوم ارزشمند و تشدید پیامدهای جبرانناپذیر آن خواهد بود.
بر این اساس، ما خواستاریم:
• بسیج فوری منابع ملی و بینالمللی برای احیای دریاچه اورمیه و مدیریت پایدار منابع آب در حوزه آبریز آن؛
• تضمین جریان حقابه طبیعی دریاچه از سوی دولت ایران و بازنگری در سیاستهای سدسازی و بهرهبرداری از منابع آب؛
• تشکیل یک کارگروه ویژه بینالمللی با مشارکت دولت ایران، سازمان ملل متحد، یونسکو، برنامه محیط زیست سازمان ملل (UNEP) و مراکز علمی معتبر برای طراحی و اجرای راهکارهای مؤثر احیا؛
• ارتقای آگاهی عمومی و حمایت از ابتکارات جامعه مدنی در سطح ملی و جهانی بهمنظور جلب مشارکت مردم و نهادهای غیردولتی؛
• گنجاندن بحران دریاچه اورمیه بهعنوان یک اولویت جهانی در دستورکار محیط زیست، تغییر اقلیم و توسعه پایدار سازمانهای بینالمللی.
ما تأکید میکنیم:
سکوت در برابر این فاجعه زیستمحیطی به معنای چشمپوشی از نابودی میراث آیندگان و پذیرش یک اکوسید تمامعیار است. سرنوشت دریاچه اورمیه آزمونی سرنوشتساز برای مسئولیتپذیری ما در قبال تاریخ و آینده مشترک بشریت خواهد بود
531
Supporter Voices
Petition Updates
Share this petition
Petition created on 21 October 2025