ONS BOS, ONZE TOEKOMST

TALЁHNЁ NAI EMNA — We Are Still Here

Open Brief & Petitie aan de Nationale Assemblee van Suriname

www.change.org/We_are_still_here

NEDERLANDS
Mijn naam is Jupta Lilian Itoewaki. Ik ben een Wayana vrouw uit Kawemhakan, in het binnenland van Suriname. Ik ben voorzitter en medeoprichter van Stichting Mulokot, een door Wayana geleide organisatie voor inheemse rechten en territoriaal bestuur.

Ik schrijf dit op 8 augustus 2026, de vooravond van Werelddag van de Inheemse Volken.

Wat er aan de hand is
In 2007 stemde Suriname voor de VN-Verklaring inzake de Rechten van Inheemse Volken. Daarin erkenden staten dat inheemse volken collectieve mensenrechten hebben die bij wet erkend en beschermd moeten worden.

In 2015 oordeelde het Inter-Amerikaans Hof voor de Rechten van de Mens in het voordeel van inheemse en tribale volken in Suriname, de Kaliña & Lokono zaak. Het Hof droeg Suriname op: erken landrechten, demarceer territoria, consulteer gemeenschappen.

Het is 2026. Niets is geïmplementeerd.

Nu heeft de hoogste persoon in Suriname voorgesteld om Inheemse grondrechten "voorlopig op te lossen" met een beschermingszone van vijf kilometer rondom woongebieden.

Vijf kilometer. Een cirkel. Voor een volk dat leeft in 2,4 miljoen hectare historisch erfgoed.

Wat wij zeggen
Cylene France, voorzitter van VIDS, Vereniging van Inheemse Dorpshoofden van Suriname:

"Wij Inheemse volken wonen niet in cirkels van vijf kilometer. Wij wonen in ons historisch erfgoed dat onze voorouders aan ons hebben overgedragen."

Samunda Jabini, VSG, Vereniging van Saramakaanse Gemeenschappen:

"Wij, de Saamaka, wonnen onze zaak in 2007. Wij wachten nog steeds. Dus zeg mij, wiens staat zit er in die van wie?"

Decennialang is ons verteld dat erkenning van onze grondrechten een "staat binnen een staat" zou creëren. Ondertussen werd ons bos, zonder onze instemming, zonder één hoorzitting, aan anderen gegeven.

Wat wij vragen
Wij vragen de Surinaamse Nationale Assemblee drie dingen:

•  Implementeer het vonnis van het Inter-Amerikaans Hof uit 2015, erken en demarceer de collectieve territoria van Inheemse en Tribale volken.
•  Ratificeer het Surinaams-Frans Grensprotocol, met bindende bescherming voor Inheemse en Tribale volken die aan beide zijden van de Marowijne leven.
• Maak FPIC: Vrije, Voorafgaande en Geïnformeerde Toestemming, bindend in de Surinaamse wet.

Een cirkel van vijf kilometer is geen erkenning. Het is een beperking.

Teken de petitie:  www.change.org/We_are_still_here

Wij zijn er nog. TALЁHNЁ NAI EMNA. We Are Still Here!!!

ENGLISH
My name is Jupta Lilian Itoewaki. I am a Wayana Indigenous woman from Kawemhakan, in the interior of Suriname, and the chairperson of Stichting Mulokot, a Wayana-led Indigenous rights organization.

I am writing this on August 8, 2026, the eve of World Indigenous Peoples Day.

In 2007, Suriname voted in favour of the UN Declaration on the Rights of Indigenous Peoples. In 2015, the Inter-American Court of Human Rights ruled in favour of Indigenous and Tribal peoples in Suriname. It is 2026. Nothing has been implemented.

Now, the highest person in Suriname has proposed to resolve Indigenous land rights with a five-kilometre protection circle around settlements.

Cylene France of VIDS stated:

"We Indigenous peoples do not live in circles of five kilometres. We live in our historical heritage that our ancestors passed on to us."

Samunda Jabini of VSG asked:

"We, the Saamaka, won our case in 2007. We are still waiting. So tell me, whose state is inside whose?"

We are asking the National Assembly of Suriname to:

• implement the 2015 court ruling and demarcate collective territories;
•  ratify the Border Protocol with binding Indigenous protections;
• and make Free, Prior and Informed Consent binding in domestic law.

A five-kilometre circle is not recognition. It is a restriction.

Sign the petition:  www.change.org/We_are_still_here

We are still here. TALЁHNЁ NAI EMNA. We Are Still Here!!!

ESPAÑOL
Mi nombre es Jupta Lilian Itoewaki. Soy una mujer indígena Wayana de Kawemhakan, en el interior de Surinam, y presidenta de Stichting Mulokot, una organización indígena de derechos territoriales liderada por el pueblo Wayana.

Escribo esto el 8 de agosto de 2026, la víspera del Día Internacional de los Pueblos Indígenas.

En 2007, Surinam votó a favor de la Declaración de las Naciones Unidas sobre los Derechos de los Pueblos Indígenas. En 2015, la Corte Interamericana de Derechos Humanos falló a favor de los pueblos indígenas y tribales en Surinam. Es 2026. Nada ha sido implementado.

Ahora, la más alta autoridad de Surinam ha propuesto resolver los derechos territoriales indígenas con una zona de protección de cinco kilómetros alrededor de los asentamientos.

Cylene France de VIDS declaró:

"Nosotros, los pueblos indígenas, no vivimos en círculos de cinco kilómetros. Vivimos en nuestra herencia histórica que nuestros ancestros nos transmitieron."

Samunda Jabini del VSG preguntó:

"Nosotros, los Saamaka, ganamos nuestro caso en 2007. Seguimos esperando. Entonces dígame, ¿el estado de quién está dentro del de quién?"

Exigimos a la Asamblea Nacional de Surinam:

•  implementar el fallo judicial de 2015
• ratificar el Protocolo Fronterizo con protecciones vinculantes para los pueblos indígenas
• y hacer que el Consentimiento Libre, Previo e Informado sea vinculante en la ley nacional

Un círculo de cinco kilómetros no es reconocimiento. Es una restricción.

Firma la petición:  www.change.org/We_are_still_here

Seguimos aquí. TALЁHNЁ NAI EMNA. We Are Still Here!!!

Stichting Mulokot · KKF 36436 · Kawemhakan, Suriname

juptaitoewaki@mulokot.com​

www.change.org/We_are_still_here​

forms.gle/Vbgakc14HgrBUzMQ7

8 augustus 2026  ·  Vooravond van Werelddag van de Inheemse Volken