2000 yılından beri Cihangirliyim. Beni Cihangir'e bağlayan, güzel kedileri, medeni insanları, bir şekilde yaşatılan komşuluk ruhu, geleneksel ve modern mahallenin uyumlu yaşantısı ve her şeyden önemlisi "iyiliğin" "karşılıksız sevmenin" "kimseye boyun eğmeden minnet etmeden dosdoğru ve sade bir hayat yaşayabilmenin" ne demek olduğunu bana her sabah işe giderken ve her akşam evime dönerken günde en az iki kez hatırlatan "Halıcı Osman Amca'm"dır.

Osman Amca mahallemizin özgür ruhudur. Ona zarar verilmesi beni ve bu mahallede onun varligina alismis binlerce sakini derin üzüntüye düşürmektedir. İnsanlığın iyi birşey de olabileceğinin yegane kaniti Osman amcamizin üzülmesine tahammülümüz yok.

Son dönemde iki kez evinin belediye yetkililerince boşaltıldığını öğrendik.Bu sırada tüm malı da alınmış.Bundan bir önceki boşaltma operasyonunda alınan yorganının arasında biriktirdiği para da çöpe gitmiş.

Şikayet gerekçesi de evinde bir anne kedinin 6 yavru doğrurmasıymış.

Benim evimi şikayet üzerine de olsa gelip boşaltamıyorsanız bunu Osman Amca için de yapamamamız gerekmektedir.Osman Amcanın kendi evinde özgürce barınma hakkının gasp edilmesine karşıyız.

Evinde ve mahallesinde sürdürülebilir yaşam hakkının teminini talep ediyoruz.

Ona Cihangir Caddesindeki kosesinde ya da uygun gorulen baska bir kosede ciceklerini kilimlerini satabilecegi kedilerine bakabilecegi üstü kapalı mümkünse tüplü ısıtma sistemi olan bir tezgah tahsis edilsin istiyoruz.Üşümesin istiyoruz.

Kendisi dilenci olmadığı gibi bugüne kadar mahalleye çok faydaları dokunmuş önemli bir insandır.

Bizce Beyoğlu Belediyesi bunu Osman Amca'mıza borçlu!