More than 1,655 days have passed since girls in Afghanistan were banned from attending school.

During this time, human rights in Afghanistan have deteriorated to unprecedented levels.

According to the International Organization for Migration, since the Taliban returned to power, over 5,000 people have lost their lives while attempting to flee the country.

More than four years after the announcement of a “general amnesty,” former security personnel remain at risk of arrest, torture, and execution.

Currently, approximately 24,500 people are detained in Taliban prisons;

Among them, 1,825 women are held without trial, without access to a lawyer, and without the right to defend themselves.

Public corporal punishment is widespread.

Over the past four years, more than 1,848 people — including 250 women — have been publicly flogged.

In 2025 alone, 1,048 people — including 150 women — were flogged in public.

The Taliban have also issued harsh sentences, including:

 • 178 death sentences

 • 37 stonings

 • 4 wall-destruction punishments

They have established a deeply institutionalized system of repression.

Gender apartheid has become official policy.

Women and girls are denied education, work, and participation in public life, and their human dignity is systematically violated.

Additionally:

 • Ethnic and linguistic persecution has intensified

 • The Ja’fari school of thought has been removed from official religious structures, and Shi’a religious practices are restricted or banned

By issuing at least 119 restrictive decrees, the Taliban have effectively excluded half of the population from society.

The group maintains ties with international terrorist networks, including providing sanctuary to Al-Qaeda leaders.

Freedom of expression is heavily suppressed:

 • All criticism of the Taliban is forbidden

 • Media is under total censorship

According to UNICEF, 39% of women are married before the age of 18.

The U.S. Department of State reports that children are being recruited into Taliban military structures and subjected to exploitation.

Culture and the arts are also targeted:

 • Music, cinema, and many artistic activities are banned

 • Cultural works are censored or destroyed

 • Artists are forced to abandon their professions

⸻

Our Demands:

We urge the European Union to take a clear and decisive stance in defense of human rights:

 • Recognize gender apartheid in Afghanistan

 • Refrain from normalizing relations with the Taliban

 • Officially recognize the Taliban as a terrorist organization

⸻

End double standards and break the silence.

Remaining silent in the face of this situation is not neutrality—it is complicity with the Taliban.

 

آپارتاید جنسیتی در افغانستان را به رسمیت بشناسید و طالبان را گروه تروریستی اعلام کنید

⸻

امروز بیش از ۱۶۵۵ روز می‌گذرد از زمانی که دختران افغانستان از رفتن به مکتب محروم شده‌اند.

در این مدت، وضعیت حقوق بشر در افغانستان به‌گونه‌ای بی‌سابقه وخیم شده است.

بر اساس گزارش سازمان جهانی مهاجرت، از زمان بازگشت طالبان به قدرت، بیش از ۵۰۰۰ نفر در مسیرهای مهاجرتی، در تلاش برای فرار از این گروه، جان خود را از دست داده‌اند.

با گذشت بیش از چهار سال از اعلام «عفو عمومی»، نیروهای پیشین امنیتی افغانستان همچنان در معرض بازداشت، شکنجه و قتل قرار دارند.

در حال حاضر، حدود ۲۴٬۵۰۰ نفر در زندان‌های طالبان نگهداری می‌شوند؛

از جمله ۱٬۸۲۵ زن که بدون محاکمه، بدون دسترسی به وکیل و بدون حق دفاع، بازداشت شده‌اند.

مجازات‌های بدنی به‌صورت علنی اجرا می‌شوند.

در بیش از چهار سال گذشته، بیش از ۱۸۴۸ نفر — به‌شمول ۲۵۰ زن — شلاق زده شده‌اند.

تنها در سال ۲۰۲۵، ۱۰۴۸ نفر — از جمله ۱۵۰ زن — در ملأ عام شلاق خورده‌اند.

همچنین طالبان احکام سنگینی صادر کرده‌اند، از جمله:

 • ۱۷۸ مورد حکم قصاص

 • ۳۷ مورد حکم سنگسار

 • ۴ مورد حکم آوار کردن دیوار

طالبان یک نظام نهادینه‌شدهٔ سرکوب ایجاد کرده‌اند.

آپارتاید جنسیتی به سیاست رسمی آن‌ها تبدیل شده است.

زنان و دختران از آموزش، کار و مشارکت در زندگی عمومی محروم شده‌اند و کرامت انسانی آنان به‌طور سیستماتیک نقض می‌شود.

در کنار آن:

 • آزار و پیگردهای قومی و زبانی افزایش یافته است

 • مذهب فقه جعفری از ساختار رسمی حذف شده و مراسم مذهبی شیعیان محدود یا ممنوع گردیده است

طالبان با صدور دست‌کم ۱۱۹ فرمان محدودکننده، عملاً نیمی از جمعیت کشور را از جامعه حذف کرده‌اند.

روابط این گروه با شبکه‌های تروریستی بین‌المللی همچنان پابرجاست و گزارش‌هایی از پناه دادن به رهبران القاعده منتشر شده است.

آزادی بیان به‌شدت سرکوب شده است:

 • هرگونه انتقاد از طالبان ممنوع است

 • رسانه‌ها تحت سانسور کامل قرار دارند

بر اساس گزارش یونیسف، ۳۹ درصد زنان پیش از ۱۸ سالگی ازدواج می‌کنند.

همچنین، گزارش وزارت خارجه ایالات متحده نشان می‌دهد که کودکان در ساختارهای نظامی طالبان استخدام شده‌اند و در معرض سوءاستفاده قرار دارند.

فرهنگ و هنر نیز هدف قرار گرفته‌اند:

 • موسیقی، سینما و بسیاری از فعالیت‌های هنری ممنوع شده‌اند

 • آثار فرهنگی سانسور یا نابود می‌شوند

 • هنرمندان مجبور به ترک حرفهٔ خود شده‌اند

⸻

خواست ما:

ما از اتحادیهٔ اروپا می‌خواهیم که در دفاع از حقوق بشر، موضعی روشن و قاطع اتخاذ کند:

 • به رسمیت شناختن آپارتاید جنسیتی در افغانستان

 • خودداری از عادی‌سازی روابط با طالبان

 • به رسمیت شناختن رسمی طالبان به‌عنوان یک سازمان تروریستی

____

به دبل‌استانداردها پایان دهید و سکوت را بشکنید؛

زیرا در برابر این وضعیت، سکوت بی‌طرفی نیست، بلکه همدستی با گروه طالبان است.

_____________________________________

افغانستان کې د جنسي تبعیض (آپارتاید) او د طالبانو ترهګریزې کړنې په رسمیت وپیژنئ!

د نجونو ښوونځیو تړل، د ښځو او نجونو د زده کړو، کار او ټولنیزې برخې څخه محرومول، او انساني کرامت ته سیستماتیک ټپونه.
له ۵۰۰۰ څخه زیات کسان د تېښتې پر مهال وژل شوي، او ۲۴۵۰۰ تنه په طالبانو زندانونو کې ساتل کېږي، پکې ۱۸۲۵ ښځې د محکمې، وکیل یا دفاع حق پرته نیول شوې دي.
عامه شکنجه، شلاق وهل، ډبرو ویشتل، قصاص او د دېوالونو ړنګول لا هم دوام لري.
قومي، ژبني او مذهبي ځورونې زیاتې شوې، موسیقي، سینما او نور فرهنګي فعالیتونه منع شوي، او ماشومان د وسله‌والو په لیکو کې شامل شوي دي.
د طالبانو اړیکې له نړیوالو ترهګرو شبکو سره برقرارې دي، او د بیان آزادۍ هر ډول محدودیتونه وضع شوي دي.

موږ د اروپايي اتحادیې څخه غوښتنه کوو:

د افغانستان د جنسي تبعیض (آپارتاید) رسمي پېژندنه
له طالبانو سره د اړیکو عادي کولو څخه ډډه
طالبانو ته د ترهګرې ډلې رسمي پېژندنه

چوپتیا نه بې طرفي ده، بلکې د طالبانو ملاتړ دی. چوپتیا مات کړئ!