Kadına zulmeden katillerin, her zaman ödül ceza ile hapise attıldıklarını gördük. Hakkımızı alamadık, hak edilen cezayı kimse almadı. Son değildi olmayacak da artık cezaların arttırılmasını isitiyoruz! Bu suçun cezası hafif olmamalı!

Necmettin Altındöken, Fatih Gökçe, Suphi Altındöken cezalarının en ağır şekilde alabilmesi için bize yardım et! Kampanyayı yayabildiğin kadar yay!

Dolmuşa bindiğinde, şoförün kapıyı kapatıp, gaza basıp ıssız bir yere götüreceği korkusunu yaşamayan, bu korku yüzünden tek kalmamak için son inenle birlikte inmek zorunda kalmayan,ıssız bir sokakta iki adımda bir arkasına tedirginlikle bakmadan yürüyebilen, arkasından gelen kişinin adımlarının temposuna kulak kesilmeyen, yanından geçen birinin kendisini taciz edebileceği korkusu yaşamayan, eve yemek siparişi verdiğinde bile tekse eğer, siparişi getiren kişinin yalnız olduğunu anlamaması için elinden geleni yapan, hayatında hiç tacize uğramamış olan, bindiği taksinin plakasını almak zorunda kalmayan, hayatında bir kere olsun tecavüze uğrama korkusu yaşamamış olan bir kadın kaldı mı bu ülkede?

"BEN ÖZGECAN
Bir akşam 3 kişi tarafından önce tecavüz edilen, yakılan sonra bir dere yatağına atılan kızım ben. Ölümünden sonra tanınan daha yaşamam gereken zamanları yaşayamayan ben. Ailem beni minibüsteki kan ve bana ait olduğu bilinen şapka ve kıyafetlerden teşhis etti. Psikoloji öğrencisiyim ben daha gençliğimin en güzel dönemlerinde,sevdiklerimin yanında olmam gerekirken beyaz bir örtünün altındayım. Üstüme toprak atıyorlar annemin uğultuyu kesen çığlıklarını duyuyorum, babamın bana seslenişlerini her şeyi. Üstüme toprak atıyorlar yavaş yavaş duyamıyorum,göremiyorum kimseyi, hiçbir şeyi..

Özgecan kadın istismarında ilk de değildi son da olmayacaktı. Biliyorum, biliyorsun , hepimiz biliyoruz!"