Κάποτε, σε Κράτος Δικαίου, μια θεωρητική κατασκευή που κάποιοι πολιτικοί γνωρίζουν μόνον από ακοή, το «πόθεν έσχες» τέθηκε ερώτημα. Όχι όμως για όλους! Σήμερα, για κάποιους, έχει απλοποιηθεί γλωσσολογικά: το «πόθεν» κόπηκε ως περιττό. Μένει μόνον το «έσχες». Δηλαδή το «απέκτησαν». Τελεία και παύλα.
Έτσι τα ακίνητα αυτών, πολλαπλασιάζονται με τον ρυθμό που πολλαπλασιάζονται τα νομοθετήματα επ'ωφελεία αλλά και τα βουλεύματα αθώωσης ημετέρων.
17, 20, 25 30 ακίνητα έκαστος..
Στην Ελλάδα, ειδικά της τελευταίας 7ετίας, κάθε σκάνδαλο έχει τον ανακριτή του, κατά προτίμηση έναν που «δέχεται πιέσεις από παντού», αντιγράφει μηνύσεις αντιπάλων σαν μαθητής που αντιγράφει διαγώνισμα, και στο τέλος θρηνεί ότι «οι θεσμοί τον άφησαν έκθετο». Έκθετο! Ωραία λέξη. Σαν να βρέθηκε τυχαία στη θέση του, θύμα της μοίρας, άβουλο εργαλείο της Ιστορίας..
Στο ΣΚΑΝΔΑΛΟ Novartis, μια υπόθεση διαφθοράς αρκετά μεγάλη ώστε να χωρέσει μέσα της ολόκληρο κυβερνητικό κόμμα, το σύστημα επέδειξε την αρχιτεκτονική του αριστουργηματική απλότητα: ο δημοσιογράφος που ερευνά γίνεται ο κατηγορούμενος. Ο πράκτορας του FBI που προσφέρεται να καταθέσει... αγνοείται. Οι μάρτυρες-κλειδιά δεν εξετάζονται. Τα στοιχεία δεν παραλαμβάνονται. Και η ανάκριση κλείνει άρον-άρον, διότι κάποιοι στο Συμβούλιο φεύγουν σύντομα στη σύνταξη και η Ιστορία δεν πρέπει να τους βρει παρόντες.
Ο Βαξεβάνης κατηγορείται για «συμμετοχή σε εγκληματική οργάνωση». Η εγκληματική οργάνωση λεγόταν δημοσιογραφία. Ο Μαντζουράνης στο εδώλιο επειδή έγραψε για «πλημμυρίδα παράνομων πράξεων» πράξεις που, φυσικά, τελικά αποδείχθηκαν αληθείς, αλλά η αλήθεια στην Ελλάδα της ΝΔ, έχει την ιδιότητα να θεωρείται συκοφαντία μέχρι να γίνει αδύνατο να αρνηθεί κανείς.
Η πρώην ανακρίτρια, τώρα καταθέτουσα στη δίκη που η ίδια κίνησε, εξηγεί με αφοπλιστική ειλικρίνεια γιατί απέρριψε όλα τα αιτήματα του κατηγορουμένου μια μέρα πριν λήξει η ανάκριση, χωρίς να του δώσει δικαίωμα προσφυγής: «Ε, τότε τα απέρριψα. Αφού μπορούσα. Είχα το δικαίωμα.»
Σας θυμίζει τίποτα και από την πρόσφατη εξέλιξη στο ΣΚΑΝΔΑΛΟ Predator-Τζαβέλα-Κεσσέ; 😂
Μεγαλειώδες. Η τελευταία καταφυγή του ανθρώπου που δεν έχει επιχείρημα: μπορούσα, άρα έπρεπε. Με την ίδια λογική, ο κάθε αυταρχισμός στην ιστορία είχε το δικαίωμα.
Και πίσω από όλα αυτά, το Καθεστώς λειτουργεί με τη γνωστή του απλοϊκή κομψότητα: ό,τι δεν θάβεται, διώκεται. Ό,τι δεν διώκεται, αγνοείται. Ό,τι δεν αγνοείται, δυσφημίζεται. Και στο τέλος ο Σαμαράς γράφει μήνυση, η ανακρίτρια την αντιγράφει, και η Δικαιοσύνη βγάζει βούλευμα απαλλακτικό βέβαια, διότι η σκευωρία ήταν τόσο χονδροειδής που δεν χωρούσε ούτε στον ευρύχωρο θόλο του Αρείου Πάγου.
Τελικά όμως απαλλάχθηκε ο Βαξεβάνης. Γι άλλη μια φορά, η αλήθεια βγήκε στο φως.
Αλλά αυτό ακριβώς είναι που ενοχλεί το καθεστώς: ότι κάποιες φορές, όχι πάντα, μόνο κάποιες φορές, η σκευωρία αποτυγχάνει.
Τα ακίνητα των Κυβερνώντων του «ΕΣΧΕΣ» , πάντως, παραμένουν και αυγά αυγατίζουν.
17, 20, 25, 30, 40..