Η κατάσταση του Κράτους Δικαίου στην Ελλάδα έχει αποτελέσει αντικείμενο έντονης κριτικής τα τελευταία χρόνια, τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο. Υπάρχουν σημαντικές ενδείξεις ότι οι θεμελιώδεις αρχές του Κράτους Δικαίου, όπως η ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, η λογοδοσία, η ελευθερία του Τύπου, η συγκέντρωση της ιδιοκτησίας των ΜΜΕ και η προστασία των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αντιμετωπίζουν σοβαρές προκλήσεις.
Υποθέσεις όπως το σκάνδαλο των υποκλοπών της ΕΥΠ για το οποίο εκφράστηκε η Επιτροπή Πολιτικών Ελευθεριών (LIBE) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου με σοβαρές ανησυχίες για το Κράτος Δικαίου, ανησυχίες που εκφράστηκαν επίσης και από το ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 7ης Φεβρουαρίου 2024, οι παράνομες επαναπροωθήσεις προσφύγων και μεταναστών, καθώς και το ναυάγιο της Πύλου, έχουν αναδείξει την έλλειψη λογοδοσίας και την αίσθηση ατιμωρησίας που επικρατεί.
Σύμφωνα με πρόσφατη έκθεση της Διεθνούς Διαφάνειας, από τα 27 κράτη μέλη της ΕΕ, η Ελλάδα είναι η χώρα που έχει δει τη μεγαλύτερη πτώση του Κράτους Δικαίου, γιατί οι δεσμεύσεις της στα άρθρα 2 και 7 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση, πρέπει να έχουν και κάποιο αντίκρισμα..
Η Διεθνής Διαφάνεια κατατάσσει την Ελλάδα στις τέσσερις πιο διεφθαρμένες χώρες της ΕΕ. Μια «σταθερά κακή» κατάσταση της εγχώριας λειτουργίας των θεσμών για τρίτη συνεχή χρονιά, όπως την χαρακτηρίζουν μετά από κοινή συμβολή οι 8 συντάκτες της ετήσιας έκθεσης για την κατάσταση του Κράτους Δικαίου στην Ελλάδα, που παρουσιάστηκε σε συνέντευξη Τύπου, το πρωί της Τρίτης 1 Απριλίου, στην αίθουσα του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών. (Vouliwatch, Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες, Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, HIAS Ελλάδος, Homo Digitalis, Υποστήριξη Προσφύγων στο Αιγαίο (RSA), Reporters United και Solomon).
«Όταν το ίδιο το κράτος δεν εφαρμόζει τους νόμους που ψηφίζει, όταν παρακάμπτει συστηματικά τις διατάξεις που διασφαλίζουν τη διαφάνεια και τη λογοδοσία, όταν το κοινοβούλιο μετατρέπεται από νομοθετικό και εποπτικό όργανο σε μηχανισμό επικύρωσης και προάσπισης της μη λογοδοσίας, όταν οι ανεξάρτητες αρχές υπολειτουργούν λόγω υποχρηματοδότησης και υπό έντονες πολιτικές πιέσεις, όταν η δικαιοσύνη εργαλειοποιείται, καθυστερεί ή εκδίδει αλλόκοτες αποφάσεις, ενώ παράλληλα οι ποινικοί κώδικες τροποποιούνται κατά το δοκούν για να ενισχύσουν πολιτικά αφηγήματα, όταν η διάκριση των εξουσιών θολώνει και τα θεσμικά αντίβαρα υπολειτουργούν και όταν όλα αυτά συμβαίνουν συγχρόνως, τότε το πρόβλημα δεν είναι απλώς συγκυριακό, είναι βαθιά συστημικό καθόλου συμπτωματικό και καταλυτικό για τη συνεχιζόμενη διάβρωση της δημοκρατίας και του κράτους δικαίου. Όλα αυτά δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως μεμονωμένα και ασύνδετα περιστατικά. Αποτελούν συμπτώματα μιας παρακμάζουσας δημοκρατίας».Στέφανος Λoυκόπουλος, πρόεδρος του Vouliwatch.
Τις τελευταίες εβδομάδες ροκανίστηκε, απαξιώθηκε, παραφράστηκε για άλλη μια φορά το Σύνταγμα, ο Καταστατικός Χάρτης της Χώρας, από τα ίδια τα άτομα που αυτό προστατεύει με τα δύο του άρθρα. Το Σ86 του Νόμου περί ευθύνης Υπουργών και Σ62 της βουλευτικής ασυλίας. Παρακάμφθηκε για την παραπομπή Τριαντόπουλου, με συνοπτικές διαδικασίες ή εφαρμόστηκε τύποις η Προανακριτική Επιτροπή της Βουλής, ο μόνος ΦΥΣΙΚΟΣ ΔΙΚΑΣΤΗΣ (σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις του Σ86, που μπορεί και πρέπει να αλλάξει μόνον με Συνταγματική Αναθεώρηση). Μια Επιτροπή που μόνον αυτή μπορεί να κάνει αυτό που λέει το όνομά της & ΔΕΝ μπορεί να κάνει ένας Εφέτης Ανακριτής όταν "συναντά" στη δικογραφία, εμπλεκόμενους Υπουργούς(..), δηλ...ΠΡΟΑΝΆΚΡΙΣΗ-ΣΥΛΛΟΓΗ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΛΛΑ ΣΥΝΔΕΟΜΕΝΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΑ, ΔΙΕΥΡΥΝΣΗ ΚΑΤΗΓΟΡΗΤΗΡΙΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΟΜΠΗ ΟΛΩΝ ΣΤΗΝ ΤΑΚΤΙΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ-ΕΙΔΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ.
Τι διαπιστώνει κανείς επανειλημμένα:
Μια κατά τα άλλα, "Ανεξάρτητη" Ελληνική Δικαιοσύνη που αδυνατεί να ελέγξει την Εκτελεστική Εξουσία για παράνομες πράξεις και περιστατικά αυθαιρεσίας, καθώς και να αποδώσει ευθύνες για ποινικά αδικήματα που διαπράττονται από όργανα που υπηρετούν το κράτος.
Παρακολουθήσεις από ΕΥΠ με παράνομο λογισμικό Predator, αρχειοθετούνται από την "Ανεξάρτητη" Δικαιοσύνη. Με μεθοδεύσεις των διορισμένων από την Κυβέρνηση Ανώτατων Δικαστικών που ισχυρίζονται πως την "υπηρετούν", χωρίς να δοθούν ΠΟΤΕ εξηγήσεις στους ΣΤΟΧΟΥΣ (Δημοσιογράφους, Ανώτατους Στρατιωτικούς, Πολιτικούς της ίδιας αλλά και αντιπάλων παρατάξεων της Κυβέρνησης). Μάλιστα υπό την Ευθύνη του ίδιου του Πρωθυπουργού που την εποπτεύει, αλλά ποτέ δεν γνωρίζει τίποτα. Και φυσικά, αντίθετα με το αυτονόητο σε Κράτη Δικαίου, χωρίς να οφείλει καμμία ενημέρωση στις Ανεξάρτητες Αρχές (ΑΔΑΕ) των οποίων ακόμη και τη σύνθεση επιδίωξε και κατάφερε να αλλάξει, τη βοηθεία του τότε Προέδρου της Βουλής και νυν Προέδρου της Δημοκρατίας, κ.Τασούλα, ώστε να την ελέγχει..
Σ'αυτόν το τόπο, αλήθεια, ποιος ελέγχει ποιον;!
Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς..,ναυάγιο Πύλου, Μάτι, Τέμπη, όλα με παρούσα μια Δικαιοσύνη που αδυνατεί να εκπληρώσει το καθήκον της και να αποδώσει ευθύνες για αυθαιρεσίες και ποινικά αδικήματα που διαπράττει το Κράτος.
Η Ελληνική Δικαιοσύνη με τα παραδικαστικά κυκλώματα που έχουν γίνει πίστη στη συνείδηση του λαού, έχει δεχθεί κριτική για καθυστερήσεις, πολιτικές πιέσεις, ανύπαρκτο πλαίσιο προστασίας των μαρτύρων δημοσίου συμφέροντος (whistleblowers) και αλλόκοτες ενίοτε αποφάσεις, που θίγουν την κοινή λογική. Αυτό έχει οδηγήσει σε δυσπιστία των πολιτών προς τους θεσμούς. Η Ελλάδα να κατατάσσεται τελευταία στην ΕΕ στην ταχύτητα επίλυσης αστικών υποθέσεων σε πρώτο βαθμό.
Διεθνείς φορείς, όπως το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, η Παγκόσμια Τράπεζα και το Συμβούλιο της Ευρώπης, έχουν επανειλημμένα εκφράσει ανησυχίες για τη διολίσθηση του Κράτους Δικαίου στην Ελλάδα. Οι εκθέσεις τους αναδεικνύουν ζητήματα διαφάνειας, πολιτικών πιέσεων στις ανεξάρτητες αρχές και παραβιάσεων των αρχών της ισότητας και της νομιμότητας.
.Από την άλλη, η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου, διαβεβαιώνει ότι οι Έλληνες δικαστικοί και εισαγγελικοί λειτουργοί υπηρετούν το Κράτος Δικαίου και τις αρχές της διάκρισης των λειτουργιών, της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης, της δίκαιης δίκης και της προστασίας του τεκμηρίου αθωότητας του κάθε πολίτη και εκτελούν τα καθήκοντά τους υπακούοντας μόνον στο Σύνταγμα, στους νόμους και στη συνείδηση τους. Μια αντίδραση-παρέμβαση, στις ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΦΥΣΗΣ καταγγελίες των Διεθνών φορέων, η οποία ίσως και να μην χρειαζόταν..
Η ανεξέλεγκτη και παράνομη αστυνομική βία , που δεν απειλεί μόνο τις ατομικές ελευθερίες, αλλά υπονομεύει την ίδια τη Δημοκρατία.
Η έκθεση των δημοσιογράφων σε καταχρηστικές αγωγές, απειλές και επιθέσεις που αποδυναμώνουν την ελευθερία του Τύπου και τη διαφάνεια.
Η απουσία έργων και εργαλείων ψηφιοποίησης στη Δικαιοσύνη, για την πρόσβαση σε νομικές πληροφορίες και τη διαχείριση δικαστικών διαδικασιών και πόσα άλλα..
Συμπερασματικά: Η κατάσταση του Κράτους Δικαίου στην Ελλάδα χαρακτηρίζεται από συστηματικές παραβιάσεις που πλήττουν τη δημοκρατία και την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς. Οι προκλήσεις αυτές απαιτούν άμεση αντιμετώπιση μέσω διαρθρωτικών αλλαγών για την ενίσχυση της διαφάνειας, της λογοδοσίας και της ανεξαρτησίας των Θεσμών, που μάλλον θα αργήσει πολύ !