Τις τελευταίες μέρες παρατηρείται μια μετάθεση του κέντρου βάρους του εγκλήματος των Τεμπών, από την ουσία της υπόθεσης σε μια αντιπαράθεση βιντεοληπτικού υλικού, που εμφανίστηκε καθυστερημένα, σχεδόν προοινωνίστηκε στην τελευταία συνέντευξη του Πρωθυπουργού και κατέληξε γεννήτρια ή πολλαπλασιαστής ερωτημάτων από κάθε πλευρά.
Και ενώ ο κόσμος είναι σε αναμονή των δύο πορισμάτων από το ΕΜΠ και τον Εθνικό Οργανισμό διερεύνησης ατυχημάτων σχετικών με την ύπαρξη μη δηλωθείσης καύσιμης ύλης ως αιτία της τεράστιας πυρόσφαιρας μετά τη σύγκρουση των τρένων, η ουσία της τραγωδίας κοντεύει να εκτροχιαστεί..
Κοντεύει να ξεχάσει πως 2 τρένα κινούνταν επί 12' στην ίδια τροχιά από σωρεία ανθρωπίνων λαθών, δίχως τα απαραίτητα εργαλεία που προέβλεπε μια υπογραφείσα από το 2014 συνθήκη αποτροπής δυστυχημάτων, που ποτέ δεν ολοκληρώθηκε. Παγιώνοντας παράλληλα στον κοινό νου, την αίσθηση της ανασφάλειας για ένα μεταφορικό μέσο που θεωρείτο μέχρι πρότινος ασφαλές. Μια συνθήκη-717-που κατέληξε (τι παράξενο) σε κατασπατάλιση ευρωπαϊκών πόρων και εισαγγελική έρευνα για το οικονομικό της σκέλος από την Ευρωπαία Εισαγγελέα Λάουρα Κοβέσι. 
Κοντεύει να ξεχάσει το επιμελώς και με περισσή σπουδή πραγματοποιηθέν μπάζωμα του τόπου του δυστυχήματος που αλλοίωσε κάθε εύρημα που θα βοηθούσε τις ανακριτικές αρχές στην έγκαιρη εξιχνίασή του, εξυπηρετώντας έτσι το κυβερνητικό αφήγημα της ανάφλεξης των ελαίων σιλικόνης και ουσιαστικά τη χειραγώγησης μιας κοινωνίας. Την παρωδία της επιτροπής Γεραπετρίτη. Τη μεταφορά 300 κυβικών μέτρων χώματος με βιολογικό υλικό, σε τρία οικόπεδα εν αγνοία εισαγγελέα, στη γνώση του οποίου περιήλθε 14 μήνες αργότερα με κινήσεις των γονέων των θυμάτων..
Κοντεύει να ξεχάσει τις προειδοποιήσεις, τα εξώδικα των εργαζομένων, μηχανοδηγών, συνδικαλιστών για επικείμενο δυστύχημα και έναν Υπουργό να κουνά με αμετροέπεια το δάχτυλο..
Η 28η Φεβρουαρίου του 2025 δεν είναι μονάχα μια μέρα μνήμης. Είναι ορόσημο της πτώσης ενός..καθεστώτος. 
Στις 28  Φεβρουαρίου αναμετράται η Κυβέρνηση με την Κοινωνία και η Αντιπολίτευση με τη σοβαρότητα. Είναι η ευκαιρία της συνειδητοποίησης της ανάγκης ενός Κράτους Δικαίου και της Ανεξαρτησίας των Θεσμών.