Επειδή βγήκαν πολλά ΠΛΥΝΤΗΡΙΑ από την Κυριακή της 26ης Ιανουαρίου μετά τις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις και είναι έκδηλο το συναίσθημα παντού, μεταφραζόμενο ως οργή και απαίτηση δικαιοσύνης για τις ψυχές των δολοφονηθέντων από τη μια και ανασφάλειες κάποιων κυβερνώντων και κρατικών αξιωματούχων από την άλλη, σας γράφω χωρίς περιττούς συναισθηματισμούς τα ακόλουθα. Σκέτη γνώση. Τα υπόλοιπα τα αφήνω στις εκατοντάδες χιλιάδες των διαδηλωτών που δεν καταλαβαίνουν ούτε από Λιάγκες, ούτε από Πορτοσάλτες, ούτε από Καψήδες, Οικονόμου, Μαρινάκηδες και λοιπούς.. 
  Ακούσαμε τον κ. Γεωργιάδη να μας λέει με φόντο τις  μεγαλειώδεις πορείες της περασμένης Κυριακής, 26 Ιανουαρίου 2025, πως "Η κάθαρση θα έρθει όταν ολοκληρωθεί το Δικαστήριο. Τα πάντα πρέπει να έρθουν στο φως με τον τρόπο που θεσμικά πρέπει να συμβεί, που είναι στο Δικαστήριο".
Δυο χρόνια μετά το έγκλημα των Τεμπών, είναι διάχυτη στην κοινωνία η αντίληψη ότι επιχειρείται συγκάλυψη ενδεχόμενων ευθυνών μελών της κυβέρνησης Μητσοτάκη και ιδίως του Κων. Αχ. Καραμανλή. Η τραγωδία παραμένει στην επικαιρότητα χάρη στους συγγενείς των θυμάτων. Το αίτημα τους αφορά στην απόδοση δικαιοσύνης. Το ψήφισμα που ξεκίνησε η κυρία Μαρία Καρυστιανού έχει ξεπεράσει τα 1,3Μ υπογραφές. Η πίεση προς την κυβέρνηση Μητσοτάκη αυξάνει. Στο πλαίσιο της αποποίησης ευθυνών, τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας λοιδορούν τις υπογραφές του ψηφίσματος της κ.Μαρίας Καρυστιανού. Πόσω δε μάλλον του παρόντος, με τις 221000 υπογραφές, που ζητά συνταγματική αλλαγή του Σ86.  Δημιουργούν την κοινή ψευδαίσθηση ότι η δικαιοσύνη διερευνά κάθε πτυχή του εγκλήματος των Τεμπών και ότι υπόθεση είναι σε αναμονή των συμπερασμάτων της δικαστικής έρευνας. Με τον τρόπο αυτό κοροϊδεύουν τον κόσμο διότι γνωρίζουν πολύ καλά ότι απαγορεύεται στην δικαιοσύνη να κάνει την παραμικρή διερεύνηση τυχόν ποινικών ευθυνών του Καραμανλή. Ούτε ο Καραμανλής, ούτε κανένα άλλο μέλος της Κυβέρνησης δεν ερευνάται από την δικαιοσύνη. (Ο πρώην Υπ. Μεταφορών της Κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ 2015-2019 Χρήστος Σπίρτζης δήλωσε ότι παραιτείται της ανύπαρκτης ασυλίας του και θέτει εαυτόν στην διάθεση της δικαιοσύνης).
 Ακολουθεί μια συνοπτική παρουσίαση όσων ισχύουν για την βουλευτική ασυλία, την ευθύνη υπουργών και την ανακρίβεια περί διερεύνησης τυχόν ευθυνών του Καραμανλή (ή και Σπίρτζη) από την δικαιοσύνη.  

Α)Η βουλευτική ασυλία.
Το ακαταδίωκτο των βουλευτών ή "βουλευτική ασυλία", ρυθμίζεται στο άρθρο 62 του Συντάγματος, σύμφωνα με το οποίο για την κίνηση της ποινικής δίωξης εναντίον Βουλευτή απαιτείται προηγούμενη άδεια της Βουλής. Και επειδή συνήθως την πλειοψηφία των εδρών την έχει ένα κόμμα, ουσιαστικά πρόκειται για άδεια όχι της Βουλής αλλά της Κυβέρνησης.
Εξασφαλίζει την ελεύθερη άσκηση των βουλευτικών του καθηκόντων, που θα παρεμποδιζόταν σε μεγάλο βαθμό, αν, με το πρόσχημα δήθεν τέλεσης αξιόποινων πράξεων, ήταν δυνατή η δίωξη των βουλευτών (ΑΠ 1646/2008).
Με το βουλευτικό ακαταδίωκτο, προστατεύεται ο βουλευτής από την άσκηση κάθε ποινικής εναντίον του δίωξης για οποιοδήποτε αδίκημα, ανεξάρτητα από το εάν η πράξη ή η παράλειψή του σχετίζεται με την άσκηση των βουλευτικών του καθηκόντων (ΑΠ 1080/2022).
Άρα δεν είναι αναγκαίο να σχετίζεται με την άσκηση των βουλευτικών του καθηκόντων. Με τις ρυθμίσεις για το ακαταδίωκτο των βουλευτών δεν παραπέμπεται ο Βουλευτής σε ειδικό δικαστήριο και δεν ασκεί η Βουλή δικαστικές εξουσίες, όπως συμβαίνει με την ποινική ευθύνη υπουργών. 
Οι αρμοδιότητες είναι του εισαγγελέα πλημμελειοδικών (27ΚΠΔ) αλλά η Βουλή (ουσιαστικά η Κυβέρνηση) δίνει την άδειά της (56ΚΠΔ), ώστε να ασκήσει ο εισαγγελέας την ποινική δίωξη και να δικαστεί όπως οποιοσδήποτε πολίτης. Η άδεια αυτή συνιστά δικονομική προϋπόθεση, δηλαδή προαπαιτούμενο, για την άσκηση ποινικής δίωξης εναντίον του Βουλευτή από τον εισαγγελέα. 
 Η Βουλή δεν ανακατεύεται στην υπόλοιπη πορεία της υπόθεσης ούτε και ασκεί δικαστικές εξουσίες.
Εάν δεν δώσει η Βουλή (δηλ. η Κυβέρνηση) την άδειά της, ο βουλευτής δεν μπορεί να διωχθεί και η τυχόν ασκηθείσα ποινική δίωξη κηρύσσεται απαράδεκτη (368ΚΠΔ). Αν το δικαστήριο δεν κηρύξει την ποινική δίωξη απαράδεκτη και προχωρήσει στην εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης, υποπίπτει σε θετική υπέρβαση εξουσίας, η οποία ιδρύει λόγο αναίρεσης. 
Στην περίπτωση, όμως, που η δίωξη άρχισε πριν ο διωκόμενος αποκτήσει την ιδιότητα του βουλευτή, αυτή δεν κηρύσσεται απαράδεκτη αλλά αναστέλλεται από το δικαστήριο μέχρις ότου παρασχεθεί η κατά τα ανωτέρω άδεια της Βουλής προς συνέχιση της δίωξης αυτής.  

Β)Βουλευτική ασυλία & έγκλημα Τεμπών
Κατ' αρχή σε ό,τι αφορά στο έγκλημα των Τεμπών δεν τίθεται ζήτημα βουλευτικής ασυλίας. 
Τα πρόσωπα για τα οποία υπάρχουν υπόνοιες τέλεσης ποινικών αδικημάτων, δηλαδή ο Χρήστος Σπίρτζης και ο Κωνσταντίνος Αχ. Καραμανλής, ελέγχονται σύμφωνα με τις διατάξεις για την ποινική ευθύνη υπουργών του άρθρου 86 του Συντάγματος.
Η ποινική ευθύνη υπουργών αφορά σε ποινικά αδικήματα τα οποία σχετίζονται με την άσκηση ΜΟΝΟΝ των υπουργικών καθηκόντων. 
Εν προκειμένω, σε ό,τι αφορά στον Σπίρτζη και στον Καραμανλή, δεν τίθεται ζήτημα άρσης της βουλευτικής ασυλίας διότι αυτοί ελέγχονται (ή θα έπρεπε να ελέγχονται) για το εάν έχουν ποινικές ευθύνες οι οποίες απορρέουν από το γεγονός ότι διετέλεσαν Υπουργοί Μεταφορών και τα ενδεχόμενα αδικήματά τους σχετίζονται με τα υπουργικά τους καθήκοντα. 
Ειδκότερα, ελέγχονται για το εάν παρέλειψαν να ασκήσουν τα καθήκοντά τους ως υπουργοί και αν αυτή η παράλειψή τους συνδέεται με την τραγωδία των Τεμπών.
Δεν είναι, λοπόν, ότι διέπραξαν ένα οποιοδήποτε αδίκημα και πρέπει να δώσει η Βουλή την άδειά της για να τους ασκηθεί ποινική δίωξη. Ελέγχονται για το εάν διέπραξαν αδίκημα που σχετίζεται με τα υπουργικά τους καθήκοντα. Σε αυτές τις περιπτώσεις, στις περιπτώσεις των υπουργικών αδικημάτων, η Βουλή (ουσιαστικά η Κυβέρνηση επειδή έχει την πλειοψηφία) ασκεί δικαστική εξουσία.
Δεν νοείται παραίτηση από την βουλευτική ασυλία.
Η βουλευτική ασυλία δεν είναι προνόμιο ή ατομικό δικαίωμα του Βουλευτή αλλά πρόσθετη θεσμική εγγύηση η οποία περιβάλλει τον βουλευτή και στοχεύει στην ακώλυτη άσκηση των αρμοδιοτήτων του (Ευ. Βενιζέλος (1991) "Μαθήματα Συνταγματικού Δικαίου", σελ. 397). Επομένως, δεν νοείται παραίτηση από την βουλευτική ασυλία διότι δεν νοείται παραίτηση από θεσμική εγγύηση (Κ. Μαυριάς (2005), "Συνταγματικό Δίκαιο" σελ. 685).
Άρα, όταν ένας βουλευτής λέει ότι παραιτείται της βουλευτικής του ασυλίας,κάτι τέτοιο δεν ισχύεi και οι δηλώσεις αυτές δεν προκαλούν κανένα έννομο αποτέλεσμα. Διότι δεν μπορεί η βούληση του βουλευτή να παρακάμψει την εφαρμογή του άρθρου 62 του Συντάγματος και δεν μπορεί η εισαγγελική αρχή να ασκήσει αυτεπαγγέλτως ποινική δίωξη, βασιζόμενη στην δήλωση ενός βουλευτή ότι παραιτείται της ασυλίας του. Αν γίνει κάτι τέτοιο, η ποινική δίωξη θα κηρυχθεί απαράδεκτη.  
Άρα, επαναλαμβάνω, τέτοια δήλωση βουλευτή δεν προκαλεί κανένα απολύτως έννομο αποτέλεσμα. Εκτός αν πράγματι όπως στην περίπτωση του Σπίρτζη, η Βουλή-το κυβερνών κόμμα ουσιαστικά-τον παρέπεμπε τελικά ψηφίζοντας υπέρ της άρσης, στη Δικαιοσύνη χωρίς όμως να είναι υποχρεωμένη να το κάνει.Τότε όμως τι θα έκανε με τον Κ.Καραμανλή; Εξαίρεση; Δεν γίνονται αυτά. Για να προστατεύσει τον Κ.Καραμανλή αναγκαστικά δεν παραπέμπεται και ο προηγούμενος Υπουργός Μεταφορών. 
Πάντως ο κ.Σπίρτζης το έκανε. Ο κ.Καραμανλής όχι.  

Γ)Ποινική ευθύνη υπουργών. Άρθρο Σ86 
Είναι τελείως διαφορετικό ζήτημα η ποινική ευθύνη υπουργών από την βουλευτική ασυλία. Η μεγάλη διαφορά έγκειται στο γεγονός πως όταν πρόκειται για ποινική ευθύνη υπουργών, η Βουλή, δηλαδή το νομοθετικό σώμα ασκεί αρμοδιότητες της δικαστικής εξουσίας. 
 Όταν λοιπόν ένα συγκεκριμένο κόμμα διαθέτει την απόλυτη πλειοψηφία στην Βουλή, τις δικαστικές αρμοδιότητες τις ασκεί ουσιαστικά..αυτό. Το λέμε..Κυβέρνηση.  

Συμπερασματικά:
Σε ό,τι λοιπόν αφορά στο βουλευτικό ακαταδίωκτο (βουλευτική ασυλία), η Βουλή δίνει την άδειά της για να ασκηθεί δίωξη κατά του βουλευτή αλλά κατά τα λοιπά αναλαμβάνει η κοινή δικαιοσύνη. Εάν δοθεί από την Βουλή η άδεια δίωξης, τότε η ποινική δίωξη ασκείται κανονικά από τον εισαγγελέα πλημμελειοδικών (κι όχι από την Βουλή) κατά το άρθρο 27ΚΠΔ και η υπόθεση εκδικάζεται από τα κοινά ποινικά δικαστήρια, κι όχι από ειδικό δικαστήριο.  

Το άρθρο 86 του Συντάγματος εφαρμόζεται μόνο για τα ποινικά αδικήματα τα οποία σχετίζονται με την άσκηση των καθηκόντων του Υπουργού κι όχι για οποιοδήποτε ποινικό αδίκημα το οποίο τέλεσε ένας υπουργός. Αφορά σε ποινικά αδικήματα τα οποία διέπραξαν κατά την άσκηση των καθηκόντων τους και τα οποία σχετίζονται με τα υπουργικά καθήκοντα. Αν για παράδειγμα ένας υπουργός κακοποιεί την σύζυγό του, ή εμπλακεί σε τροχαίο εξυπαιτιότητάς του κλπ, τότε δεν τίθεται ζήτημα ενεργοποίησης των διατάξεων του άρθρου 86 του Συντάγματος διότι οι υποθέσεις αυτές δεν σχετίζεται με τα υπουργικά καθήκοντα. Στην περίπτωση αυτή, αν ο Υπουργός είναι και βουλευτής τότε απαιτείται η άρση της βουλευτικής του ασυλίας για να του ασκηθεί ποινική δίωξη (εκτός αν αφορά σε αυτόφωρο κακούργημα). Κατά τα λοιπά όμως, θα δικαστεί από τα κοινά ποινικά δικαστήρια και η κοινή δικαιοσύνη θα αναλάβει όλη την ποινική διαδικασία. 
  Σύμφωνα, λοιπόν, με το άρθρο 86 του Συντάγματος, το νόμο περί ευθύνης υπουργών. η Βουλή (δηλ. η Κυβέρνηση εν προκειμένω) ασκεί δικαστική εξουσία καθώς αυτή αφενός ασκεί την ποινική δίωξη (και όχι ο Εισαγγελέας) και αφετέρου διενεργεί προκαταρκτική εξέταση δηλ. κάνει διερεύνηση του εγκλήματος. Απαγορεύεται στην κοινή δικαιοσύνη να προβεί σε οποιαδήποτε διερεύνηση του υπουργικού αδικήματος. Επομένως, όταν ακούτε ή ελπίζετε ότι τάχα η δικαιοσύνη διερευνά τυχόν ποινικές ευθύνες του Καραμανλή για το έγκλημα των Τεμπών, να ξέρετε ότι δεν ισχύει.
Η διαδικασία του άρθρου 86 του Συντάγματος εφαρμόζεται ακόμα και για πρόσωπα τα οποία δεν είναι πλέον μέλη της Κυβέρνησης αλλά τέλεσαν ποινικό αδίκημα κατά την εκτέλεση των καθηκόντων τους όσο ήταν υπουργοί στο παρελθόν. Για παράδειγμα, εάν υποτεθεί ότι προκύπτουν ποινικές ευθύνες του Χρήστου Σπίρτζη για το έγκλημα των Τεμπών, θα εφαρμοστεί και για αυτόν η διαδικασία του άρθρου 86 του Συντάγματος ακόμα και εάν δεν έχει σήμερα την ιδιότητα του Υπουργού. Για την εφαρμογή του άρθρου 86 του Συντάγματος σε πρώην Υπουργό αρκεί να τέλεσε το αδίκημα όσο ήταν Υπουργός και φυσικά αυτό το αδίκημα να σχετίζεται με την άσκηση των υπουργικών καθηκόντων του. 
Εάν δε, ασκηθεί ποινική δίωξη από την Βουλή (δηλ. από την Κυβέρνηση) κατά υπουργού (νυν ή πρώην), η υπόθεση δεν εκδικάζεται από τα κοινά ποινικά δικαστήρια, όπως όλοι οι πολίτες, αλλά από Ειδικό Δικαστήριο ("υπουργοδικείο"). 
Συμπερασματικά:
Η δικαιοσύνη ΔΕΝ ερευνά τον Καραμανλή,ούτε είναι προαπαιτούμενο για να του ασκήσει δίωξη η Βουλή. 

Μετά από όλα αυτά και ενώ όλο και εντονότερα, τα στελέχη της ΝΔ θέτουν στον δημόσιο διάλογο επιχειρήματα όπως: 
"Αφήστε την δικαιοσύνη να κάνει την δουλειά της" ή
"Η δικαστική διερεύνηση είναι σε εξέλιξη και περιμένουμε τα αποτελέσματά της" ή 
"Πρέπει πρώτα να ολοκληρωθεί η έρευνα της δικαιοσύνης για να διαπιστωθεί αν υπάρχουν ποινικά αδικήματα του Καραμανλή" ή
"Δεν εμπιστεύεστε την δικαιοσύνη? Γιατί δεν περιμένετε να ολοκληρώσει την έρευνά της?" ή
"Μόνο η δικαιοσύνη είναι αρμόδια για ποινικές ευθύνες υπουργών" ή
"Πρέπει πρώτα να αναλάβει την διερεύνηση ανακριτής για να διαπιστωθούν ποινικές ευθύνες υπουργών. Μέχρι τότε τα χέρια μας είναι δεμένα",τίποτα από τα παραπάνω δεν ισχύει σε ό,τι αφορά τυχόν ποινικές ευθύνες μελών της κυβέρνησης, δηλαδή για Καραμανλή αλλά και Σπίρτζη. Όποτε τα ακούτε αυτά, να ξέρετε ότι ΣΑΣ ΛΕΝΕ ΨΕΜΑΤΑ.
 Ειδικότερα, 
1)Απαγορεύεται στην δικαιοσύνη να κάνει οποιαδήποτε έρευνα για υπουργικό αδίκημα άρα απαγορεύεται να ερευνήσει τυχόν ποινικές ευθύνες του Καραμανλή.
Η υπόθεση για τα τυχόν ποινικά αδικήματα του Καραμανλή δεν είναι σε φάση αναμονής ολοκλήρωσης της δικαστικής έρευνας, όπως παρουσιάζουν τα στελέχη της ΝΔ, διότι ο ανακριτής διερευνά ποινικά αδικήματα κάθε άλλου προσώπου εκτός του Καραμανλή. Η διερεύνηση, προκαταρκτική εξέταση, προανάκριση, ανάκριση, ή δίωξη, για τυχόν ευθύνες υπουργών από τον ανακριτή ή άλλον δικαστικό λειτουργό, για ποινικά αδικήματα μελών της κυβέρνησης (πρώην ή νυν) τα οποία αδικήματα τέλεσαν κατά την άσκηση των υπουργικών καθηκόντων τους ΔΕΝ επιτρέπεται βάσει του Σ86.
Και το κυριότερο:
2)Δεν είναι προαπαιτούμενο να έχει προηγηθεί κάποια δικαστική διερεύνηση των ποινικών ευθυνών Καραμανλή για να του ασκηθεί ποινική δίωξη από την Βουλή. Για την ακρίβεια, μόνο η επιτροπή προκαταρκτικής εξέτασης της Βουλής μπορεί να διενεργήσει την έρευνα για ποινικές ευθύνες Καραμανλή και λοιπών και κανείς άλλος από την δικαιοσύνη.
Ήταν στο χέρι της Κυβέρνησης Μητσοτάκη, η οποία διαθέτει την πλειοψηφία στην Βουλή, να ξεκινήσει την διαδικασία ποινικής διερεύνησης του Καραμανλή χωρίς να χρειάζεται οποιοδήποτε προαπαιτούμενο. ΜΟΝΟΝ η βούληση χρειαζόταν. 

Εάν στα πλαίσια άλλων ποινικών ερευνών για άλλα πρόσωπα, προκύψουν στοιχεία για ποινικό αδίκημα υπουργού (το οποίο σχετίζεται με τα καθήκοντά του), αυτά τα στοιχεία διαβιβάζονται αμελλητί στη Βουλή από αυτόν που ενεργεί την προανάκριση, ανάκριση, ή εξέταση, χωρίς να του επιτρέπεται καμία αξιολόγηση (άρθρο 4 παρ. 4 Ν. 3126/2003).Οι αποφάσεις λαμβάνονται με πλειοψηφία 151 ψήφων που η Κυβέρνηση ήδη διαθέτει.
Εντοπισμός τυχόν ποινικών ευθυνών του Καραμανλή-Σπίρτζη από την δικαιοσύνη, θα γίνει μόνο κατά τύχη, δηλαδή, όχι επειδή η δικαιοσύνη διεξάγει ενδελεχή έρευνα ειδικά για αυτόν, αλλά επ' ευκαιρία της διερεύνησης ποινικών αδικημάτων άλλων προσώπων τα οποία δεν έχουν την ιδιότητα του υπουργού. 
Επομένως, είναι ανακριβής ο ισχυρισμός ότι "η δικαιοσύνη ερευνά την υπόθεση και αν προκύψουν στοιχεία κατά του Κ. Αχ. Καραμανλή τότε η Νέα Δημοκρατία θα κινήσει τις διαδικασίες του Σ86" διότι, όπως διατυπώνεται από βουλευτές της ΝΔ στα ΜΜΕ, αφήνεται να εννοηθεί ότι δήθεν η δικαιοσύνη διενεργεί έρευνα και για τον Καραμανλή. Ο λαός λέει όποιος δε θέλει να ζυμώσει, δέκα μέρες κοσκινίζει. 
(Από την στιγμή που απαιτούνται 151 ψήφοι για να συγκροτηθεί επιτροπή προκαταρκτικής εξέτασης, προανάκρισης, ουσιαστικά η Κυβέρνηση διερευνά τον Καραμανλή, αν θέλει).
ΕΝΑ ΘΕΑΤΡΟ ΣΚΙΩΝ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ, ΘΕΑΤΕΣ.
 Η Κυβέρνηση ΚΑΙ υποστηρίζει εκ των προτέρων και μέχρι στιγμής, ότι ο Καραμανλής δεν έχει καμία ευθύνη, ΚΑΙ όπως θυμάστε συγκρότησε την εξεταστική επιτροπή για την διερεύνηση. Ούτως ή άλλως και εκεί είχε την πλειοψηφία. Κατόπιν, σε 3 μήνες έκλεισε άρον άρον τις εργασίες της και συνέταξε πόρισμα ότι ο Κ.Καραμανλής δεν έχει καμία ευθύνη και με απόφαση της Βουλής (στην οποία η Κυβέρνηση έχει την πλειοψηφία) καταψήφισε την άσκηση δίωξης. (Αυτό έγινε χωρίς να απαιτείται προηγούμενη "έρευνα / παρέμβαση" ή οτιδήποτε άλλο από τη δικαιοσύνη).
"Σήμερα.."
ΑΝ "ΔΩΣΕΙ" ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΟΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΕΜΠ, ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΤΟ ΓΟΗΤΡΟ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΚΡΗΜΝΙΣΗ, ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΗΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΩΣ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΑΠΟ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΚΑΤΑΚΡΑΥΓΗ ΠΟΥ ΟΛΟΕΝΑ ΕΝΤΕΙΝΕΤΑΙ.
 ΘΑ ΣΥΜΠΑΡΑΣΥΡΕΙ ΓΙΑ ΛΟΓΟΥΣ ΓΟΗΤΡΟΥ..ΚΑΙ ΣΠΙΡΤΖΗ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ (ΓΙΑΤΙ..ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΜΟΝΟΙ ΠΟΥ ΦΤΑΙΜΕ). ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ ΩΣ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ ΤΗΝ 717 ΚΑΙ ΧΡ.ΣΤΑΪΚΟΥΡΑΣ ΩΣ ΔΗΛΩΝ ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΗΣ, ΘΑ ΒΡΕΘΟΥΝ ΣΤΗ ΔΙΝΗ, ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΕΝΟΣ ΑΝΔΡΟΣ.
ΕΧΩ ΤΗΝ ΑΙΣΘΗΣΗ ΠΩΣ ΗΔΗ Η ΑΠΟΚΑΘΗΛΩΣΗ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥΣ ΤΟΥ ΣΚΑΪ. ΤΟ ΠΟΥΛΟΒΕΡ ΑΡΧΙΖΕΙ ΝΑ ΞΗΛΩΝΕΤΑΙ.
ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΠΑΙΓΝΙΔΙΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΜΕ ΝΟΜΟΥΣ ΦΤΙΑΓΜΕΝΟΥΣ ΣΤΑ ΜΕΤΡΑ ΤΟΥΣ! 

 ΓΙΑ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΠΡΙΝ ΕΝΑ ΧΡΟΝΟ, ΘΕΩΡΗΣΑ ΠΩΣ ΧΡΕΙΑΖΟΜΑΣΤΑΝ ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ ΚΑΙ ΕΝΑ ΝΕΟ ΨΗΦΙΣΜΑ, ΜΕ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΠΕΡΙ ΕΥΘΥΝΗΣ ΥΠΟΥΡΓΩΝ. ΓΙΑ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΚΑΤΙ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ Σ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΟΠΟ.. ΔΥΣΚΟΛΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΣΙΓΟΥΡΑ. 221.ΟΟΟ  ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ ΧΩΡΙΣ ΣΤΗΡΙΞΗ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑ ΜΜΕ. ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΜΕ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΛΟΓΟ ΥΠΑΡΞΗΣ ΠΟΥ ΔΥΣΚΟΛΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΚΑΤΑΝΟΗΤΟΣ. Η ΠΑΡΟΥΣΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ Σ'ΑΥΤΟ ΑΠΟΣΚΟΠΕΙ.
(ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΓΡΑΦΤΗΚΕ ΣΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΠΟΥ ΔΙΑΝΥΣΑΜΕ).