Bu dünya biz insanların var edebileceğimiz ama nedense bir türlü doğruyu tutturamadigimiz, hep çatlakları olan sistemlerin elimize kaldığı bir yer maalesef... Adalet sistemindeki çocuklara baktığımız zaman onarmamız gereken çok çatlak olduğu aşikar, mutlaka bir yerden başlamamız gerektiği de çok acildir. Çocuğun yararına düzenlemelere adım atmalıyız. Dışarıyla iletişimlerinden başlamak önemli olacaktır. En çok ihtiyaçları olan şey paylaşımken, ailesine, arkadaşına, bir şeyler paylaşmak istediği her hangi birine ulaşması ücretsiz olmalıdır. Değişim beklerken bu değişimin önüne engeller koyamayız. İzole etme, yalnızlaştırma çok kötü bir uygulamadır. Çocukların sosyal hayatla bağlarını koparmamalıyız. Etkileşimlerini arttıracak düzenlemeler yapmalıyız. Çocuk Cezaevleri kapatılıncaya kadar elimizden gelen düzenlemeleri yapmalıyız. Meltem Kaya ( çocuk hapishanelerinde çalışmalar yapan bir gönüllü)