เกษตรกรโคนมไทยกำลัง...ร้องไห้ และไม่มีใครได้ยิน
......ราคารับซื้อน้ำนมดิบของเกษตรกรไทยไม่ได้มีการปรับให้สอดคล้องกับต้นทุนที่สูงขึ้นต่อเนื่อง มากกว่า 8 ปีแล้ว และขณะนี้มีเกษตรกรจำนวนมากไม่สามารถแบกรับภาระต้นทุนที่สูงขึ้นได้รวมไปถึงสถานการณ์โรคระบาดโควิด 19 ส่งผลให้การบริโภคนมลดลง โรคระบาดลัมปีสกินที่สร้างความเสียหายต่อสุขภาพโคนมในฟาร์ม ราคาน้ำมันเชื้อเพลิงที่ปรับตัวสูงขึ้น ทำให้ค่าขนส่งน้ำนมดิบและการขนส่งอาหารสัตว์ปรับตัวสูงขึ้น ภาวะสงครามที่ทำให้ราคาวัตถุดิบอาหารสัตว์ปรับตัวสูงขึ้นมากกว่า 30% อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ทำให้เกษตรกรหลายฟาร์ม ต้องพ่ายแพ้กับอาชีพที่ตัวเองรัก บางคนกู้หนี้ยืมสินมา หวังให้อาชีพนี้เลี้ยงดูปากท้อง แต่สถานการณ์รุนแรงจนต้องเลิกเลี้ยง/ขายกิจการ ไปในที่สุด เราจึงได้เรียกร้องแนวทางแก้ไขปัญหาอย่างยั่งยืน ดังนี้

1. ขอให้รัฐบาลช่วยเหลือโดยการเพิ่มราคารับซื้อน้ำนมดิบ มีการปรับราคากลางรับซื้อน้ำนมดิบครั้งสุดท้ายเมื่อ 8 ปีที่แล้ว วันนี้อยากให้ทบทวนใหม่ ปรับราคากลางรับซื้อ ให้สอดคล้องกับภาวะที่เกษตรกรต้องเผชิญอยู่

2. ขอให้รัฐบาลช่วยเหลือโดยการออกมาตรการควบคุมราคาวัตถุดิบอาหารสัตว์ และต้นทุนปัจจัยการผลิตอื่นๆ  วัตถุดิบอาหารสัตว์ที่รัฐต้องมีการควบคุมดูแล การนำเข้า การสำรองอาหารสัตว์ ต้องไม่ให้ผูกขาดโดยผู้ค้ารายใดรายหนึ่ง กระตุ้นหน่วยงานราชการที่ควรมีบทบาทหน้าที่เพื่อเกษตรกรอย่างจริงจัง ลุกขึ้นมาทำงานอย่างจริงจังได้เสียที

3. ขอให้รัฐบาลจัดสรรสินเชื่อดอกเบี้ยต่ำ สำหรับเกษตรกรผู้เลี้ยงโคนม เพื่อเสริมสภาพคล่อง เป็นเงินทุนหมุนเวียนในฟาร์มและปรับปรุงฟาร์มให้เป็นสมาร์ทฟาร์มและได้รับมาตรฐาน GAP และเพื่อให้เกษตรกรรายย่อยเข้าถึงแหล่งเงินทุนได้จริง ควรต้องมีการกับกับดูแล อย่างชัดเจน

ทั้งนี้ พวกเราไม่อยากแสดงออกเพื่อเรียกร้องในแบบที่ผ่านมาๆมา ไม่ว่าจะเป็นการปิดถนน การเทน้ำนมทิ้ง เพื่อกดดันรัฐบาล แต่อยากให้ความเห็นและการลงชื่อของทุกคนเป็นเสียงเรียกร้องที่ทรงพลัง และดังพอไปถึงผู้ที่เกี่ยวข้องในการพิจารณาปรับขึ้นราคารับซื้อน้ำนมดิบให้มีความสอดคล้องกับต้นทุนที่แบกรับจริงๆ และพลังของพวกเราจะช่วยทำให้เกษตรกรผู้เลี้ยงโคนมประกอบอาชีพต่อไปได้ มีพลังกาย พลังใจ ที่จะผลิตน้ำนมดีๆเพื่อคนไทยทุกๆคน