

โรงพยาบาลที่ไม่ทำแท้งต้องส่งต่อ อย่านิ่งเฉย
ประเด็นรณรงค์
การทำแท้ง เป็นการรักษาทางการแพทย์แบบหนึ่ง ซึ่งไม่ต่างจากการรักษาโรคทั่วไป ที่ต้องเสียเวลา เจ็บตัว และทั่วไปแล้วก็ต้องใช้เงิน แต่มากไปกว่านั้น สังคมยังไม่ยอมรับว่าการทำแท้งเป็นการักษา ซ้ำยังตีตราว่าเป็นสิ่งเลวร้ายมากอีก
จริง ๆ แล้วไม่มีใครสักคนที่อยากเสี่ยงต่อการเจ็บตัว เสี่ยงต่ออันตราย (ทางการแพทย์ไม่มีการรักษาใดที่มีผลสมบูรณ์ 100% ) และเสี่ยงต่อการถูกประณามหยามเหยียด
ไม่มีใครตั้งใจท้อง เพื่อไปการทำแท้งหรอกนะ
ประเทศไทยเพิ่งแก้กฎหมายทำแท้งเมื่อต้นปีที่ผ่านมา จากเป็นเรื่องผิดกฎหมายยกเว้นให้ทำได้ถ้าถูกข่มขืน หรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพ ให้ทำได้ภายใน 12 สัปดาห์ ไม่ผิดกฎหมาย ทั้งผู้ให้บริการ และ ผู้รับบริการ
กรณีอายุครรภ์มากกว่า 12 สัปดาห์ ก็ยังให้รับบริการได้ ถ้าการตั้งครรภ์นั้นมีผลต่อสุขภาพกาย จิตของคนที่ตั้งครรภ์, ตัวอ่อนในครรภ์พิการ ในกรณีถูกข่มขืน ก็ให้บอกกับแพทย์ที่รักษาเท่านั้น ไม่ต้องแจ้งความเหมือนเมื่อก่อน
ในอายุครรภ์ต่ำกว่า 20 สัปดาห์ เพียงบอกความประสงค์ ผ่านการให้คำปรึกษา แพทย์สามารถลงนามและบริการได้ทันที
ฟังดูก็น่าจะดีขึ้นใช่ไหม แต่....
ในบรรดาโรงพยาบาลของรัฐทั่วประเทศ 1,000 กว่าแห่งนี่ มีแค่ 75 แห่ง และมีหมอแค่ 163 คนเท่านั้นที่ให้บริการทำแท้งปลอดภัยใน 44 จังหวัด ยิ่งถ้าเป็นอายุครรภ์มากกว่า 12 สัปดาห์ ยิ่งเหลือแค่ 26 โรงพยาบาล ใน 17 จังหวัดเท่านั้น (ทั้งหมดนี้คือนับรวมโรงพยาบาลเอกชนแล้วนะ)
ลองสมมุติดูว่าคุณท้องไม่พร้อมและอยากปรึกษาหมอสักคน คุณรู้ว่ากฎหมายอนุญาตแล้ว เลยไปขอรับบริการที่โรงพยาบาลที่รักษาคุณมาตั้งแต่อ้อนแต่ออก หรือ ทำคลอดลูกคนที่แล้วให้คุณ บอกว่าคุณท้องไม่พร้อม ไม่ต้องการท้องต่อแล้ว เจ้าหน้าที่กลับพูดเรียบๆ ว่า “ที่นี่ไม่ทำ ถ้าจะทำไปทำที่อื่น” “ที่นี่รักษาชีวิต ไม่ได้ฆ่าชีวิต” คุณได้แต่ใคร่ครวญในใจว่าแล้วคุณไม่ใช่ชีวิตที่ต้องรักษาไว้หรือ และกลับบ้านไปด้วยใจบอบช้ำ ไม่มีทางออกสำหรับคุณ
ในขณะที่กฎหมายเปลี่ยน แต่บริการทำแท้งปลอดภัยยังมีอยู่จำกัด พวกเราจึงอยากขอเสียงเพิ่มเพื่อเรียกร้องให้
1) กรมอนามัยต้องดำเนินการให้ทุกโรงพยาบาลที่ยังไม่พร้อมทำแท้งในขณะนี้ ต้องรับตัวคนไข้ และส่งต่อให้โรงพยาบาลอื่นที่พร้อมให้บริการในทุกกรณี ไม่มีข้อยกเว้น ไม่มีข้อแม้
ทางเดียวที่จะช่วยคนที่ประสบปัญหาให้สามารถเข้าถึงบริการได้ สถานบริการสาธารณสุขทุกแห่งจะต้องส่งต่อผู้รับบริการ ไปยังคลินิก หรือ โรงพยาบาลที่ให้บริการยุติการตั้งครรภ์ปลอดภัยที่อยู่ใกล้ที่สุด ให้พวกเขาได้รับบริการอย่างทันท่วงที เช่นเดียวกับการส่งต่อคนไข้ในกรณีที่โรคมีความซับซ้อนเกินความสามารถของสถานพยาบาลแห่งนั้น ๆ
และ 2) แม้ว่าหมอที่ไม่ให้บริการจะไม่มีความผิด แต่ตามมาตรฐานวิชาชีพแล้ว กรณีที่พ้นความสามารถที่ตนจะดูแลได้ หมอก็ต้องส่งต่อคนไข้ - ไม่ใช่ปฎิเสธจนทำให้ผู้หญิงเสี่ยงอันตรายมากขึ้น มีอายุครรภ์มากขึ้นโดยไม่จำเป็น
จรรยาบรรณของแพทย์ ควรมีไว้เพื่อรักษา “ชีวิต” ของผู้ป่วย ผู้ที่จำเป็น และต้องการได้รับการรักษา ซึ่งกำลังยืนอยู่ตรงหน้า ไม่ใช่ยึดเอาความคิดความเชื่อทัศนคติของตัวเองเป็นหลัก โดยไม่สนใจข้อเท็จจริงทางการแพทย์ ไม่สนใจกฎหมาย ไม่สนใจหลักสิทธิมนุษยชนที่ชี้ชัดว่า คนที่มีชีวิตอยู่มีสิทธิมากกว่าตัวอ่อนในครรภ์ที่ยังไม่สามารถอยู่รอดได้ด้วยตัวเอง
กฎหมายใหม่อาจไม่มีผลอะไรเลย ถ้าสถานการณ์ทุกอย่างยังเป็นเหมือนเดิม

ปิดแคมเปญรณรงค์
ประเด็นรณรงค์
การทำแท้ง เป็นการรักษาทางการแพทย์แบบหนึ่ง ซึ่งไม่ต่างจากการรักษาโรคทั่วไป ที่ต้องเสียเวลา เจ็บตัว และทั่วไปแล้วก็ต้องใช้เงิน แต่มากไปกว่านั้น สังคมยังไม่ยอมรับว่าการทำแท้งเป็นการักษา ซ้ำยังตีตราว่าเป็นสิ่งเลวร้ายมากอีก
จริง ๆ แล้วไม่มีใครสักคนที่อยากเสี่ยงต่อการเจ็บตัว เสี่ยงต่ออันตราย (ทางการแพทย์ไม่มีการรักษาใดที่มีผลสมบูรณ์ 100% ) และเสี่ยงต่อการถูกประณามหยามเหยียด
ไม่มีใครตั้งใจท้อง เพื่อไปการทำแท้งหรอกนะ
ประเทศไทยเพิ่งแก้กฎหมายทำแท้งเมื่อต้นปีที่ผ่านมา จากเป็นเรื่องผิดกฎหมายยกเว้นให้ทำได้ถ้าถูกข่มขืน หรือเป็นอันตรายต่อสุขภาพ ให้ทำได้ภายใน 12 สัปดาห์ ไม่ผิดกฎหมาย ทั้งผู้ให้บริการ และ ผู้รับบริการ
กรณีอายุครรภ์มากกว่า 12 สัปดาห์ ก็ยังให้รับบริการได้ ถ้าการตั้งครรภ์นั้นมีผลต่อสุขภาพกาย จิตของคนที่ตั้งครรภ์, ตัวอ่อนในครรภ์พิการ ในกรณีถูกข่มขืน ก็ให้บอกกับแพทย์ที่รักษาเท่านั้น ไม่ต้องแจ้งความเหมือนเมื่อก่อน
ในอายุครรภ์ต่ำกว่า 20 สัปดาห์ เพียงบอกความประสงค์ ผ่านการให้คำปรึกษา แพทย์สามารถลงนามและบริการได้ทันที
ฟังดูก็น่าจะดีขึ้นใช่ไหม แต่....
ในบรรดาโรงพยาบาลของรัฐทั่วประเทศ 1,000 กว่าแห่งนี่ มีแค่ 75 แห่ง และมีหมอแค่ 163 คนเท่านั้นที่ให้บริการทำแท้งปลอดภัยใน 44 จังหวัด ยิ่งถ้าเป็นอายุครรภ์มากกว่า 12 สัปดาห์ ยิ่งเหลือแค่ 26 โรงพยาบาล ใน 17 จังหวัดเท่านั้น (ทั้งหมดนี้คือนับรวมโรงพยาบาลเอกชนแล้วนะ)
ลองสมมุติดูว่าคุณท้องไม่พร้อมและอยากปรึกษาหมอสักคน คุณรู้ว่ากฎหมายอนุญาตแล้ว เลยไปขอรับบริการที่โรงพยาบาลที่รักษาคุณมาตั้งแต่อ้อนแต่ออก หรือ ทำคลอดลูกคนที่แล้วให้คุณ บอกว่าคุณท้องไม่พร้อม ไม่ต้องการท้องต่อแล้ว เจ้าหน้าที่กลับพูดเรียบๆ ว่า “ที่นี่ไม่ทำ ถ้าจะทำไปทำที่อื่น” “ที่นี่รักษาชีวิต ไม่ได้ฆ่าชีวิต” คุณได้แต่ใคร่ครวญในใจว่าแล้วคุณไม่ใช่ชีวิตที่ต้องรักษาไว้หรือ และกลับบ้านไปด้วยใจบอบช้ำ ไม่มีทางออกสำหรับคุณ
ในขณะที่กฎหมายเปลี่ยน แต่บริการทำแท้งปลอดภัยยังมีอยู่จำกัด พวกเราจึงอยากขอเสียงเพิ่มเพื่อเรียกร้องให้
1) กรมอนามัยต้องดำเนินการให้ทุกโรงพยาบาลที่ยังไม่พร้อมทำแท้งในขณะนี้ ต้องรับตัวคนไข้ และส่งต่อให้โรงพยาบาลอื่นที่พร้อมให้บริการในทุกกรณี ไม่มีข้อยกเว้น ไม่มีข้อแม้
ทางเดียวที่จะช่วยคนที่ประสบปัญหาให้สามารถเข้าถึงบริการได้ สถานบริการสาธารณสุขทุกแห่งจะต้องส่งต่อผู้รับบริการ ไปยังคลินิก หรือ โรงพยาบาลที่ให้บริการยุติการตั้งครรภ์ปลอดภัยที่อยู่ใกล้ที่สุด ให้พวกเขาได้รับบริการอย่างทันท่วงที เช่นเดียวกับการส่งต่อคนไข้ในกรณีที่โรคมีความซับซ้อนเกินความสามารถของสถานพยาบาลแห่งนั้น ๆ
และ 2) แม้ว่าหมอที่ไม่ให้บริการจะไม่มีความผิด แต่ตามมาตรฐานวิชาชีพแล้ว กรณีที่พ้นความสามารถที่ตนจะดูแลได้ หมอก็ต้องส่งต่อคนไข้ - ไม่ใช่ปฎิเสธจนทำให้ผู้หญิงเสี่ยงอันตรายมากขึ้น มีอายุครรภ์มากขึ้นโดยไม่จำเป็น
จรรยาบรรณของแพทย์ ควรมีไว้เพื่อรักษา “ชีวิต” ของผู้ป่วย ผู้ที่จำเป็น และต้องการได้รับการรักษา ซึ่งกำลังยืนอยู่ตรงหน้า ไม่ใช่ยึดเอาความคิดความเชื่อทัศนคติของตัวเองเป็นหลัก โดยไม่สนใจข้อเท็จจริงทางการแพทย์ ไม่สนใจกฎหมาย ไม่สนใจหลักสิทธิมนุษยชนที่ชี้ชัดว่า คนที่มีชีวิตอยู่มีสิทธิมากกว่าตัวอ่อนในครรภ์ที่ยังไม่สามารถอยู่รอดได้ด้วยตัวเอง
กฎหมายใหม่อาจไม่มีผลอะไรเลย ถ้าสถานการณ์ทุกอย่างยังเป็นเหมือนเดิม

ผู้มีอำนาจตัดสินใจ
อัปเดตเกี่ยวแคมเปญรณรงค์
แชร์แคมเปญรณรงค์นี้
สร้างแคมเปญรณรงค์ใน 21 กันยายน ค.ศ. 2021 แล้ว