จากเหตุการณ์ที่มีนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่2โรงเรียนศึกษานารีตั้งคำถามเกี่ยวกับกฎระเบียบทรงผมในชั้นเรียนออนไลน์ ในเวลาต่อมาคณะบุคคลากรผู้มีอำนาจลงโทษนักเรียนรายนั้นด้วยการให้บำเพ็ญประโยชน์60ชั่วโมง ตัดคะแนนความประพฤติ60คะแนน และจะตัดสิทธิเรียนต่อชั้นม.ปลายในโรงเรียนศึกษานารีหากไม่ทำตาม เพียงเพราะตั้งคำถามเรื่องสิทธิในร่างกายอันเป็นของเราทุกคนแต่กลับถูกลงโทษอย่างไม่เป็นธรรม ทำให้เราต้องมาย้อนดูถึงกฎระเบียบที่บังคับใช้

โรงเรียนศึกษานารีเป็นโรงเรียนสตรีล้วนย่านฝั่งธน มีกฎระเบียบในเรื่องทรงผมที่ปฏิบัติตามกันมาอย่างยาวนาน คือ นักเรียนม.ต้นให้ถักเปียคู่ นักเรียนม.ปลายต้องถักเปียเดี่ยว ผมต้องยาวไม่เกินสะบักหลัง หากตัดสั้นต้องไม่เกินติ่งหู อันปัจจุบันก็ยังคงทำสืบต่อกันมาอ้างเหตุผลในเรื่องของระเบียบวินัยและประเพณี

ซึ่งกฎระเบียบชุดนี้ได้ขัดแย้งกับกฎกระทรวงศึกษาธิการอันเป็นกฎใหญ่ทั้งหมดสองข้อ คือข้อที่4(2) และ ข้อที่7

ข้อ 4 นักเรียนต้องปฏิบัติตนเกี่ยวกับการไว้ทรงผม ดังนี้

(2) นักเรียนหญิงจะไว้ผมสั้นหรือผมยาวก็ได้ กรณีไว้ผมยาวให้เป็นไปตามความเหมาะสมและรวบให้เรียบร้อย

ข้อ 7 ภายใต้บังคับข้อ 4 ให้สถานศึกษาโดยความเห็นชอบของคณะกรรมการสถานศึกษาหรือคณะกรรมการบริหารโรงเรียนวางระเบียบเกี่ยวกับการไว้ทรงผมของนักเรียนที่มีความเฉพาะเจาะจงได้เท่าที่ไม่ขัดหรือแย้งกับระเบียบนี้

การดำเนินการตามวรรคหนึ่งให้ยึดถือหลักความเหมาะสมในการพัฒนาบุคลิกภาพที่ดีของนักเรียน และการมีส่วนร่วมของนักเรียน สถานศึกษา ผู้ปกครอง และชุมชนท้องถิ่น

โรงเรียนมีการออกกฎบังคับตายตัวให้ถักเปียเท่านั้น นักเรียนและผู้ปกครองโรงเรียนศึกษานารีไม่เคยได้มีส่วนร่วมกับกฎฉบับนี้เลย จึงขัดกับกฎกระทรวงอย่างเห็นได้ขัด

ซึ่งเราเห็นว่าเป็นการละเมิดสิทธิมนุษย์ชน เส้นผมอันเป็นส่วนหนึ่งของร่างกายเรา แต่เรากลับไม่สามารถเป็นเจ้าของมันได้ ถูกกฎระเบียบนี้บังคับให้ทำทรงผมตามที่โรงเรียนต้องการ นักเรียนควรจะได้สิทธิในร่างกายของตนเองที่จะสามารถทำทรงผมได้อิสระตามต้องการ เพราะทรงผมของเราไม่ได้สร้างความเดือดร้อนให้แก่ผู้อื่น หากแต่โรงเรียนยึดเอาสิทธินี้ของเราไป

ร่วมลงชื่อสนับสนุนการเคารพสิทธิในร่างกายของทุกคนร่วมกับเราเพื่อนำไปสู่ความเปลี่ยนแปลง