ปัจจุบันโลกเข้าสู่ยุคดิจิทัลแล้ว ข้อมูลข่าวสารทั้งหลายในโลกกำลังได้รับการแปลงสภาพให้เป็นข้อมูลดิจิทัล ข้อเท็จจริงปรากฏว่า ในบรรดาข้อมูลดิจิทัลทั้งหมดในโลกนี้ มีข้อมูลจากเอกสารตัวหนังสือประมาณร้อยละแปดสิบ และเป็นข้อมูลจากสื่อโสตทัศน์ ได้แก่ภาพเคลื่อนไหวและเสียงประมาณร้อยละยี่สิบ  แต่ร้อยละแปดสิบของผู้คนในโลกที่ใช้ข้อมูลดิจิทัล ได้ใช้ข้อมูลที่เป็นสื่อโสตทัศน์ ในขณะที่ร้อยละยี่สิบเท่านั้นที่ใช้ข้อมูลดิจิทัลที่แปลงจากเอกสาร นี้แสดงว่า ยุคดิจิทัลนี้ สื่อโสตทัศน์สำคัญเพียงไร

จากการที่สถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษาทั้งหลายมีหน้าที่สำคัญอย่างหนึ่ง คือการผลิตงานวิจัย งานวิชาการ ตลอดจนองค์ความรู้ด้านต่างๆ ทำให้นักวิชาการและนักวิจัยของสถาบันต่าง ๆ ได้ลงพื้นที่ทั่วประเทศเพื่อการเก็บข้อมูล โดยเฉพาะการเก็บข้อมูลด้วยสื่อโสตทัศน์ ได้แก่ การถ่ายภาพ การบันทึกเสียง การถ่ายภาพยนตร์ การบันทึกวีดิทัศน์ ซึ่งสื่อโสตทัศน์เหล่านี้นักวิจัยได้ใช้เป็นข้อมูลในการศึกษา อ้างอิง เพื่อประกอบการเขียนรายงานผลการวิจัยและรายงานทางวิชาการ แต่หลังจากนั้นสื่อโสตทัศน์เหล่านี้มักไม่ได้รับการดูแลเก็บรักษาโดยมีวัตถุประสงค์ที่แน่ชัด แต่จะถูกเก็บไว้เฉย ๆ ซึ่งเมื่อเวลาผ่านไปก็มักเกิดการเสื่อมสภาพ ชำรุดทรุดโทรม และที่สุดมักจะจำหน่ายในฐานะวัสดุชำรุดหรือถูกกำจัดทิ้งในฐานะเศษขยะ โดยไม่มีใครเคยตระหนักว่า ที่แท้สื่อโสตทัศน์เหล่านี้มีคุณค่ามหาศาลในฐานะเอกสารหลักฐานทางประวัติศาสตร์ ทางสังคมศาสตร์ ทางวิทยาศาสตร์ ทางความทรงจำของบุคคลและสังคมหรือแม้ชาติและมนุษยชาติ และบางทีสื่อโสตทัศน์เหล่านี้ อาจบันทึกสิ่งของเรื่องราวหรือเหตุการณ์ที่เป็นเอก มีโอกาสครั้งเดียว หรือไม่อาจเกิดขึ้นได้อีก  การถูกทำลายไปจึงนับเป็นความสูญเสียอย่างยิ่ง โดยเฉพาะในปัจจุบันนี้ สื่อโสตทัศน์เกือบทั้งหมดอยู่ในรูปแบบของเทคโนโลยีดิจิทัล ซึ่งนับว่ายิ่งอยู่ในความเสี่ยงที่จะสูญหายได้ง่ายดายตลอดเวลา หากไม่มีนโยบายและความคิดที่จะอนุรักษ์สื่อเหล่านี้แต่ต้น

เนื่องในโอกาสที่องค์การยูเนสโกกำหนดให้วันที่ 27 ตุลาคม ของทุกปี เป็นวันมรดกโสตทัศน์โลก เครือข่ายผู้ทำงานด้านการอนุรักษ์สื่อโสตทัศน์แห่งประเทศไทย ผู้จัดงานวันมรดกโสตทัศน์โลก ครั้งที่ 10 ของประเทศไทย   จึงขอวิงวอนเรียกร้องให้สถาบันการศึกษาระดับอุดมศึกษาทั้งหลาย ได้ตระหนักถึงความสำคัญของสื่อโสตทัศน์ที่ได้รับการผลิตขึ้นเพื่อใช้ในการศึกษาวิจัย ว่ามีคุณค่าและสำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่างานวิจัยเอง ตลอดจนแม้กระทั่งสื่อโสตทัศน์อื่น ๆ ที่สถาบันการศึกษาจัดหาไว้หรือผลิตขึ้นใช้ในปัจจุบัน ก็ล้วนสมควรได้รับการพิจารณาให้มีการดูแลเพื่อนำไปสู่การอนุรักษ์ให้เป็นมรดกโสตทัศน์ของชาติตามความเหมาะสมต่อไป