กราบถึง​ทุกท่านด้วยหัวใจ​ ทะเลไทยกำลังต้องการเสียงของท่าน

ผมทำงานกับชาวประมงขนาดเล็ก​เพื่อฟื้นฟู​ทะเลไทย​ ต่อเนื่องมายาวนาน 30 ปี​​ เราได้เห็นทะเลไทยเปลี่ยนแปลง​ตามคลื่นลมยุคสมัย เราเห็นลูกทะเลรายเล็กรายน้อย​อดทนสู้ลงทะเล​ ตาแดงผิวดำ​กร้าน​ เพื่อหาปลาทีละตัวๆ​ มาแลกรายได้​รายวัน​ แม้ไม่ร่ำรวยนักแต่พออยู่ได้​ 

เมื่ออยู่ใกล้ทะเล สิ่งที่เราเห็นหน้าบ้านคือวิกฤตอาหารทะเลที่นับวันจะรุนแรงขึ้น สะท้อนจากการที่ปริมาณอาหารทะเลไทยที่ลดลงเรื่อยๆ ชาวประมงและคนอนุรักษ์บางส่วนจึงได้แต่ก้มหน้าก้มตา​ทำงานฟื้นฟูสัตว์น้ำ​ ฟื้นฟูลูกปลาไปเรื่อยๆ ปลายปีที่ผ่านมา เรารณรงค์ทั้งกับผู้บริโภคและห้างสรรพสินค้า แต่ภาครัฐซึ่งมีส่วนสำคัญในการควบคุมดูแลกลับยังไม่มีมาตรการในการควบคุมและกำหนดขนาดของพันธุ์สัตว์น้ำทะเลอย่างจริงจังเสียที 

บอกตามตรงว่าผมรู้สึกเจ็บปวดที่ต้องเห็น​เพื่อนพี่น้องผู้ชื่นชอบอาหารทะเลต้องควักกระเป๋าจ่ายเงินนับพันบาทเพื่อ​ซื้อปูม้านึ่งแค่สิบตัว​ให้ครอบครัวได้ทาน จะกินอาหารทะเลสดทุกสัปดาห์ก็ยังคิดหนัก ครอบครัวรายได้ปานกลางขึ้นไปมีโอกาสได้กินอาหารทะเล​ที่ราคาสูงระยับ​ได้แค่บางมื้อ บางเดือน ใครจะจัดงานเลี้ยงงานปาร์ตี้​ซีฟู้ดส์​คุณภาพดีๆ ก็ต้องควักทุนมากกว่า​ปาร์ตี้ไก่ทอดหลายร้อยเท่า​​ เด็กไทยไม่มีโอกาสได้กิน​ #ปลาโรงเรียน​ เหมือน #นมโรงเรียน ​เพราะมันแพงเกินไป

แต่อีกมุมนึง ผมและเหล่าพี่น้องชาวประมงพื้นบ้านไทย​อยากจะเล่า​ อยากจะบอก​ อยากควัก​หัวใจ​ ขยายความจริงให้ทุกท่านรู้ ว่าในทุกวัน มีกลุ่มนักลงทุนใน​อุตสาหกรรม​ประมง​ฉวยโอกาสกวาดโกยฝูงสัตว์ทะเลวัยอ่อนเป็นตันๆ ​ด้วยเท้าและพลั่วเข้าเครื่องป่นเครื่องโม่ในโรงงาน​อับทึบที่คนไทยทั้งประเทศไม่มีโอกาสเห็นอย่างไร้คุณค่า เดือนละหลายหมื่น ปีละหลายแสนตัน ขายเป็นอาหารสัตว์เอาเงินเข้ากระเป๋าได้แบบมือใครยาวสาวได้สาวเอา  

และอย่าลืมว่าอาหารทะเลไม่ได้เป็นของคนเท่านั้น…ลองคิดดูว่าการจับแบบสัตว์ทะเลวัยอ่อนแบบล้างผลาญย่อมทำให้สัตว์ทะเลไม่ทันโต ไม่ได้วางไข่ เมื่อถูกตัดตอนอย่างนี้ต่อไปเรื่อยๆ สัตว์ทะเลอื่นๆ ที่ต้องพึ่งพาอาศัยอาหารในระบบนิเวศน์ ทั้งเต่า ทั้งโลมา วาฬ และอื่นๆ ก็จะต้องตายตามไปด้วย 

ย้ำอีกครั้งว่าคนได้ประโยชน์จากการจับสัตว์ทะเลวัยอ่อนไม่กี่คน แต่ผลกระทบคือความเป็นความตายของหลายชีวิตในระบบนิเวศน์

ไทยมีกฎหมายมาตรา 57  “ห้ามมิให้ผู้ใดจับสัตว์น้ำหรือนำสัตว์น้ำที่มีขนาดเล็กกว่าที่รัฐมนตรีประกาศกำหนดขึ้นเรือประมง” อยู่แล้ว แต่ที่ผ่านมารัฐบาลดูอิดออดที่จะเอาผิดกับคนที่ทำกำไรมหาศาลจากการกอบโกยทะเลมาโดยตลอด...เพื่อประโยชน์ของใคร? เราจึงขอเรียกร้องให้รัฐบาลและหน่วยงานที่เกี่ยวข้องต้องเร่งบังคับใช้กฎหมายมาตรา 57 โดยออกกฎหมายลูกที่เหมาะสม เพื่อให้กฎหมายนี้บังคับใช้ให้ได้ภายในปี 2565   

นี่อาจเป็นโอกาสสุดท้ายที่​พวกเราคนไทยจะ​ทวงคืน​ #น้ำพริกปลาทู​ กลับคืนมา​ ก่อนจะหายไปตลอดกาลผมอยากชวนคุณทุกคนร่วมกัดฟันลุยกันสักตั้ง 

ในเดือนพฤษภาคม-มิถุนายนนี้ พี่น้องชาวประมง สมมาคมรักษ์ทะเล และสมาคมสมาพันธ์ชาวประมงพื้นบ้านแห่งประเทศไทย ​จะเดินทางไกล​ #จากสามทะเลสู่เจ้าพระยา​ มุ่งหน้าไปรัฐสภา ซึ่งหากคุณมาลงเรือกับเราไม่ได้ ก็หวังว่าอย่างน้อยคุณจะมากับพวกเราโดยลงชื่อใน Change.org/SeafoodIsOurFood นะครับ 

#ทวงคืนน้ำพริกปลาทู #SeafoodIsOurFood #จากสามทะเลสู่เจ้าพระยา​

ขอบคุณครับผม

วิโชคศักดิ์ รณรงค์ไพรี - นายกสมาคมรักษ์ทะเลไทย