

فراخوان برای اتحاد همه نیروهای مخالف جمهوری اسلامی در مسیر گذار
The Issue
ما، امضاکنندگان این فراخوان، بر این باوریم که یکی از مهمترین دلایل ناکامی نیروهای مخالف جمهوری اسلامی در سالهای گذشته، نبود اتحاد و همگرایی میان آنها بوده است. تداوم اختلافات و درگیریهای درونی، عملاً به بقای این نظام سرکوبگر کمک کرده و هزینهی آن را مردم ایران پرداختهاند.
واقعیت این است که جامعهی ایران یکدست و تکصدایی نیست و همهی مردم از یک جریان سیاسی یا یک ایدهی مشخص پیروی نمیکنند. اما آنچه اکثریت مردم ایران در آن اشتراک دارند، یک خواست روشن و مشترک است: پایان یافتن جمهوری اسلامی.
امروز مسئلهی اصلی، نه شکل حکومت آینده و نه برتری یک جریان سیاسی بر دیگری، بلکه عبور از جمهوری اسلامی و مدیریت مسئولانهی دورهی گذار است. هرچه این اتحاد زودتر و شفافتر شکل بگیرد، احتمال موفقیت بیشتر و خطر بینظمی و هرجومرج در فردای پیروزی کمتر خواهد بود.
ما تأکید میکنیم که تعیین نوع نظام سیاسی آینده ایران، حق انحصاری مردم ایران است و تنها از طریق رأی آزاد آنان مشخص خواهد شد. هیچ فرد، گروه یا جریانی حق مصادرهی مبارزهی مردم ایران را ندارد. همکاری نیروهای مخالف در دورهی گذار، به معنای حذف رقابت سیاسی نیست، بلکه به تعویق انداختن آن تا پس از تصمیم مردم است.
این فراخوان، همهی جریانها و گرایشهای مخالف جمهوری اسلامی را خطاب قرار میدهد؛ از جمله سلطنتطلبان، جمهوریخواهان، نیروهای ملی، جریانهای چپ و لیبرال، فعالان مدنی و صنفی، تشکلهای دانشجویی و کارگری، کنشگران حقوق زنان، و تمامی چهرههای مستقل سیاسی و اجتماعی که دغدغهی نجات ایران را دارند.
ما همچنین تأکید میکنیم که تریبونها، تجمعات و راهپیماییها باید در خدمت ایجاد همبستگی و همصدایی باشند، نه بازتولید اختلافات و تسویهحسابهای سیاسی. جامعهی ایران، چه در داخل و چه در خارج از کشور، از دعواهای فرسایشی میان اپوزیسیون خسته شده است.
تفرقهی امروز، به معنای تداوم رنج مردم و بقای جمهوری اسلامی است. اتحاد، نه یک انتخاب سیاسی، بلکه یک ضرورت تاریخی است.

70
The Issue
ما، امضاکنندگان این فراخوان، بر این باوریم که یکی از مهمترین دلایل ناکامی نیروهای مخالف جمهوری اسلامی در سالهای گذشته، نبود اتحاد و همگرایی میان آنها بوده است. تداوم اختلافات و درگیریهای درونی، عملاً به بقای این نظام سرکوبگر کمک کرده و هزینهی آن را مردم ایران پرداختهاند.
واقعیت این است که جامعهی ایران یکدست و تکصدایی نیست و همهی مردم از یک جریان سیاسی یا یک ایدهی مشخص پیروی نمیکنند. اما آنچه اکثریت مردم ایران در آن اشتراک دارند، یک خواست روشن و مشترک است: پایان یافتن جمهوری اسلامی.
امروز مسئلهی اصلی، نه شکل حکومت آینده و نه برتری یک جریان سیاسی بر دیگری، بلکه عبور از جمهوری اسلامی و مدیریت مسئولانهی دورهی گذار است. هرچه این اتحاد زودتر و شفافتر شکل بگیرد، احتمال موفقیت بیشتر و خطر بینظمی و هرجومرج در فردای پیروزی کمتر خواهد بود.
ما تأکید میکنیم که تعیین نوع نظام سیاسی آینده ایران، حق انحصاری مردم ایران است و تنها از طریق رأی آزاد آنان مشخص خواهد شد. هیچ فرد، گروه یا جریانی حق مصادرهی مبارزهی مردم ایران را ندارد. همکاری نیروهای مخالف در دورهی گذار، به معنای حذف رقابت سیاسی نیست، بلکه به تعویق انداختن آن تا پس از تصمیم مردم است.
این فراخوان، همهی جریانها و گرایشهای مخالف جمهوری اسلامی را خطاب قرار میدهد؛ از جمله سلطنتطلبان، جمهوریخواهان، نیروهای ملی، جریانهای چپ و لیبرال، فعالان مدنی و صنفی، تشکلهای دانشجویی و کارگری، کنشگران حقوق زنان، و تمامی چهرههای مستقل سیاسی و اجتماعی که دغدغهی نجات ایران را دارند.
ما همچنین تأکید میکنیم که تریبونها، تجمعات و راهپیماییها باید در خدمت ایجاد همبستگی و همصدایی باشند، نه بازتولید اختلافات و تسویهحسابهای سیاسی. جامعهی ایران، چه در داخل و چه در خارج از کشور، از دعواهای فرسایشی میان اپوزیسیون خسته شده است.
تفرقهی امروز، به معنای تداوم رنج مردم و بقای جمهوری اسلامی است. اتحاد، نه یک انتخاب سیاسی، بلکه یک ضرورت تاریخی است.

Petition Updates
Share this petition
Petition created on February 2, 2026