Ümraniye Hayvan Barınağı’nı düzenli olarak ziyaret ettik. Ancak bu ziyaretler sırasında barınağın arka tarafındaki köpeklerin bulunduğu alanlar ve kedi bölümleri bize hiçbir zaman gösterilmedi. Köpek bölümü için “agresif ve yasaklı ırklar bulunuyor” bahanesi, kedi bölümü için ise “enfeksiyon hastalıkları var” gerekçesi öne sürüldü.

Ziyaretlerimizde yalnızca ön padoklardaki hayvanları görebildik. Ancak bu hayvanlar, çoğunlukla hastalıklarla boğuşuyordu. Tedavi edilmeleri için veterinerlere sürekli baskı yaptık, ancak tedavi süreçlerinin geciktirildiğini defalarca gözlemledik. Hayvanlar; küçük ya da büyük ırk, genç ya da yaşlı, hasta ya da sağlıklı ayrımı yapılmaksızın aynı padoklarda tutuluyor, bu durum onları daha da kötü şartlarda yaşamaya mahkûm ediyordu.

Özellikle uyuz hastalığı nedeniyle hayvanlar sürekli kaşınıyor, derileri dökülüyor ve kanayan yaralar içinde yaşam mücadelesi veriyordu. Aynı zamanda barınakta sık sık görülen corona salgını, hayvanların birbirlerini enfekte etmesine ve iyileşme süreçlerinin sürekli kesintiye uğramasına neden oluyordu.

Bu kötü şartların yanında, barınakta hiçbir ısıtma sistemi bulunmadığı için hayvanlar yıllarca kışın dondurucu soğuğunda korunmasız kalıyor ve soğuktan hayatlarını kaybediyorlardı.

Mahallelerden toplanan, 10 yaşın üzerindeki ve yıllarca mahalle sakinleri tarafından bakılan köpeklerin barınağa hapsedildiğini gözlemledik. Yuvalandırma süreçleri ise oldukça zordu. Barınak yetkilileri, gönüllülerle iş birliği yapmayı güçleştiriyor ve yuvalandırma için çok az fotoğraf göndererek süreci yavaşlatıyordu.

Barınaktaki bu kötü koşulları ve hayvanların maruz kaldığı ihmalleri yetkililerle defalarca paylaştık. Ancak hiçbir somut adım atılmadı. Aksine, mevcut düzeni devam ettirmekte ısrarcı bir tavır sergilediklerini gördük.

Detayları Instagram sayfamızdan da takip edebilirsiniz:

https://www.instagram.com/umraniye_hhi/?igsh=MXJhbHp3YnF1ZW54ZA%3D%3D