با عرض احترام،

 ما جمعی از نویسندگان، شاعران و اهل قلم افغانستان، با نگرانی روند فزاینده بازگرداندن اجباری، برخوردهای نگران‌کننده و دشواری‌های اقتصادی و اجتماعی را که بسیاری از شهروندان افغانستان ساکن ایران با آن روبه‌رو هستند، دنبال می‌کنیم. در شرایطی که ده‌ها هزار شهروند افغانستان، از جمله نویسندگان، فرهنگیان و فعالان جامعه مدنی، به دلیل سابقه فعالیت در نظام پیشین یا تهدیدات امنیتی، امکان بازگشت امن به کشور را ندارند، برخوردهای شتاب‌زده و فاقد برنامه‌ریزی با این گروه‌ها می‌تواند پیامدهای انسانی گسترده‌ای در پی داشته باشد.

ما قدردان میزبانی سخاوتمندانه مردم و دولت جمهوری اسلامی ایران در چهار دهه گذشته هستیم؛ دورانی که میلیون‌ها مهاجر افغان در مقاطع بحرانی، از جمله پس از جنگ‌های داخلی و تحولات سیاسی، در ایران پناه یافتند. باور داریم که اشتراکات فرهنگی، زبانی، تاریخی و دینی میان دو ملت، سرمایه‌ای ارزشمند است که نباید در فضای رسانه‌ای پرتنش و گفتمان‌های تند سیاسی نادیده گرفته شود. با وجود اینکه جمهوری اسلامی ایران از امضاکنندگان «کنوانسیون ژنو ۱۹۵۱ درباره وضعیت پناهندگان» و «پروتکل ۱۹۶۷» است، اما افزون بر آن، با عضویت در برخی اسناد بین‌المللی حقوق بشر از جمله میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی (ICCPR)، میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی (ICESCR) و کنوانسیون حقوق کودک (CRC)، متعهد به رعایت اصول کرامت انسانی، پرهیز از بازگرداندن جمعی (non-refoulement)، و تأمین حداقلی از حقوق انسانی برای بازگشت‌کنندگان، به‌ویژه زنان و کودکان، می‌باشد.

همچنین اصل «عدم بازگرداندن اجباری (non-refoulement)که در حقوق بین‌الملل به‌عنوان یک قاعده لازم‌الاجرا پذیرفته شده، تأکید دارد که هیچ فردی نباید به سرزمینی بازگردانده شود که در آن در معرض خطر جدی آزار، شکنجه یا رفتار غیرانسانی قرار گیرد. با درک شرایط اقتصادی دشوار ایران، ما خواهان آن هستیم که روند بازگشت مهاجران با در نظر گرفتن معیارهای انسانی، برنامه‌ریزی مناسب، اطلاع‌رسانی شفاف، و همکاری با نهادهای بین‌المللی مانند کمیساریای عالی پناهندگان سازمان ملل صورت گیرد.

از مقامات طالبان نیز انتظار می‌رود تا مسئولیت‌های خود را در قبال اتباع عودت‌کننده به‌درستی ایفا کرده، زمینه انتقال امن، دسترسی به خدمات اولیه بهداشتی، و اسکان موقت را فراهم نمایند تا از بروز یک بحران انسانی در مناطق مرزی جلوگیری شود. از مردم شریف هرات و دیگر ولایات همجوار نیز صمیمانه سپاسگزاریم که همواره با مهربانی و حس انسان‌دوستی، پذیرای مهاجران بوده‌اند و امید داریم که این روحیه همبستگی همچنان پابرجا بماند.

در پایان، تأکید می‌نماییم که حفظ حرمت انسانی، تقویت پیوندهای فرهنگی و اسلامی، و رعایت اصول حقوق بشری، مسئولیتی مشترک برای همه ماست. انتظار داریم که دولت و ملت ایران، همچنان در کنار مردم افغانستان با رویکردی انسانی، برادرانه و اخلاق‌محور باقی بمانند.

با احترام،
جمعی از نویسندگان و شاعران افغانستان

از جمله: داکتر لطیف ناظمی، جواد خاوری، شکریه عرفانی، سید ضیا قاسمی، ابراهیم امینی، قنبرعلی تابش، شهباز ایرج، حامد خاوری، گلنور بهمن، حمیده میرزاد، هدیه ارمغان، نصیر ندیم، مجید خاکسار، سخی ظفری، داوود عرفان، حسین توحیدی، زهرا زاهدی، سعادت موسوی، نیلوفر نیکسیر، رامین عرب‌نژاد، ناصر نادر، صدا سلطانی، لیلی غزل، رامین رازق‌پور، احسان بدخشانی، حسین آرش، سهراب .سروش، رامین عرب نژاد، راید قریشی، حسن ابراهیمی، عباس بخشی.