อังคารที่ 14 ต.ค.57 เวลา 09.00 น. ศาลแพ่งกรุงเทพใต้ ถนนเจริญกรุง จะอ่านคำพิพากษาศาลฎีกา คดีหมายเลขแดงที่ 8276/2548 ระหว่าง นางวิลาวัลย์ ทีระฆัง, เด็กหญิงมนพร ทีระฆัง ...............โจทก์ สำนักงานตำรวจแห่งชาติ ต้นสังกัดรพ.ตำรวจ..............จำเลย คดีนี้ศาลชั้นต้นและอุทธรณ์ พิพากษาให้คนไข้ชนะสั่งสตช.จ่าย 1.6 ล้าน+ดบ.7.5% 7 สิงหาคม 2545 ร.ต.อ.เลอพงษ์ ทีระฆัง นายตำรวจหนุ่ม ผู้ซึ่งกำลังมีอนาคต เพิ่งสร้างครอบครัวมีลูกสาวกำลังน่ารักวัย 5 ขวบ ได้ไปผ่าฝีบริเวณทวารหนัก ที่รพ.ตำรวจ 8 สิงหาคม 2545 ช่วงบ่ายเข้าห้องผ่าตัด หลังผ่าตัดแพทย์จ่ายยา Bactrim (ซัลฟา) หลังกินยาเกิดอาการแพ้อย่างรุนแรง มีไข้หนาวสั่นและมีผื่นขึ้นตามตัว พยาบาลรายงานแพทย์ แต่แพทย์ไม่ได้มาตรวจคนไข้ด้วยตนเอง ได้สั่งการทางโทรศัพท์ ให้พยาบาลฉีดยาแก้แพ้ฮีสตามีน ซึ่งเป็นยาแก้แพ้ชนิดอ่อน ที่ไม่เหมาะกับภาวะของโรคแพ้ยาที่รุนแรง รวมทั้งไม่ได้สั่งให้หยุดยาซัลฟาทันที ปล่อยให้คนไข้กินยาซัลฟาต่ออีก 1 ครั้งในตอนเช้าของวันที่ 9 สิงหาคม 2545 เวลา 9.00 น. จนมีแพทย์อีกคนสั่งให้หยุดยาในเวลาประมาน 10.00 น. ร.ต.อ.เลอพงษ์ฯ แพ้ยาจนช็อค ความดันโลหิตตก ชีพจรเต้นเร็ว มีไข้สูง ไม่มีปัสสาวะออกเป็นเวลา 2 วัน แม้ต่อมาจะมีการใส่สายสวนปัสสาวะเพื่อเฝ้าดูการไหลของปัสสาวะ และย้ายไปรักษาในห้องไอซียู แต่ขณะนั้นร.ต.อ.เลอพงษ์ฯ ก็แทบจะไม่มีโอกาสรอดชีวิตแล้ว เพราะกว่าจะรู้ว่าผู้ป่วยไตวายปัสสาวะไม่ออก ก็มีการให้น้ำเกลือเกินความจำเป็น จนปอดมีน้ำท่วมท้นคั่งปอด 12 สิงหาคม 2545 ร.ต.อ.เลอพงษ์ฯ เสียชีวิตด้วยความทุกข์ทรมาน 4 วันหลังการผ่าตัด ใบมรณะบัตรระบุสาเหตุการตายเนื่องจากตับไตวาย ระบบไหลเวียนโลหิตล้มเหลว 20 สิงหาคม 2545 วิลาวัลย์ผู้เป็นภรรยา ร้องเรียนสำนักงานตำรวจแห่งชาติ เพราะเชื่อว่าเจ้านายจะไม่ทอดทิ้งลูกน้อง แต่สตช.สอบสวนฝ่ายเดียว ไม่เคยเรียกเธอไปชี้แจง สุดท้ายมีหนังสือแจ้งว่าสามีเธอแพ้ยาเป็นเหตุสุดวิสัยให้ยุติเรื่อง 27 กันยายน 2545 วิลาวัลย์ร้องเรียน “แพทยสภา” จนถึงวันนี้ 12 ปีแล้ว แพทยสภายังไม่มีมติ 14 ตุลาคม 2548 ศาลชั้นต้นพิพากษา ให้ชนะคดี สตช.จ่าย 1.6 ล้าน พร้อมดอกเบี้ย 7.5% 16 พฤศจิกายน 2553 ศาลอุทธรณ์พิพากษาให้ชนะคดี สตช.จ่าย 1.6 ล้าน พร้อมดอกเบี้ย 7.5% 14 ตุลาคม 2557 เวลา .9.00 น. ศาลแพ่งกรุงเทพใต้จะอ่านคำพิพากษาศาลฎีกา