FREE MARGOT: S​.​O​.​S. SEXUAL AND GENDER DEMOCRACY IN POLAND

0 have signed. Let’s get to 2,500!


An international call to liberate non-binary activist Margot and to defend sexual, gender, and racial minorities in Poland

Last Friday, August 7, the Polish court ordered the prosecution and pre-trial detention for Margot, a 22 years-old, non-binary activist using female pronouns and one of the founders of the queer Stop Nonsense [Stop Bzdurom] Polish collective, for two months on alleged charges of assaulting and destroying a “Stop Pedophilia” van. For months now, as part of the “Stop Pedophilia” campaign launched by the “pro-life”, neo-nationalist, and catholic organisation “Fundacja Pro-prawo do życia” (Pro-right to live Foundation) and widely supported by the governmental institutions, vans with banners that equate pedophilia with homosexuality and sexual education with sexual harassment (in ex. “Do you know what things LGBT lobby wants to teach your children?: 4 years old Masturbation! 6 years old Permission to have sex! 9 years old first sexual encounters and orgasm!”) have been driving the Warsaw’s streets with all impunity.  These vans as well as other banners and homophobic educational guides are public signs of institutional violence against sexual and gender minorities that put at risk the lives of those who are accused of being non-heterosexual and non-gender normative. Opposition to the content presented in these banners and publications was expressed by the World Health Organization and the Polish Ombudsman without receiving any response from the government.

A year and a half ago, in response to the Stop Paedophilia campaign, Margot and her partner Lania, founded the Stop Bzdurom Collective to fight homophobic propaganda. They wanted to combat queer shame, passivity, hiding, fear and loneliness, using queer flags to cover homophobic banners and to decorate public monuments with sign of resistance.

Margot's arrest is part of a larger governmental and police operation to curtail and degrade the rights of sexual and gender minorities and to suppress all forms of critical antagonism. After Margot’s detention, a peaceful rainbow solidarity blockade began in front of the police station at Wilcza street and other areas of Warsaw. The demonstrations were brutally repressed by the police, dozens of demonstrators were aggressively hit and several were detained and transported to police stations. There was no information about who had been detained or where they were taken. The immunity of the MPs and opposition deputies, who accompanied them from the very first moments and tried to protect them with their own bodies, was ignored.

Joanna Bitner, president of the District Court of Warsaw has not revealed why Margot has been arrested. And the prosecutor’s office has still not considered the application for the activist to contact a lawyer. The rights of defense are violated at every stage. Other arrested demonstrators have not been allowed to contact with their families, legal representatives or deputies. People are questioned without the participation of defense counsel. They are denied the right to information. It was only the deputy Magdalena Biejat’s (The Left) blockade of the police car late at night that forced the police to disclose where some of those arrested at the police station on Zakroczymska street had been transported. Now we know that 48 people have been detained and interrogated. The Ombudsman, Adam Bodnar, and representatives of the National Mechanism for the Prevention of Torture intervened. There are signs that people have been beaten, tortured, and sexually harassed and assaulted during police hearings. Neither the government nor the police has given any further information.

We are making a public international call to demand the immediate liberation of Margot, to summon the District Prosecutor’s Office in Warsaw to revoke Margot’s pre-trial arrest warrant, and upon the Warsaw Polish police to refrain from further repression of demonstrators.

This international call is also a claim to denounce the authoritarian turn of Polish government and the misogynist, homophobic, transphobic and racists violence embedded within police and legal institutions in Poland. There is a long tradition of persecution of minorities in Poland: Jews, Roma, migrants, homosexuals, transgender and non-white people have been criminalized and violently stigmatized by different laws with permission of the authorities in different moments of recent Polish history. In the years 1985-7, the Polish Communist Party conducted the so-called “Operation Hyacinth”, a large campaign of homophobic propaganda, as well as a secret police operation to blackmail and persecute homosexuals, HIV positive people, and sex workers. Although the persecution was criticized by intellectuals and activists, the operation was said to be “legal” according to the laws of the country under communism. For the last two years, a new anti-sexual minorities campaign has been “legally” launched by neo-liberal authoritarian governments and it is now amplified by Andrzej Duda, with the complicity of Prime Minister Morawiecki and Deputy Minister of Justice Sebastian Kaleta. Both authoritarian communism and authoritarian neoliberalism aim to construct a purified normative heterosexual body as the only sovereign citizen of the country. Democracy ends when its educational institutions are used to re-inscribe relationships of power; when the law justifies gender, sexual or racial violence, and when the defense of “childhood” or of monuments is instrumentalised to discriminate non-heterosexual, non-binary bodies. Queer, trans, and non-binary children and adults have to be defended. This is a call to all international free forces to act now against the institutional violence of Western so-called democratic governments, policies, and institutions.

Power and Love for Margot and for all the demonstrators detained.

 

---------------------------------------------------------------

Tłumaczenie PL (dzięki Marcin Wawrzyńczak):

UWOLNIĆ MARGOT:
S.O.S. DLA DEMOKRACJI
SEKSUALNEJ I PŁCIOWEJ W POLSCE

Międzynarodowe wezwanie do uwolnienia niebinarnej aktywistki Margot i obrony mniejszości seksualnych, płciowych i rasowych w Polsce.

W zeszły piątek, 7 sierpnia, dwudziestodwuletnia niebinarna aktywistka Margot, jedna z założycielek queerowego kolektywu Stop Bzdurom, została aresztowana na dwa miesiące w związku z uszkodzeniem furgonetki „Stop pedofilii”. Pod tym hasłem, przy jawnym wsparciu instytucji państwowych, neonacjonalistyczna, katolicka Fundacja Pro – Prawo do Życia od wielu miesięcy prowadzi kampanię zrównującą pedofilię z homoseksualizmem i edukację seksualną z wykorzystywaniem nieletnich („Czego lobby LGBT chce uczyć dzieci? 4-latki – masturbacji, 6-latki – wyrażania zgody na seks, 9-latki – pierwszych doświadczeń seksualnych i orgazmu”), a finansowane przez nią furgonetki bezkarnie krążą po ulicach polskich miast. Zarówno one, jak i prezentujące podobne treści plakaty, billboardy i homofobiczne poradniki stanowią jawny znak instytucjonalnej przemocy wymierzonej w mniejszości seksualne i płciowe, sprawiającej, że osoby oskarżane o nieheteroseksualność i nienormatywność płciową obawiają się o swoje życie. Sprzeciw wobec tych treści wyraziły Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) i Rzecznik Praw Obywatelskich, jednak rząd nie zareagował.
Półtora roku temu, w odpowiedzi na kampanię „Stop pedofilii”, Margot i jej partnerka Łania powołały do życia kolektyw Stop Bzdurom, by walczyć z homofobiczną propagandą. Przezwyciężając queerowy wstyd, bierność, krycie się, lęk i samotność, zakrywały homofobiczne billboardy tęczowymi flagami i ozdabiały pomniki symbolami oporu.

Aresztowanie Margot jest częścią większej operacji rządowo-policyjnej mającej na celu ograniczenie i stłamszenie praw mniejszości seksualnych i płciowych oraz zduszenie wszelkich form krytycznego antagonizmu. Po aresztowaniu Margot przed komisariatem na ulicy Wilczej i w innych miejscach stolicy zawiązały się spontaniczne pokojowe blokady pod tęczową flagą. Demonstranci byli brutalnie traktowani przez policję, dziesiątki osób zostało poturbowanych, aresztowanych i przewiezionych na komisariaty. Policja odmawiała podania personaliów
zatrzymanych i miejsca ich pobytu. Immunitet posłów opozycji, którzy towarzyszyli aktywistom od samego początku, by chronić ich własnymi ciałami, został zignorowany.

Joanna Bitner, prezes warszawskiego Sądu Okręgowego, nie ujawniła powodu zatrzymania Margot. Prokuratura nie rozpatrzyła dotąd jej prośby o kontakt z adwokatem. Prawo do obrony gwałcone jest na każdym kroku. Pozostałym aresztowanym uniemożliwiono kontakt z bliskimi, adwokatami, posłami. Aktywiści byli przesłuchiwani bez obecności adwokata. Odmawiało się im prawa do informacji. Trzeba było dopiero nocnej blokady radiowozu przez posłankę Lewicy Magdalenę Biejat, by policja ujawniła, gdzie przewieziono osoby zatrzymane na komisariacie przy ulicy Zakroczymskiej. Dzisiaj wiemy, że aresztowano i przesłuchiwano łącznie 48 osób. Interweniowali:  Rzecznik Praw Obywatelskich Adam Bodnar oraz przedstawiciele Krajowego Mechanizmu Prewencji Tortur. Wygląda na to, że przesłuchiwani mogli być bici, torturowani i poddawani przemocy seksualnej. Zarówno władze, jak i policja odmawiają podania jakichkolwiek dodatkowych informacji.

W świetle powyższego wzywamy społeczność międzynarodową do żądania natychmiastowego uwolnienia Margot, do wywarcia presji na prokuraturę okręgową w Warszawie, by cofnęła decyzję o jej aresztowaniu oraz na policję warszawską, by powstrzymała się od dalszych represji przeciwko aktywistom i demonstrantom.
To międzynarodowe wezwanie jest jednocześnie oskarżeniem autorytarnego kursu obranego przez polskie władze, a także mizoginistycznej, homofobicznej, transfobicznej i rasistowskiej przemocy wpisanej w schemat działania polskiej policji i instytucji wymiaru sprawiedliwości. Polska ma długą tradycję prześladowania mniejszości: Żydzi, Romowie, imigranci, homoseksualiści, osoby transpłciowe i nie-białe byli kryminalizowani i brutalnie stygmatyzowani przez prawo z przyzwoleniem władz w różnych okresach polskiej historii najnowszej. W latach 1985-1987 PZPR  przeprowadziła tak zwaną Akcję „Hiacynt” – zmasowaną kampanię homofobicznej propagandy, a także tajną operację policyjną mającą na celu zbieranie materiałów na homoseksualistów, osoby HIV-pozytywne i pracowników seksualnych w celu ich szantażowania i prześladowania. Chociaż represje te zostały skrytykowane przez intelektualistów i aktywistów, operacja była „legalna” w świetle ówczesnego prawa. Nowa kampania wymierzona w mniejszości seksualne, prowadzona w ostatnich dwóch latach przez neoliberalno-autorytarny rząd Prawa i Sprawiedliwości również „w majestacie prawa”, została ostatnio z premedytacją rozdmuchana przez prezydenta Andrzeja Dudę przy współudziale premiera Mateusza Morawieckiego i wiceministra sprawiedliwości Sebastiana Kalety. Celem zarówno autorytarnego komunizmu, jak i autorytarnego neoliberalizmu jest skonstruowanie oczyszczonego, normatywnego, heteroseksualnego ciała jako jedynego prawowitego obywatela kraju.

Demokracja kończy się, kiedy jej instytucje edukacyjne wykorzystywane są do ustanowienia nowych relacji władzy; kiedy prawo usprawiedliwia płciową, seksualną i rasową przemoc; i kiedy „obrona” dzieci i pomników instrumentalizowana jest w celu dyskryminacji ciał nieheteroseksualnych, niebinarnych. Musimy bronić naszych queerowych, transpłciowych i niebinarnych współobywateli, zarówno młodocianych, jak i dorosłych. Wzywamy wszystkich członków wspólnoty międzynarodowej do podjęcia natychmiastowych działań przeciwko instytucjonalnej przemocy zachodnich, tak zwanych demokratycznych rządów, zasad i instytucji.

Do Margot i wszystkich zatrzymanych:
miłość i solidarność naszą bronią!

First signatures / Podpisane/i:

Wojciech Puś 

Paul B. Preciado

Ewa Majewska

Judith Butler, University of California, Berkeley

Judith Revel, philosopher, Paris

Antonio Negri, Bologna/ Paris

Virginie Despentes

Elisabeth Lebovici, art historian

Prof. Krystyna Duniec, Institute of Arts Polish Academy of Sciences/PAN

dr Magdalena Górska, Utrecht

dr Mariya Ivancheva, University of Liverpool / LevFem & LeftEast collectives

Laboria Cubonix

Jack Halberstam, Columbia University, New York

Patricia Reed, feminist theorist and artist, Berlin.

Ovul O. Durmusoglu curator, Berlin

Prof. Dr. Margarita Tsomou, University of Applied Sciences Osnabrueck / Missy Magazine publisher

Dr Michał Murawski, UCL, London

Prof Rafał Jakubowicz, University of Art, Poznan

Dominique Gonzalez-Foerster, artist

Prof. Lisa Duggan, NYU

Prof. Catherine Malabou, King's College, London

Prof. Laima Kreivyte, Art Academy, Vilnus

Prof. Aleksandra Przegalinska, Warsaw.

Prof. Agata Lisiak, Bard College, Berlin

Dr Aldona Kopkiewicz, writer

dr Gal Kirn

dr Ankica Cakardic

Martha Rosler

Daniel Muzyczuk, curator, Łódź and Warsaw

Viktor Neumann, curator

Joanna Mytkowska, art historian, Warsaw

Natalia Sielewicz, curator

Tomasz Fudala, curator

Sebastian Cichocki, curator

Magda Lipska, curator

Szymon Maliborski, curator

Alpesh Kantilal Patel, Associate Professor FIU, Miami

Itziar González Virós, architect, Barcelona 

Prof. Angela McRobbie, feminist theorist

Prof Mieke Verloo, Radboud University

Anda Rottenberg, art historian, curator

Olga Tokarczuk, writer, activist, Nobel Prize in Literature laureate 2018

Franco Berardi Bifo, philosopher

Prof. Dr. Sabine Hark, TU Berlin

Michael Stütz, Berlinale International Filmfestival, Head of Panorama Section


Diedrich Diederichsen, Professor f. Theory of Contemporary Art, Academy of Fine Arts Vienna / Missy Magazine Germany

Ferda Ataman, journalist, Neue Deutsche Medienmacher

Prof. Dr. Nanna Heidenreich, Prof. Medienkulturwissenschaften, Heinrich Heine-Universität Düsseldorf

Dr. Eike Wittrock, Senior Scientist, Centre for Gender Studies, University of Music and Performing Arts, Graz, Austria
 

Liz Rosenfeld, artist

Dr. Jonas Staal, artist

Dr. Mark Terkessides, Freelance Scholar and Author, Berlin.

Kirsten Riesselmann, journalist

Goetz Haubold, designer

caner teker, choreographer

Fahim Amir, philosopher

Simon(e) Jaikiriuma Paetau, Artist & Filmmaker

Simone Aughterlony, choreographer

Luc Perceval, director

Nathalie Vimeux, curator

Theresa Bener, journalist, critic

Marta Dziewańska, Exhibition curator, Kunstmuseum Bern


Iris Dressler, Director Württembergischer Kunstverein Stuttgart


Hans D. Christ, Director Württembergischer Kunstverein Stuttgart


Nikola Dietrich, Director Kölnischer Kunstverein, Cologne


Prof. Dr. Dorothee Richter, ZHdK Zurich University of Arts


Fanny Hauser, curator and co-director Kevin Space, Vienna 


Mikołaj Sobczak, artist


Hendrik Folkerts, Dittmer Curator Modern and Contemporary Art, The Art Institute of Chicago


Krzysztof Kościuczuk, Artistic Director Muzeum Susch 


Banu Cennetoğlu, artist


Peaches


Prof. Anne Szefer Karlsen, University of Bergen


Adrienne Goehler, curator, writer

Anke Kempkes, curator, author, lecturer Zurich University of the Arts

Rosemarie Kempkes, pensioner


Prof. Anna Anders, Berlin University of the Arts


Ewa Borysiewicz, curator and writer


Juliane Rebentisch, Professor of Philosophy and Aesthetics, Hochschule für Gestaltung Offenbach/Main


Billy Morgan, artist


Filip Rutkowski, Foksal Gallery Foundation

Christian Kobald, curator and editor, Berlin

dr Jakub Urbanik, University Professor, University of Warsaw

Annie Sprinkle

Beth Stephens

Kaja Kusztra, cultural worker

Nicole Dolowy, Professor, Instytut Slawistyki

Marek Beylin, publicist

Katarzyna Szotkowska-Beylin, editor

Eva Birkenstock, Director, Kunstverein Düsseldorf

Kathrin Becker, Artistic Director, KINDL – Centre for Contemporary Art, Berlin 

Max Jorge Hinderer Cruz, La Paz, Bolivia 

Karol Radziszewski, artist, Queer Archives Institute

Mira Mann, artist, Düsseldorf 

Fabian Ruzicka, art student living in Germany

Marcelina Grześkiewicz