Petition Closed

Upamiętnijmy Irenę Sendlerową w naszym mieście

This petition had 48 supporters


Rok 2018, zgodnie z decyzją Sejmu, ma być rokiem Sendlerowej. W ten sposób, wnosząc się ponad podziałami, politycy postanowili oddać "hołd Tej, która z największym poświęceniem działała na rzecz ratowania drugiego człowieka".

My mieszkańcy i mieszkanki miasta, pragniemy uhonorować pamięć Ireny Sendlerowej, nazywając jej imieniem ulicę, rondo, park lub skwer. 

Irena Sendlerowa, z domu Krzyżanowska, urodziła się w 15 lutego 1910 w Warszawie. Była córką lekarza i społecznika, który pracował na rzecz najuboższych, w tym chłopów i Żydów. Warto podkreślić, że Irena Sendlerowa już jako studentka zaczęła angażować się w kwestie równościowe, aktywnie przeciwstawiając się antysemityzmowi i gettu ławkowemu. Naraziła się w ten sposób na szykany ze strony ONR i władz uniwersyteckich. Po studiach odbyła praktyki w filii Domu Sierot Janusza Korczaka. W 1932 podjęła pracę w Sekcji Opieki nad Matką i Dzieckiem Obywatelskiego Komitetu Pomocy Społecznej Wolnej Wszechnicy Polskiej. Pracowała także w Poradni Prawnej Komitetu, której pracownicy m.in. bronili bezrobotnych przed eksmisjami. Zajmowała stanowiska opiekunki terenowej, referentki społecznej, a następnie kierowniczki Referatu do Walki z Włóczęgostwem, Żebractwem i Prostytucją.

W czasie okupacji niemieckiej była zatrudniona jako opiekunka społeczna w Referacie Opieki Otwartej w Wydziale Opieki i Zdrowia Zarządu Miejskiego w Warszawie. Mimo zakazów, razem z grupą pracowników miejskiej opieki stołecznej, pomagała żydowskim współobywatelom. Nosiła do getta lekarstwa, odzież, żywność i pieniądze. Razem z Ireną Schultz przeniosły do dzielnicy zamkniętej ok. 1000 porcji szczepionki Weigla na tyfus plamisty, produkowanej nielegalnie w Państwowym Zakładzie Higieny.                                                                                      Została koordynatorką i najbardziej aktywną uczestniczką akcji objęcia żydowskich dzieci działaniami prowadzonymi przez Referat Opieki Zamkniętej nad Dziećmi i Młodzieżą Wydziału Opieki i Zdrowia, polegających na kierowaniu bezdomnych dzieci do zakładów opiekuńczych. Wyprowadzane z getta dzieci, były umieszczane w polskich rodzinach, sierocińcach i klasztorach. Ich zaszyfrowane nazwiska Sendlerowa zapisywała na paskach bibułki, które wkładała do słoików i zakopywała. Pomagała również w ucieczkach z getta młodzieży i osobom dorosłym.         Pod koniec 1942 roku nawiązała kontakt z Radą Pomocy Żydom. Po zaangażowaniu się w prace „Żegoty”, miała pod swoją opieką 8–10 mieszkań, w których ukrywali się Żydzi. Jesienią 1943 została kierownikiem referatu dziecięcego „Żegoty”. Stałą opieką referatu na terenie Warszawy objęto ponad 1000 dzieci. Jednocześnie kontynuowała również działalność w PPS, do której wstąpiła jeszcze przed wojną. Przekazywała pomoc materialną rodzinom uwięzionych działaczy, a także przewoziła lekarstwa i środki opatrunkowe ludziom ukrywającym się w lasach.

W 1943 r. została aresztowana przez Niemców. Była przesłuchiwana i torturowana, więziona na Pawiaku; została skazana na śmierć. Uratowała ją "Żegota", przekupując niemieckich strażników. Do końca wojny ukrywała się pod fałszywym nazwiskiem. W ukryciu pracowała dalej nad ocaleniem żydowskich dzieci.

W kwietniu 1944 została umieszczona przez kontrwywiad Narodowych Sił Zbrojnych na jednej z tzw. list proskrypcyjnych, co mogło skończyć się jej śmiercią. 

W czasie powstania warszawskiego była sanitariuszką, a tuż przed jego upadkiem współtworzyła szpital. 

Po wojnie kontynuowała swoją działalność socjalną, odbudowując sierocińce i domy opieki, pomimo szykan ze strony Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego. 

W 1965 otrzymała tytuł Sprawiedliwej Wśród Narodów Świata, między innymi za uratowanie 2500 żydowskich dzieci. Jej działalność przez wiele lat była publicznie nieznana, dopiero po 2000 roku zaczęto ją honorować w naszym kraju. W 2003 roku otrzymała Order Orła Białego. W 2007 została nominowana do Pokojowej Nagrody Nobla. Zmarła 12 maja 2008 roku.

"Każdemu, kto tonie, należy podać rękę!" ."Żałuję tylko jednej rzeczy – mogłam zrobić więcej. To uczucie żalu będzie mi towarzyszyć aż do momentu śmierci." Te dwa cytaty pokazują, jaką osobą była Irena Sendlerowa. Działała na rzecz drugiego człowieka, bez względu na warunki, w których przyszło jej pracować czy czasy, w których przyszło jej żyć. Solidaryzowała się z tymi, od których większość odwróciła się plecami. Zawsze stawała po stronie wykluczonych i prześladowanych, zarówno w czasie wojny, jak i pokoju. Jeśli marzy nam się otwarte społeczeństwo obywatelskie, powinniśmy pamiętać o tych, którzy całym swoim życiem pokazali jak się je buduje. Postawa Sendlerowej jako wzór i źródło inspiracji, są dzisiaj tak samo aktualne, jak były w czasach jej młodości. Pokazała jak ważna jest współpraca z ludźmi, dzięki której można zmienić losy tysięcy osób. Świat w którym żyjemy, nie poradził sobie z wykluczeniem, nędzą, wyzyskiem, dyskryminacją, rasizmem, ksenofobią, homofobią. Dlatego warto pamiętać o ścieżce, którą szła Irena Sendlerowa i jej współpracownicy. 



Today: Jedzenie zamiast bomb Płock is counting on you

Jedzenie zamiast bomb Płock needs your help with “Urząd Miasta Płocka: Upamiętnijmy Irenę Sendlerową w naszym mieście”. Join Jedzenie zamiast bomb Płock and 47 supporters today.