Victoire

Jninet Ezzahi - جنينة الزاهي

Cette pétition a abouti avec 1 613 signatures !


Suite au bel et émouvant hommage fait à Amar Ezzahi dans un post publié par Omar Zelig sur les réseaux sociaux, nous, simples amoureux de l'immense héritage artistique et humain de Amar Ezzahi, avons décidé de publier ici ce texte et d'en faire l'écho à travers une demande à la Ville d'Alger afin de (re)baptiser l'un de ses plus beaux jardins, en l'occurrence celui de Prague / ex-Marengo (ou, dans l’impossibilité, un autre aussi renommé et autant cher aux Algérois), au nom de "Jninet Ezzahi".

Hommage à Amar Ezzahi

Cela va faire un an qu’il a disparu, pourtant il continue à habiter tant de monde ! Sur le net, les pages qui lui sont consacrées sont florissantes, attirant chaque jour plus d’afficionados inconsolables, chaque jour de nouveaux enregistrements faits dans des soirées privées, fêtes de mariages ou 9a3date pour le plaisir sont numérisés et mis à la disposition du public qui en redemande, chaque jour de nouvelles photos sont postées, photos amateur mal cadrées souvent mais témoignant de la proximité et de la familiarité de l’artiste et de son public. Cet homme, modeste et discret, « petit chanteur populaire » disait-il de lui-même, a été porté en terre par une marée humaine fervente qui l’a accompagné de la rampe Louni Arezki où il vivait au cimetière d’El Kettar où il repose désormais, dans un de ces moment magiques comme savent encore en offrir les algériens à ceux qu’ils aiment et qu’ils respectent, dans une scénographie grandiose qui ne devait rien aux instances officielles qui n’ont pas eu leur mot à dire, et qui n’ont pu que s’incliner devant la volonté du peuple.
Qu’est ce qui explique ce respect absolu dont il bénéficie, cette aura perpétuelle ?
Ses qualités d’interprète, certainement, sa voix reconnaissable entre mille, son phrasé inimitable, les émotions humaines dont il habillait des mots venus des siècles passés pour reprendre un sens contemporain, la sensualité, la tendresse, le sens du rythme, de la cadence, de l’instrumentation, un peu de tout cela sans doute, qui fait que pour longtemps encore des gens écouteront et réécouteront ses enregistrement parce que cela leur fait du bien, que ça touche à leurs âmes, que cela nous dit que nous pouvons être grands même avec presque rien, que nous avons existé, que nous existons et que nous existerons encore longtemps.
Mais sa vie, son modèle humain contribue aussi à sa légende. Né et mort pauvre, sans jamais accumuler ce que son statut de star aurait pu lui apporter, privilégiant l’amitié, la fidélité et l’art aux honneurs et au commerce, sentant de lui-même les moments où chanter aurait été indécent alors que nous étions dans la peine, laissant tout le monde enregistrer ses prestations et peu préoccupé des droits d’auteur et des royalties, simplement vêtu et simplement logé, quelque chose d’un désintérêt sublime pour les biens de ce monde et d’un amour absolu pour tout ce qui compte vraiment et qui n’est pas monnayable, cela aussi force le respect et fait que pour beaucoup, il est un beau modèle.
Alors, en ces temps où beaucoup briguent nos voix dans des campagnes tonitruantes sans jamais nous parler de ce qui compte vraiment pour nous, je m’engage à donner la mienne à celui qui nous promettrait de rebaptiser le jardin ex Marengo ou jardin de Prague, en face duquel il a vécu, tant de photos où il pose avec des enfants enjoués en témoignent, dans l’ombre chaude de sidi Abderahmane et dans la proximité de la casbah initiale, « jninet ezzahi ». On l’appellera comme ça en tout cas, même si vos services décident de l’appeler « 7adi9ate 3ammar ezzahi », c’est pas grave, on comprendra. On y entendrait le chant des m9anene sous les arbres magnifiques et on pourrait y aller en pèlerinage sentimental en souvenir de cet homme qui nous a tous rendus meilleurs, ce ne serait que justice, pure logique et amour des siens, tout ce dont nous avons tant besoin en ces temps devenus plus troubles depuis qu’il nous a quittés.

Omar Zelig

Alger, le 21-11-2017

راهو فات عام من نهار اللّي مات، بصّح مازالو ساكن بزاف ناس ! في فيسبوك، مازال الصفحات اللي فتحوها على جاله منوّرة، كل يوم يجوها مجاذيب أكثر، كل يوم كاين خدمة جديدة من السهرات والأعراس والقعدات، يطلعوها ويرتبوها على جال القوسطو تع الجمهور اللي مازال كل يوم يطلُب أكثر،كل يوم تصاور جدد يتنشروا، تصاور تاع ناس هُوّاة مشي مكادريين مليح ف الغالب بصّح يشهدوا على القُرب والحميمية تاع الفنان مع جمهوره. هذا الراجل، المتواضع واللي يخبّي سرّه، "مغني شعبي صغير"، كان يقول على روحه، رفدوه النّاس من فوق الأرض، موجة تاع عباد رفداته ومشات معاه من رونفالي وين عاش حتى القطّار وين راهو مدفون، في لحظة سحرية مازال الدزيريين يعرفوا يوهبوها للنّاس اللي يحبّوهم ويقادروهم، في مشهد مُهيب وين السلطة ما تسال فيه والو وما عندهاش كلمتها فيه، ووين ما قدرتش غير تطابس قدام رغبة الشعب. واش اللي يفسّر هذا الاحترام والقدر اللي كسبهم الزاهي؟ قيمته كفنان، حاجة باينة، صوته اللي يتّعرَف من بين ألف، الكلام كي يصرفُه ويقوله، المشاعر الإنسانية اللي يلبّسها لكلامه اللي جاي من قرون فاتوا باش يعاود يغمّسها ف معنى الحاضر، الحرارة، الحنانة، معنى الريتم، والميزان كيفاش يشدو، وكيفاش يطيحوا كي يحب ويوقفه كي يحب، والآلة... حاجة من كلّش هذا معلوم، وهذا اللي يخلي مازال كاين ناس يسمعوا ويعاودوا الخدمة تاعو على خاطر تخلويهم، تقيسلهم الروح، على خاطر تقول لهم بلّي نقدرو نكونو كبار بحاجة صغيرة، بلّي كنا دايماً هنا، بلّي رانا هنا ورايحين نكونو هنا لبزاف وقت. بصّح حياته، كيفاش عاش، هذا واش خلق الأسطورة تاعو. زاد ومات فقير، وعمره ما لَمّد واش كان قادر يلمّد بصفته فنّان ونجم، وكان يفضّل الصُحبة والوفاء والفن على التشريفات والتجارة، هو اللي حس بلّي عيب الغنا نهار كان الشعب يعاني، وخلّى النّاس كامل تسجل خدمته وغناه وعمره ما حَوّس على حقوق المؤلف، كان يلبس خفيف ويسكن خفيف، مشي سامع بالدنيا وبالمُلك الفاني تاع الدنيا وكان عنده حب كبير لكل حاجة عزيزة وما تتشراش بالدراهم، هذا واش قوّى القدر والاحترام، وخلاّه عند بزاف ناس مثال شباب. إيمالا في هذا الوقت وين بزاف ناس يحبوا يسمعوا صوتنا في حملات ما عندهم حتى معنى بلا ما يحكولنا على واش يهمنا تاع الصح، أنا نزدم ونعطي صوتي للّي يوعدنا بلّي رايح يعاود يسمّي حديقة مارينغو (سابقاً) أو حديقة براغ حالياً، المقابلة للدار اللي عاش فيها، هذاك المكان اللي تصوّر فيه بزاف مع دراري صغار يلعبوا، ف حماية ظل سيدي عبد الرحمان وعلى بُعد زوج خطاوي من القصبة، يسميها "جنينة الزاهي". أحنا نسمّوها هكا حتى لو كان الإدارة تاعكم تسمّيها "حديقة أعمر الزاهي"، ماشي مشكل، رانا فاهمينكم. نسمعو فيها صوت المقانن تحت الشجر ونقدرو نروحوا نزوروا ونحجّوا باش نتفكرو هذا الراجل اللّي عاوننا باش نكونوا ناس خير، هكّا تكون العدالة والمنطق والحب تاع "تاوعنا"، قاع واش رانا محتاجين في هذو الأوقات اللّي رايحة وتصعاب من نهار توفى.

عمر زيليغ

الجزائر، 21-11-2017



Collectif Jninet Ezzahi compte sur vous aujourd'hui

Collectif Jninet Ezzahi a besoin de votre aide pour sa pétition “Jninet Ezzahi - جنينة الزاهي”. Rejoignez Collectif Jninet Ezzahi et 1 612 signataires.